با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
دیگری

دانلود و خرید کتاب دیگری

مجموعه داستان

۳٫۳ از ۳ نظر
۳٫۳ از ۳ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب دیگری  نوشته  آرتور شنیتسلر  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچه

معرفی کتاب دیگری

کتاب دیگری مجموعه داستان‌های کوتاه از آرتور شنیتسلر، نویسنده و روان‌شناس مشهور اتریشی است. داستان‌هایی که به سرنوشت قهرمانان و شخصیت‌های اصلی از دیدگاه روان‌شناختی می‌پردازد. 

مجموعه داستان دیگری برنده جایزه کتاب سال ۱۳۹۶ ایران در بخش ادبیات خارجی شد. این اثر را با ترجمه روان از علی اصغر حداد می‌خوانید. 

درباره کتاب دیگری

آرتور شنیتسلر در کتاب دیگری، ۲۲ داستان کوتاه را به رشته تحریر درآورده است. داستان‌هایی که به سرنوشت قهرمانانش از دیدگاه روان‌شناختی می‌پردازد و انحطاط جامعه‌ وین در آستانه‌ی قرن بیستم را نقد می‌کند. او که در کتاب‌های دیگرش هم در قالب داستان، یک دیدگاه روان‌شناختی را بررسی می‌کند در این اثر به توصیف اختلالات روانی نمی‌پردازد. بلکه خط فکری و روندی را پیگیری می‌کند که شخصیت‌ها دنبال می‌کنند. او داستان‌هایی با لحن شوخ نوشته است و نگاهی نسبی‌گرایانه به جهان دارد.

این اثر از جنبه دیگری هم حائز اهمیت است. آرتور شنیتسلر در دوره‌ای که بیشتر نویسندگان رمان می‌نوشتند، بر نوشتن داستان کوتاه و داستان بلند (نوول) تمرکز کرده بود. 

کتاب دیگری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر به خواندن داستان کوتاه علاقه دارید، خواندن کتاب دیگری را به شما پیشنهاد می‌کنیم. این کتاب همچنین برای تمام کسانی که به داستان‌هایی با درون‌مایه‌های روان‌شناسی علاقه دارند، جذاب است. 

درباره آرتور شنیتسلر 

آرتور شنیتسلر ۱۵ می ۱۸۶۲ در وین به دنیا آمد و ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ از دنیا رفت. او در رشته پزشکی تحصیل کرد. پدرش پزشک بود. مادرش دختر یک پزشک بود و برادرش هم پزشک شد. اما بعدها متوجه علاقه‌اش به ادبیات شد و به نوشتن رمان و نمایش‌نامه و داستان کوتاه روی آورد. اما در عین حال به کار طبابت هم مشغول بود. او یکی از سرسخت‌ترین منتقدان جامعه امپراتوری اتریش-مجارستان در قرن بیستم است. بعد از انتشار داستانی به نام «ستوان گوستل»، ارتش درجه افسری را که شنیتسلر به عنوان پزشک ذخیره دریافت کرده بود، از او پس گرفت چرا که در این داستان هنجارهای افسران اتریش به باد انتقاد گرفته شده بود.  

شنیتسلر در آثار خود اغلب به سرنوشت قهرمانانش از دیدگاه روان‌شناختی می‌پردازد. رویدادهای آثار او بیش‌تر در شهر وین رخ می‌دهند. او قهرمان‌های داستانش را از میان شخصیت‌های تیپیکالی انتخاب می‌کند که در جامعه آن روز وین حضور دارند: افسران، پزشکان، هنرمندان، خبرنگاران، بازیگران، افراد خانواده سلطنتی، وابستگان به دربار و البته دخترکان زیباروی حاشیه شهر. در آثار او به کارگران و تهیدستان کم‌تر برمی‌خوریم. از همین‌رو برخی از منتقدان ادبی او را به یکسویه‌نگری متهم می‌کنند.

از میان آثار او می‌توان به مجموعه داستان‌های: مردن، برتا گارلن، ستوان گوستل کور و برادرش، مدار دوس جوان، بازگشت کازانوا (مراجعت کازانوا)، فرار در تاریکی، چرخ فلک و ...، رمان‌های بئاتریس، ترزه، وقایع زندگی زن، بازی در سپیده دم و رویا و گریز به تاریکی و نمایشنامه‌های آناتول، رقص، طوطی سبز و ... اشاره کرد. 

