کتاب داستان ملال انگیز

کتاب داستان ملال‌ انگیز (از یادداشت‌های یک مرد سالخورده)، نوشته آنتون چخوف و ترجمه آبتین گلکار، داستانی بلند از زندگی یک استاد دانشگاه پیر است که در آستانه‌ی فرسودگی جسمی و روحی، به گذشته و اکنون خود نظر می‌کند. این اثر که نشر ماهی آن را منتشر کرده است، در قالب دفترچه‌ی خاطرات، روزمرگی‌های یک پروفسور مشهور، روابط خانوادگی‌اش، شاگردان، دوستان و تنهایی عمیق او را دنبال می‌کند. چخوف در این اثر، هم فضای علمی دانشگاه را تصویر کرده است هم فرسودگی، بی‌خوابی، دلزدگی و بحران معنای زندگی را. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب داستان ملال انگیز اثر آنتون چخوف

کتاب داستان ملال‌ انگیز (A Boring Story) یادداشت‌های شخصی یک پروفسور ۶۲ساله به نام نیکالای استپانویچ است؛ دانشمندی پرآوازه که نامش در دانشگاه‌ها و مجامع علمی می‌درخشد، اما خود را در زندگی روزمره، پیر، فرسوده و بی‌پناه می‌بیند. چخوف در این کتاب، با زبان اول‌شخص، تضاد میان شکوه بیرونی و فروپاشی درونی را نشان می‌دهد؛ جایی که مدال‌ها، کرسی استادی و احترام عمومی در برابر بی‌خوابی، ضعف جسمی، دلزدگی از تدریس و بحران رابطه با خانواده، کم‌اهمیت و حتی پوچ جلوه می‌کنند.

کتاب داستان ملال‌ انگیز در شش فصل پیش می‌رود و می‌توان چند محور اصلی را در آن تشخیص داد: توصیف دقیق زندگی روزانه‌ی پروفسور، از بی‌خوابی‌های شبانه تا مسیر همیشگی‌اش به دانشگاه، تصویر دانشگاه، سرایدارها، دستیاران و دانشجویان و بخش مهمی که به روابط خانوادگی و عاطفی او اختصاص دارد؛ همسر و دخترش و کاتیا، دختر یتیمی که قیّم او بوده است.

آنتون چخوف در حین روایت جزئیات ریز زندگی، مدام پرسش‌های بزرگ‌تری را درباره‌ی فایده‌ی علم، معنای کار، نقش تئاتر، اخلاق، فقر، پیری و مرگ مطرح می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه یک انسان تحصیل‌کرده در پایان عمر، میان ایمان به علم و احساس شکست شخصی سرگردان است.

خلاصه کتاب داستان ملال انگیز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب داستان ملال‌ انگیز زندگی نیکالای استپانویچ، پروفسور نامدار پزشکی، را در دوره‌ای کوتاه اما بحرانی دنبال می‌کند؛ زمانی که او با بی‌خوابی، ضعف جسمی و احساس فرسودگی روبه‌روست و می‌داند بیش از چند ماه زنده نخواهد ماند. او در یادداشت‌هایش از شهرت علمی، کلاس‌های پر از دانشجو، سرایدار دانشگاه، دستیار بی‌استعدادش و دانشجویانی می‌نویسد که برای نمره‌گرفتن به خانه‌اش می‌آیند، اما در پس این جزئیات، مدام به این سؤال برمی‌گردد که زندگی‌اش چه معنایی داشته است.

در کتاب داستان ملال‌ انگیز، روابط پروفسور با همسر خسته و دختر موسیقی‌دانش و نیز با کاتیا، دختر یتیمی که زمانی قیّمش بوده، به‌تدریج تنهایی و ناتوانی او را آشکار می‌کند. او میان ایمان راسخش به علم و احساس پوچی و میان میل به ادامه‌ی تدریس و آگاهی از ناتوانی‌اش معلق مانده است.

چرا باید کتاب داستان ملال انگیز را بخوانیم؟

کتاب داستان ملال‌ انگیز تصویری نزدیک و بی‌پرده از ذهن و زندگی یک انسان تحصیل‌کرده در آستانه‌ی پیری ارائه می‌دهد؛ انسانی که هم به علم ایمان دارد هم در زندگی شخصی‌اش سرخورده است. این اثر برای خواننده فرصتی فراهم می‌کند تا از خلال جزئیات روزمره، با پرسش‌هایی درباره‌ی شهرت، خانواده، کار، فرسودگی و معنای زندگی روبه‌رو شود.

خواندن کتاب داستان ملال انگیز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب داستان ملال‌ انگیز به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شخصیت‌محور، فضای دانشگاهی و تأملات فلسفی و روان‌شناختی درباره‌ی پیری، تنهایی و بحران معنای زندگی علاقه‌مند هستند؛ به‌ویژه به دانشجویان، معلمان و دوستداران آثار چخوف.

