نظرات کاربران درباره کتاب مسخ و داستان های دیگر

اگر کسی مسخ کافکا را چیزی بیش از یک خیال‌پردازی حشره‌شناسانه بداند به او تبریک می‌گویم چون به صف خوانندگان خوب و بزرگ پیوسته‌است. ولادیمیر ناباکوف

داستان مسخ اینطوریه که بعد اینکه کامل خوندیش و تموم کردی متوجه این میشی که منظور کافکا چی بوده البته هر کس یه برداشت شخصی میتونه ازش داشته باشه . در کل داستان سطحی نیست که همه بتونن یه نتیجه گیری یکسان ازش داشته باشند. گریگور چندیدن سال بود که کار می‌کرد تا بدهی پدرش رو پرداخت کنه . رئیس سخت گیری داشت و فارغ از سخت گیری هایی که بهش میشد دوام آورده بود تا خانوادشو سرپا نگه داره و غالبا به خودش فکر نمی‌کرد و یه مقدار ناچیزی از حقوقش رو برای خودش برمی‌داشت و همیشه به فکر دیگران بود و خودش رو فراموش کرده بود. تا اینکه تبدیل به سوسک شد. من دوتا برداشت از این داستان داشتم . یکی اینکه کافکا منظورش از سوسک شدن گریگور این بود که اون تبدیل به یک انسان بی مصرف و به درد نخوره شده ، خانوادش و رئیسش که میبینن هیچ سودی از این نمی‌برن ، اون رو ترد میکنن و خودشون زندگیشون رو سر و سامون میدن . دوم اینکه گریگور به اندازه ای خودش رو فراموش می‌کنه که دیگه خود گریگور واقعی نیست (یعنی هویت خودش رو فراموش کرده ) . اون بخاطر خانوادش و شغلش و رئیسش همه خواسته ها و نیاز های خودش رو نادیده میگیره و تبدیل به آدمی میشه که برای همه غریبه هست و هیچکس اون رو نمیخواد . در کل خیلی برداشت ها میشه ازش کرد و واقعا داستان جالبیه .

شاهکار،شاهکار،شاهکار. من آدمی نیستم که بخوام کافکا رو نقد یا تحسینش کنم،هیچ کسی نمیتونه. فقط میتونم بگم شاهکار،مخصوصا با این ترجمه. داستان درباره ی تاثیر قدرت حرف میزنه،درباره ی خانواده حرف میزنه،درباره ی عشق و ارزش حرف میزنه،اما اگه به مسخ فقط یه داستان تخیلی نگاه کنی هیچکدوم از اینها رو نمی بینی.فقط یه مرد رو میبینی که تبدیل به سوسک شده. شاهکار،شاهکار،شاهکار. تا بعد

شاهکار

کتاب سرگذشت کارمندی جزئی را روایت می کند که صبح یک روز هنگام بیدار شدن حس عجیبی را در پشت خود دارد و نمی تواند از جایش بلند شود ، گویی توده ای بشقاب مانند پشتش را سفت کرده!! این داستان با برخورداری از عناصر ادبیات سوررئالیسم ، دست خواننده را در تفسیر چگونگی و علت وضعیت اول شخص داستان باز می گذارد گرچه اساتید بزرگی همچون ولادیمیر ناباکوف نیز بر این اثر کافکا مقاله تحلیلی نوشته اند که برای تقویت فهم استعاره های متن توصیه میشود. کتاب های بیگانه آلبر کامو ، کرگدن از اوژن یونسکو و کوری به قلم ژوزه ساراماگو را از لحاظ مقصود نوشتاری در ردیف این کتاب قرار می گیرند.

کتاب «مسخ» داستان مسخ شدن یک نفر نیست، بلکه داستان مسخ شدن یک خانواده و یک جامعه است. گرگور به حشره تبدیل می‌شود، اما خانواده‌اش به موجوداتی بی‌رحم و فرصت‌طلب تبدیل می‌شوند. کافکا به ما هشدار می‌دهد که در غیاب عشق و انسانیت، انسان‌ها چقدر راحت می‌توانند یکدیگر را حذف کنند

کتاب مسخ داستان عجیب و جذابی بود

من صوتیش رو گوش کردم جالب بود تو سبک خودش

مسخ رو دوست داشتم...