بخشی از کتاب دیگری

دوست من آلبین چشم‌انتظار چنین خدایی است. آلبین ادیب است، به‌واقع استاد آثار ناتمام است. تابه حال هرگز نوشته‌ای را به پایان نرسانده است. اغلب برایم تعریف می‌کند که ایده‌ها سیلاب‌وار به ذهنش جاری می‌شوند. من خودم آن‌جا بودم وقتی در جای همیشگی‌اش در کنج قهوه‌خانه به سطح مرمری میز خیره شده بود و یکدفعه از جا پرید، چون ایده‌ها دست از سرش برنمی‌داشتند. فورآ فهمیدم قضیه از چه قرار است. از دست صدها شبحی فرار می‌کرد که در میان دودودم قهوه‌خانه دوروبرش به رقص آمده بودند، و منی که روبه‌رویش نشسته بودم، با نگاهی تحسین‌آمیز بدرقه‌اش کردم. می‌دانستم که روز بعد با این خبر به سراغم خواهد آمد: «دیشب ساعت یک شروع کردم به نوشتن یک نوول، شاید هم یک درام!» بعید هم نبود بگوید: «گوش کن»، بعد طبق معمول تأملاتش را برایم بخواند؛ جملاتی ازهم‌گسیخته یا حتی تک‌عباراتی آمیخته به اوصاف ناجور.

تأملاتش معمولا به جملاتی با دونقطه ختم می‌شوند، دونقطه‌ای که می‌گوید: «بفرمایید، اگر می‌توانید این فکر را پی بگیرید!» یادم هست که یک بار یکی از این دونقطه‌ها حسابی عصبی‌ام کرد، چون نمی‌توانستم فکری را که پشت آن خوابیده بود پی بگیرم، به‌خصوص به این دلیل که مفهوم آن جمله قصار دستگیرم نمی‌شد. با وجود این، آلبین کماکان مرا لایق دوستی خود می‌داند، چون با همه این تفاصیل من تنها کسی هستم که او را درک می‌کنم. حالا می‌فهمید چرا من گاهی به خودم می‌بالم.

وقتی اجازه می‌دهد به کاغذهایش نگاهی بیندازم، احساس غریبی دارم. صحنه‌های پراکنده، خطوط اصلی، نمایش‌نامه‌های کمدی، تعداد زیادی فصل اول، طرح و نقشه در قالب توده‌ای از تک‌برگ‌ها جلو رویم پرپر می‌زنند، و چیزی شبیه به ترس و احترام وجودم را فرامی‌گیرد. برایم روشن می‌شود چرا آلبین دراصل هیچ‌کاری را به سرانجام نمی‌رساند: بیش از اندازه ایده دارد.

همین اواخر کاغذهایش را به قهوه‌خانه آورده بود. آن روز برایم چیزی نخواند جز یک‌مشت جملات کوتاه، تعدادی عبارت یا آن‌طور که در عنوان مطالب با خوش‌سلیقگی آمده بود: «فی‌البداهه‌ها». اول گاهی مجبور می‌شدم حرفش را قطع کنم و بپرسم: «این یعنی چی؟» بعد اغلب جواب‌هایی از این دست تحویلم می‌داد: «در ادامه معلوم می‌شود»، یا «خودم هم نمی‌دانم»، یا «این بخشی از موضوعی است که هنوز پیدایش نکرده‌ام»، یا «چی؟ مگر خودت نمی‌فهمی؟» بعد هم با خیال راحت به خواندن ادامه می‌داد. مثلا: «تانژانتی را روی دایره ترسیم کرد.» پرسیدم: «چه کسی؟» نگاهی ویرانگر حواله‌ام کرد و به خواندن ادامه داد: «وفاداری چیست؟ امری تصادفی، فقدان موقعیت برای خیانت ــ نوعی بیماری. (مکث.) طوفان مُرده. (مکث.) وقتی برای اولین بار او را دیدم، مشغول خمیازه‌کشیدن بود. (مکث.) مثل خدای بی‌جاه ومقام ول می‌گردد.»

