کتاب گاردن پارتی

کتاب گاردن پارتی (Selected Stories) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه کاترین منسفیلد است که چندین داستان از دوره‌های مختلف این نویسنده را در کنار هم قرار داده و تصویری گسترده از جهان ادبی او نشان می‌دهد؛ از اتاق‌های تنگ و نمور شهر تا خانه‌های روستایی، از دختران جوان و فروشنده‌ها تا خانواده‌های مرفه و پدران خسته. در این مجموعه، هم داستان‌های آغازین و طنزآمیز منسفیلد دیده می‌شود و هم متن‌هایی پخته‌تر و عمیق‌تر که بر زندگی روزمره و لحظه‌های ظریف احساسی تمرکز دارند. نرگس انتخابی این مجموعه را به فارسی ترجمه کرده و نشر ماهی آن را به انتشار رسانده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گاردن پارتی

کتاب گاردن پارتی مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه کاترین منسفیلد است. در این کتاب، خواننده با مسیری از زندگی و نوشتن منسفیلد همراه می‌شود؛ از نخستین تجربه‌های او در لندن و پانسیون‌های آلمانی تا سال‌های بیماری، مهاجرت و شهرت ادبی. 

در کتاب گاردن پارتی چندین داستان از دوره‌های مختلف کاری منسفیلد کنار هم آمده‌اند که هم به طبقات فرودست و کارمندان خسته می‌پردازند و هم به خانواده‌های مرفه و مناسبات ظریف درون خانه. در بسیاری از داستان‌ها، منسفیلد پیرنگ را کم‌رنگ کرده و بر لحظه‌های احساسی، جزئیات روزمره و دنیای درونی شخصیت‌ها تمرکز کرده؛ جایی که یک شام رؤیایی، یک خط‌کش روی کف دست، یا یک سگ شکاری می‌تواند همه‌چیز را زیرورو کند. 

گاردن پارتی به این ترتیب، هم چهره‌ای اجتماعی از جهان انگلیسی‌زبان اوایل سده‌ی بیستم نشان می‌دهد و هم لایه‌های پنهان تنهایی، ترس، رؤیا و میل را در زندگی آدم‌های معمولی آشکار می‌کند.

خلاصه داستان گاردن پارتی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

در کتاب گاردن پارتی، کاترین منسفیلد با داستان‌هایی کوتاه و متنوع، زندگی آدم‌هایی را نشان داده که در ظاهر روزی عادی را می‌گذرانند، اما در درون‌شان چیزی در حال تغییر است. 

در «خستگی رُزابِل»، دختر جوانی که در مؤسسه‌ی کلاه‌دوزی کار می‌کند، در اتاق سرد و خالی‌اش با رؤیای ثروت، عشق و مهمانی‌های مجلل به خواب می‌رود. در «بارون» و «فرا فیشر»، مهمانان یک آسایشگاه آلمانی، با غرور طبقاتی، وسواس‌های جسمی و تنهایی خودشان روبه‌رو می‌شوند. «دختر کوچولو» رابطه‌ی ترس‌آلود و بعد صمیمی یک کودک با پدرش را از زاویه‌ی نگاه همان کودک دنبال می‌کند. 

در «میلی»، زنی روستایی با قاتل فراری روبه‌رو می‌شود و در لحظه‌ای بحرانی میان ترحم و خشونت درونی‌اش تاب می‌خورد. «روز آقای رِجینالد پیکاک» هم روزی از زندگی یک معلم آواز خودشیفته را روایت کرده است که میان خیال هنرمندبودن و واقعیت ازدواج و کار روزمره گیر افتاده است.

چرا باید کتاب گاردن پارتی را بخوانیم؟

این کتاب فرصتی است برای دیدن زندگی روزمره از زاویه‌ای دقیق و حساس؛ جایی که یک گفت‌وگوی کوتاه، یک رؤیای شبانه یا یک حرکت کوچک، لایه‌های پنهان شخصیت‌ها را آشکار می‌کند. گاردن پارتی امکان آشنایی نزدیک با جهان داستان کوتاه منسفیلد و شیوه‌ی او در ترکیب طنز، تلخی و همدلی را فراهم کرده است.

خواندن کتاب گاردن پارتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب گاردن پارتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان کوتاه، ادبیات انگلیسی‌زبان اوایل سده‌ی بیستم و روایت‌های ظریف از زندگی روزمره و روابط خانوادگی علاقه‌مند هستند.

درباره کاترین منسفیلد

کاترین منسفیلد (Katherine Mansfield) (۱۸۸۸-۱۹۲۳)، نویسنده‌ی پیشگام و نوگرای داستان کوتاه و از ارکان جنبش ادبی مدرنیسم بود. او که در خانواده‌ای مرفه در ولینگتونِ نیوزیلند متولد شد، در نوجوانی نخستین داستان‌های رسمی خود را منتشر کرد. منسفیلد در ۱۹ سالگی سرزمین مادری‌اش را به مقصد انگلستان ترک کرد؛ هجرتی که او را به محافل ادبی لندن رساند و زمینه‌ساز دوستی و تعامل او با چهره‌هایی چون ویرجینیا وولف، دی. اچ. لارنس و پیوستن به حلقه‌ی هنری بلومزبری شد.

میراث ادبی منسفیلد شامل بیش از ۴۰ داستان کوتاه، نقد، مقاله و سفرنامه است که با نثری شاعرانه لایه‌های پنهان زندگی روزمره، جنسیت، تنهایی و طبقات اجتماعی را واکاوی می‌کنند. او در سال ۱۹۱۷ و در اوج خلاقیت ادبی به بیماری سل مبتلا شد اما این رنج مانع نوشتن او نشد و در واپسین سال‌های عمرش داستان‌هایی چون «گاردن پارتی»، «دوشیزه بریل»، «خوشبختی»، «پیش‌درآمد» و «یک فنجان چای» را خلق کرد.

بخشی از کتاب گاردن پارتی

«فرا فیشر مالک خوشبخت یک کارخانهٔ شمع‌سازی در یکی از سواحل رود اِگِر بود. سالی یک بار دست از کار می‌کشید و برای "درمان" به دُرشهاوزِن می‌آمد، با یک سبد لباس که رویش را خیلی تروتمیز با پارچهٔ مشمایی می‌پوشاند و یک کیف دستی. غیر از دستمال‌هایش، توی کیف دستی‌اش ادکلن و خلال‌دندان داشت و یک شال‌گردن که حسابی برای "ماگِن" مفید بود، و البته نمونه‌هایی از هنر شمع‌سازی‌اش که در پایان تعطیلات به نشانهٔ سپاسگزاری هدیه‌شان می‌داد.

ساعت چهار بعدازظهر یکی از روزهای ماه ژوئیه، فرا فیشر وارد پانسیون مولر شد. من در آلاچیق نشسته بودم و تماشا می‌کردم که تندتند در گذرگاه می‌رفت و به دنبالش هم باربر ریش‌قرمزی که سبد لباس‌هایش را بغل زده بود و گل آفتابگردانی هم به دندان داشت. بیوه‌زن و پنج دختر معصومش با سلیقهٔ تمام بالای پله‌ها جمع شده و آمادهٔ خوشامدگویی بودند. سلام واحوال‌پرسی‌شان آن‌قدر پرسروصدا و طولانی بود که شوروشوقش به من هم سرایت کرد.»