فقط خود داستان مسخ خوب بود و پایان خوبی هم داشت فضا سازی داستان خیلی خوب بود

عالی

کتاب خوبی برای خوانندگان که نیاز به فکر کردن داره و بعضی داستان هلش واقعا عالیه

مسخی درواقع اتفاق نیوفتاده. از ابتدای داستان از گریگورِ انسان فقط یک اسم داریم و در عوضِ یک انسان، با سوسکی روبرو میشیم که فقط برای ارضا کردن نیازهای دیگران تلاش کرده و همچنان هم با وجود ناتوانیش، در حال تلاش برای راضی نگه‌داشتن دیگرانه. گریگور از وقتی که مسئولیت تمامی خرج و مخارج خانواده رو پذیرفته (اون هم با وجود برخورداری بقیه‌ی اعضای خانواده از سلامت جسمی نسبی!) یه سوسک شده. از وقتی که شبا خونه میمونه و تنها تفریحش کار با اره مویی روی میز تحریریه که از دوران دبستانش باهاشه، یه سوسک شده. گریگور از اولش خودش خواسته و انتخاب کرده که یه سوسک باشه برای خانواده و رئیسش و حتی برای خودش.. گریگور نَفس و نیاز های خودش رو نیست و نابود کرده و دیگران رو هم مجاز کرده که پاسخگوی هیچ خواسته‌ای از اون نباشن و به وضوح نادیده بگیرنش. حتی خواهرش هم به اقتضای ساده دلی کودکانه‌ای که در ابتدا داره، کم کم احساس دلسوزیش نسبت به برادری که خودش رو تبدیل به سوسک کرده فروکش میکنه و میفهمه که وقتی به خواست و اراده‌ی خود گریگور بوده، از دست اون و دیگران کاری برای برگردوندن گریگور به مقام انسانی خودش، برنمیاد.

۱ ساعت هست که تمومش کردم و هنوز مبهوتم از این شاهکار اینکه هر لحظه با فکر کردن درموردش بیشتر دارم باهاش ارتباط میگیرم و میفهممش

خیلی عالی بود واقعا خوشحالم که خوندمش و ناراحت که چرا زودتر نخوندم ! بعد از تموم کردنش خیلی راجبش فکر کردم و این خودش یک نقطه قوته. و اینکه کاش روی جلد کتاب ها عکس حشره نزارن!

عالی

داستان ( در سرزمین محکومان) اکشن هست و تصور صحنه های کتاب، حس بدی رو بهم میداد. ولی داستان ( گزارشی به فرهنگستان) رو دوست داشتم. برعکس سایر نظرات که گفته بودن چیزی بیشتر از داستان هست، به نظر من تنها داستان های ساده ای هست که از ذهن کافکا گذشته، بعضاً پایان باز بودند، مثل داستان (لانه) که تنها قسمت کوتاهی از زندگی یک نوع جانور رو با تشخیص و خیال پردازی نوشته. شاید هم خود کافکا میدونسته نوشته هایی که خودش چاپ نکرده، ارزش منتشر شدن ندارن که وصیت کرده بوده، نابود بشن. این نظر شخصی من هست!

کتاب جالبیه و همینطور دیدگاه جذاب خودشو به داستان ها داره

جزو بهترینای من قرار گرفت🤌🏻

مجموعه چند داستان بود که مسخ بهترینشان بود

شاهکار

برام متفاوت بود... و جالب...

نحوه ی تمووم شدنش رو دوست نداشتم مثل حقیقت تلخ بود

با عرض سلام خدمت دوستان عزیز ، در یک جمله و بطور خلاصه کتابیه که به هیچ عنوان باورپذیر نیست و هیچ ارتباطی نمیشه باهاش برقرار کرد .اونقدر خیالات احمقانه در موردش بکار رفته که از همون خط اول غیرقابل تحمل میشه چون هیچ نمود بیرونی و واقعی نداره .

اصلا خوشم نیامد