دویدم وسط جمله: «چه کسی؟»

تقریبآ با تحکم جواب داد: «خودم هم هنوز نمی‌دانم؛ منتظر خدای بی‌جاه ومقام هستم.»

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۲)
کاربر ۱۱۴۰۳۸۴
۱۴۰۰/۰۱/۱۲

داستان‌هایی به لحاظ روان شناختی عمیق، درگیرکننده، خوش پرداخت و تکان دهنده

f-mosavi
۱۴۰۰/۰۱/۰۹

متاسفانه داستانهای کتاب اینقدر مبهمه و بی سر وته که نتونستم حتی نصف کتاب رو هم بخونم و ناتمام رها کردمش اصلا توصیه به خریدش نمی کنم

بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۱۱)
من خیلی دوست دارم همه خوب وخوش باشند، اما سؤالم فقط این است که اگر خوشبخت‌ها مدام به خاطر بدبخت‌ها غصه بخورند، دیگر آدم خوشبخت کجا گیر می‌آید!
نازنین بنایی
در یک لحظه فهمیدم که اصولا نه شادی وجود دارد و نه غم... نه، فقط صورتک خوشی هست و صورتک ماتم؛ ما آدم‌ها می‌خندیم و اشک می‌ریزیم و روحمان را به خنده و گریه دعوت می‌کنیم.
شلاله
می‌بینی، تنها استعداد ناچیزی را هم که داشتم از دست داده‌ام: استعداد خوش‌بودن. بله، از هر موقعیتی که ممکن است برای خوش‌بودن به دست بیاید وحشت‌زده فرار می‌کنم، چون آخرین سرخوردگی‌ها بدجوری ناراحتم کرده‌اند. مشخصهٔ تمام زندگی من این است: سردرد به جای شوروحال.
نازنین بنایی
شنیتسلر در آثار خود به توصیف اختلالات روانی نمی‌پردازد، مسئلهٔ مورد علاقهٔ او آن روندی است که در درون شخصیت‌هایش جریان می‌یابد: کشمکشی که قهرمانانش در راه دستیابی به امیالشان با آن روبه‌رو هستند.
صبا
امروز دنیا به نظرم آرام‌تر بود. در یک لحظه فهمیدم که اصولا نه شادی وجود دارد و نه غم... نه، فقط صورتک خوشی هست و صورتک ماتم؛ ما آدم‌ها می‌خندیم و اشک می‌ریزیم و روحمان را به خنده و گریه دعوت می‌کنیم. الان من می‌توانم بنشینم و کتاب‌هایی بسیار عمیق و جدی بخوانم و خیلی زود به تمام افکار حکیمانه‌شان پی ببرم. یا این‌که می‌توانم جلو تابلوهای قدیمی بایستم که پیش‌ترها برایم نامفهوم بودند، و به‌سرعت زیبایی پنهانشان را درک کنم... و وقتی به یاد بعضی آدم‌های دوست‌داشتنی می‌افتم که از دستشان داده‌ام، دلم مثل گذشته به درد نمی‌آید ــ مرگ به چیزی دوستانه تبدیل شده است، میان ما می‌گردد و نیت بدی در سر ندارد.
نازنین بنایی
هربار به فکر فرومی‌روم: راستی چطور می‌تواند دوباره بلند شود؟ اطمینان خاطرش هنگام رفتن از کجا می‌آید؟... دلم می‌خواهد دنبالش بدوم: دیوانه، تسلایی وجود ندارد!... و منی که هر روز به این‌جا می‌آیم، به‌راستی در جست‌وجوی چه چیزی هستم؟... گاهی از دستشان عصبانی می‌شوم، از دست این آدم‌ها با دستکش تیره و نوار سیاه گوشهٔ کلاهشان... درحالی‌که خود من هم قاعدتآ شبیه دیگرانم، رنگ‌پریده و با چهره‌ای اشک‌آلود
نازنین بنایی
