کتاب ننامیدنی
۴٫۳
(۱۱)
خواندن نظراتمعرفی کتاب ننامیدنی
ساموئل بکت در رمان «ننامیدنی» در قالب یک شخصیت بینام و نشان میرود که مونولوگهایی از هم گسیخته دارد. داستان روی هیچ موضوعی تمرکز نمیکند و این که آیا شخصیتهای دیگری غیر از راوی در داستان وجود دارند یا خیر هم محل بحث است. این اثر تلفیقی از خاطرات و تخیلات هستیگرایانه راوی است و سایر شخصیتها نقش شنونده او را دارند. لحن راوی سراسر ناامیدی است و حرفهایش بلند و کوتاه و گاهی نامفهوم اند.
این کتاب آخرین اثر از سهگانه بکت است که دوتای دیگر را به ترتیب مالوی و مالون میمیرد تشکیل میدهند.
این اثر بکت هم پر از پیوند فلسفه با روج آدمی است و راوی با خود سوالاتی فلسفی مطرح میکند. اگر انتظار دارید این اثر یک رمان باشد بیشتر از ده صفجه از آن را نمیتوانید بخوانید چون اصل ماجرای این کتاب چیری میان یک مقاله ادبی- فلسفی است.
مهمترین خوانش بکت در این کتاب «مرگ» است. این کتاب درباره جایی است که غیر ممکن است و قهرمان میخواهد به این غیر ممکن برسد.
خویشاوندیهای اختیاری![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
یوهان ولفگانگ فون گوته
پوستکورتزیو مالاپارته
زندگی جای دیگری استمیلان کوندرا
دست آخرساموئل بکت
دور از دیار و قلمروآلبر کامو
خروج اضطراریاینیاتسیو سیلونه
هیاهوی زمانجولین بارنز
مالون میمیردساموئل بکت
اتفاق و دو داستان دیگرکریشتوف کیشلوفسکی
در انتظار گودوساموئل بکت
همچنان به هیچ وجهساموئل بکت
تنفس در هوای تازهجورج اورول
عشق های خنده دارمیلان کوندرا
زنان تروااوریپید
تعلیقژان پل سارتر
رسهالدههرمان هسه
سرزمین دروغینولادیمیر ناباکوف
بادبادک هارومن گاری
به آواز باد گوش بسپارراما قویدل
شامسزار آیرا
نظرات کاربران
کتابی که هرچی بشینیم از خوب بودن و عمیق بودن و دیوانه کننده بودنش بنویسیم فایده نداره و عبثه، چون برای رسیدن به چنین هدفی بکت لزوما اون رو بد، سطحی، حوصله سربر و احمقانه نوشته!
نمیشود «کتابنخوانده» باشی و این کتاب را بفهمی. نسبتی که این اثر با سنت رماننویسی پیش از خود برقرار میکند بینظیر است. همچنین با دو اثر دیگر سهگانه (مالوی و مالون میمیرد) و دیگر آثار بکت.
سه گانه ی بکت، یعنی مالوی، مالون می میرد، و ننامیدنی( نام ناپذیر) را نمی توان راحت خواند. سبک تعمدا مینیمالیستی در انتخاب کلمات، و تشدید یافته ی شخصیت های این سه داستان( به قول دلوز و گتاری) از هر
کتابه
بسیار عالی وعمیق در همان سبک و سیاق همیشگی بکت من از دوران دانشجویی که متجاوز از 25سا ل است . با نوشته ها وتاتر های بکت مثل در انتظار گودو آشنایی دارم وهمیشه از نوشته هایش لذت میبرم .