درباره آنتون چخوف

آنتون چخوف (Anton Chekhov) در ۲۹ ژانویه‌ی ۱۸۶۰ در شهر تاگانروگ روسیه به دنیا آمد. او پزشک، داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس برجسته‌ای بود که بسیاری او را یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان تاریخ داستان کوتاه می‌دانند. چخوف پس از پایان تحصیلات پزشکی، در کنار طبابت به نویسندگی پرداخت و نخستین مجموعه‌ داستانش را دو سال پس از دریافت مدرک پزشکی منتشر کرد. او با وجود عمر کوتاهش، بیش از ۷۰۰ اثر ادبی از خود بر جای گذاشت.

چخوف با نگاه واقع‌گرایانه، شیوه‌ی داستان‌نویسی را دگرگون کرد. در آثار او، زندگی روزمره و پیچیدگی‌های روابط انسانی جایگزین پیرنگ‌های پرحادثه می‌شوند و شخصیت‌ها بیشتر از خلال رفتار، گفت‌وگو و احساساتشان شناخته می‌شوند. ایجاز، پایان‌های تأمل‌برانگیز، گفت‌وگوهای طبیعی و توجه به جزئیات زندگی از مهم‌ترین ویژگی‌های آثار اوست. چخوف در نوشته‌هایش به موضوع‌هایی مانند تنهایی، سوءتفاهم، فاصله‌ی طبقاتی، فرصت‌های ازدست‌رفته و آرزوهای برآورده‌نشده می‌پردازد.

چخوف فعالیت خود را در نمایشنامه‌نویسی با کتاب بی‌پدری آغاز کرد و پس از آن ایوانف را نوشت، اما موفقیت بزرگش با اجرای مرغ دریایی در تئاتر هنری مسکو رقم خورد. نمایشنامه‌های دایی وانیا، سه خواهر و باغ آلبالو نیز از مهم‌ترین آثار او هستند و همچنان در شمار برجسته‌ترین نمایشنامه‌های ادبیات جهان قرار دارند.

در کنار نمایشنامه‌ها، داستان‌های کوتاه چخوف نیز شهرتی جهانی دارند. آثاری مانند بانو با سگ ملوس، شرط‌بندی، اتاق شماره‌ی ۶، کاشتانکا و زندگی من از شناخته‌شده‌ترین نوشته‌های او هستند. از داستان‌های بلندش نیز می‌توان به دوئل و دکتر بی‌مریض اشاره کرد.

آنتون چخوف در ۱۵ ژوئیه‌ی ۱۹۰۴ درگذشت و در گورستان نووودویچی مسکو به خاک سپرده شد. آثار او همچنان از مهم‌ترین نمونه‌های ادبیات رئالیستی جهان به شمار می‌روند و تأثیر عمیقی بر داستان‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی قرن بیستم گذاشته‌اند.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر اکباتان نیز با عنوان سرگذشت ملال‌انگیز و با ترجمه‌ی عبدالحسین نوشین این کتاب را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب داستان ملال انگیز

«درس‌دادنم همچون گذشته بد نیست؛ هنوز می‌توانم مثل سابق توجه شنوندگانم را دو ساعت تمام به خود جلب کنم. شوروحرارت، بیان ادبی، و طبع طنزم تقریباً همهٔ کمبودهای صدایم را جبران می‌کند. صدایم مثل آدم‌های ریاکار خشک و تیز و آوازمانند است. انشایم هم بد است. آن قسمت از مغزم که کنترل نوشتن را برعهده دارد، از کار افتاده است. حافظه‌ام ضعیف شده، افکارم پیوسته نیست، و وقتی آن‌ها را روی کاغذ می‌آورم، هربار به نظرم می‌رسد که شمّ و غریزهٔ لازم برای برقراری ارتباط منسجم میان آن‌ها را از دست داده‌ام. قالب جمله‌ها یکنواخت و عباراتم بی‌مایه و ضعیف است. اغلب نمی‌توانم آنچه را می‌خواهم بنویسم. وقتی پایان چیزی را می‌نویسم، شروعش را به خاطر نمی‌آورم. بسیاری از اوقات کلمات معمولی را فراموش می‌کنم و همیشه ناچارم کلی انرژی صرف کنم تا از عبارات اضافی و جملات معترضهٔ بی‌مورد ــ که هردو به‌روشنی گواه افول فعالیت ذهنی هستند ــ پرهیز کنم. و جالب این‌جاست که هرچه مطلب ساده‌تر باشد، زحمت من عذاب‌آورتر می‌شود. برای نوشتن یک مقالهٔ علمی خودم را بسیار آزادتر و هوشمندتر احساس می‌کنم تا برای یک نامهٔ تبریک یا یادداشت گزارش‌مانند. و یک چیز دیگر: نوشتن به آلمانی یا انگلیسی برایم بسیار ساده‌تر از روسی است.»