به دردورنج دیگران حسادت می‌کنم. این‌جا همان حسی را دارم که هنگام روبه‌روشدن با چیزهای فاخر و پرشکوه داشتم. هروقت از چیزی فوق‌العاده به وجد آمده‌ام، نتوانسته‌ام شوق و شعف دیگران را تحمل کنم... با حالتی حاکی از حسادت به بغل‌دستی‌ام نگاه می‌کردم که به نظر می‌رسید مانند من ناگهان لرزه‌ای بر اندامش افتاده است. چیزی در درونم در برابر این حس مقاومت می‌کرد که آن‌ها هم مانند من با درد و رنجی ابدی و بیان‌نشدنی میان گورها پرسه می‌زنند... وای، چه اسفبار. آن‌ها هم همه احساسی مشابه من دارند. و روزها از پی هم سپری می‌شوند... با افکاری تازه و امیدهایی نو... و سرانجام بهار از راه می‌رسد، فریبنده و ملایم، و پیش روی ما با سماجت شکوفا می‌شود... بادها می‌وزند، گل‌ها عطر می‌پراکنند، زن‌ها می‌خندند، و ما دوباره به بازی گرفته می‌شویم، گول می‌خوریم و درد بزرگ و ابدی‌مان را از دستمان می‌ربایند.
نازنین بنایی
با وجود این گاهی به‌گونه‌ای مقاومت‌ناپذیر دوست دارم روی زمین بیفتم و چنگ در خاک فروکنم... غم من ملایمت نمی‌شناسد... خشمگینم، دندان به هم می‌سایم، از همه‌چیز و همه‌کس بیزارم... به‌ویژه از کسانی که در کنارم رنج می‌برند... از تمام مردها، زن‌ها و کودکانی که میانشان رفت وآمد می‌کنم، نفرت دارم و می‌خواهم سر به تنشان نباشد... بیش از هر چیز این فکر آزارم می‌دهد که کسی روز گذشته برای آخرین بار در گورستان بوده و حالا درد و رنجش به پایان رسیده است... آن‌کس حس می‌کرده که هر روز آرام‌تر می‌شود... هر روز رهاتر به راه خود می‌رود، و یک روز صبح بیدار می‌شود و می‌بیند دوباره می‌تواند بخندد... از آن‌هایی که می‌توانند دوباره بخندند، بیزارم
نازنین بنایی
«منظورم نوابغی‌اند که از الهام نهایی بی‌نصیب مانده‌اند! می‌فهمی که! الهام نهایی؛ چون اگر از الهام بهره‌مند بودند، می‌توانستند عالی‌ترین و کامل‌ترین شاهکارها را خلق کنند و به عرش اعلا، به جایگاه خدایی درخور خود برسند. اما از آن‌جا که طبیعت در موردشان به‌اصطلاح پرداخت نهایی را از یاد برده و آن‌ها را به عنوان پیکره‌های ناتمام روانهٔ بازار بزرگ اندیشمندان کرده، به‌ناچار با آتش فروزانی که از دنیایی دیگر در سینه دارند، میان آدم‌ها می‌گردند: خدایان این‌ها هستند، خدایان بی‌جاه ومقام!»
شلاله
یک چیز مسلم است: برای آن‌که من از جایم بجنبم، باید اتفاق خارق‌العاده‌ای رخ بدهد. ولی اگر اتفاق خارق‌العاده هم لطف کند و رخ بدهد، تازه معلوم نیست من قادر باشم آن را درک کنم! حتمآ شک در دلم می‌افتد که نکند این اتفاق خارق‌العاده در اصل پیشامدی معمولی است که رنگ عوض کرده و منِ خرفت نمی‌توانم آن را درست تشخیص بدهم. می‌بینی، حالا به جایی رسیده‌ام که افسوس می‌خورم چرا بی‌استعدادم، چرا هیچ استعدادی ندارم! با شرمندگی به یاد روزهایی می‌افتم که گاهی به تو می‌خندیدم، چون تو استعداد داشتی. آن روزها استعدادداشتن به نظرم خیلی شیک نبود و من کسانی را که می‌خواستند خودی نشان بدهند بدجوری مسخره می‌کردم. اما حالا اگر فقط می‌توانستم پرتره بکشم، خوشبخت بودم. عکاسی را هم کاملا کنار گذاشته‌ام. حتی در این زمینه هم به جایی نرسیده‌ام.
نازنین بنایی

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۲۷۸ صفحه
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۳/۱۰/۱۲
شابک۹۷۸-۹۶۴-۷۹۴۸-۳۳-۳
تعداد صفحات۲۷۸صفحه
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۳/۱۰/۱۲
شابک۹۷۸-۹۶۴-۷۹۴۸-۳۳-۳