کتاب سفر به دور اتاقم

کتاب سفر به دور اتاقم (Voyage autour de ma chambre) نوشته اگزویه دومستر، ماجرای افسری جوانی است که به خاطر دوئل به ۴۲ روز حبس خانگی محکوم می‌شود و تصمیم می‌گیرد روزهای حبس و گردش به دور اتاقش را به صورت سفرنامه بنویسد. نویسنده از دل یک اتاق، جهانی از خاطره، فلسفه، عشق، دوستی، هنر و رنج را پیش چشم می‌آورد و با نگاهی شوخ‌طبع و درعین‌حال اندیشناک، از کوچک‌ترین اشیا تا بزرگ‌ترین دغدغه‌های انسانی را موضوع سفر خود قرار می‌دهد. نشر ماهی این داستان را با ترجمه احمد پرهیزی منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سفر به دور اتاقم

کتاب سفر به دور اتاقم اثری است که اگزویه دومستر آن را در دوران محکومیت ۴۲ روزه‌اش در اتاق خود نوشته است؛ محکومیتی که پس از یک دوئل و به‌ عنوان اقامت اجباری بر او تحمیل شده و بهانه‌ای شده برای آفرینش نوعی سفرنامه‌ی پارودی و کمیک. در این کتاب، نویسنده به‌ جای سفر به سرزمین‌های دور، تصمیم گرفته در محدوده‌ی اتاقش گردش کند و هر گوشه، شی، تابلو، صندلی، تختخواب، آینه، کتابخانه و حتی سگ و خدمتکارش را به ایستگاهی از این سفر بدل کند.

کتاب سفر به دور اتاقم در عین شوخ‌طبعی، سرشار از تأملات فلسفی و روان‌شناختی است. اگزویه دومستر در فصل‌های متعدد، از نظام فکری روح و حیوان حرف می‌زند و رفتارهای روزمره، حواس‌پرتی‌ها، عشق‌ورزی، تنبلی، کار، خشم و پشیمانی را تحلیل می‌کند و از دل ماجراهای ظاهراً پیش‌پاافتاده، به پرسش‌هایی درباره‌ی آزادی، شرافت، قانون، رسم دوئل، جاودانگی روح و معنای رنج می‌رسد.

دومستر در کنار این‌ها، جستارهایی درباره‌ی نقاشی و موسیقی، نقش آینه و حتی رؤیای اختراع آینه‌ی اخلاقی می‌نویسد و مدام میان شوخی و جدی و میان اتاق کوچک و جهان بزرگ، در رفت‌وآمد است.

خلاصه داستان سفر به دور اتاقم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

سفر به دور اتاقم از یک موقعیت ساده آغاز می‌شود: افسری جوان پس از دوئل، به ۴۲ روز حبس در اتاقش محکوم شده است و تصمیم می‌گیرد این حبس را به سفر بدل کند. او با اعلام این‌که سفرش هیچ خرجی ندارد و برای فقیر و غنی، بیمار و سالم، ترسو و شجاع و حتی تنبل‌ترین آدم‌ها مناسب است، طرح سفری تازه را پیش می‌کشد که مقصدش نه شهرها و کشورها، که صندلی راحتی، تختخواب، آینه، تابلوها، کتابخانه و خاطرات اوست.

در طول فصل‌ها، نویسنده از تخت و صندلی به قاب تصویر مادام دواوکاستل، از آن‌جا به سگش رُزین و خدمتکارش ژوانتی و از آن‌ها به خاطره‌ی دوستی مرده، فقر شهر، بحث نقاشی و موسیقی و ایده‌ی روح و حیوان می‌رسد. او نشان می‌دهد چگونه می‌توان با قوه‌ی خیال، از دل یک اتاق به آسمان‌ها، به گذشته، به میدان دوئل، به گورستان، به تالارهای رقص و به دورترین چشم‌اندازهای کوهستان سفر کرد، بی‌آن‌که از آستانه‌ی در بیرون رفت.

چرا باید کتاب سفر به دور اتاقم را بخوانیم؟

سفر به دور اتاقم نشان می‌دهد چگونه می‌توان از دل محدودیت، آزادی تازه‌ای ساخت و از یک اتاق کوچک، جهانی سرشار از معنا و کشف بیرون کشید. این کتاب همزمان طنز، تأمل فلسفی، خودکاوی و روایت خاطره است و خواننده را به دیدن دوباره‌ی اشیای آشنا، رابطه‌ها، رنج‌ها و لذت‌های روزمره فرامی‌خواند.

خواندن کتاب سفر به دور اتاقم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به طنز ظریف، تأملات فلسفی و روان‌شناختی و متن‌هایی علاقه‌مندند که از دل زندگی روزمره به پرسش‌های عمیق‌تر می‌رسند.

درباره اگزویه دومستر

اگزویه دومستر (Xavier de Maistre) (۱۷۶۳-۱۸۵۲)، نویسنده، نقاش و نظامی فرانسوی‌زبان اهل پادشاهی ساردنی بود. او که برادر کوچک‌تر فیلسوف مشهور، ژوزف دومستر، بود، بخش عمده‌ای از زندگی حرفه‌ای خود را به عنوان افسر در ارتش امپراتوری روسیه سپری کرد و در جنگ‌های ناپلئونی به رتبه‌ی سرلشکری دست یافت. با این حال، شهرت او، نه به خاطر فتوحات نظامی، بلکه به دلیل نگارش رمان کوتاه «سفر به دور اتاقم» در سال ۱۷۹۴ بود که آن را در دوران حبس خانگی‌اش در تورین به رشته تحریر درآورد. دومستر در سال‌های پایانی عمر و پس از بازنشستگی از ارتش روسیه، بیشتر وقت خود را صرف نقاشی مینیاتور و نگارش داستان‌های دیگر کرد و سرانجام در سن ۸۸ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت.

بخشی از کتاب سفر به دور اتاقم

«چه شکوهمند است طرحی نو درانداختن و یکباره گام‌نهادن در جهان دانشمندان، با اکتشاف‌نامه‌ای در دست، درست همچون ستاره‌ای دنباله‌دار که ناگهان در آسمان می‌درخشد!

نه، بیش از این کتابم را نهان نخواهم داشت: حضرات، این شما و این هم کتاب بنده! بخوانیدش! من به اطراف واکناف اتاقم سفری کردم که چهل ودو روز به طول انجامید. مشاهدات جالبی که داشتم و حظّ مدامی که طی مسیر بردم مرا بر آن داشت تا آن را در دسترس عموم قرار دهم، تصمیمی برخاسته از اعتقادی راسخ به سودمندی در قبال جامعه. به انبوه آشفته‌حالانی می‌اندیشم که اکنون این پادزهر مطمئنِ ملال و داروی آرامش‌بخش دردهایشان را تقدیمشان می‌دارم و قلبم از این خیال سرشار از شعفی وصف‌ناپذیر می‌شود. آدمی از سفر به دور اتاق خود لذتی می‌برد که از حسادت آزارندهٔ مردمان در امان است و برای دست‌یافتن بدان حاجت به هیچ مال وثروتی نیست.

به‌راستی آیا می‌توان موجودی را یافت چنان بیچاره و منزوی که حتی آلونکی هم نداشته باشد تا در آن عزلت گزیند و از چشم مردمان پنهان شود؟ باری، این سفر سازوبرگی جز این نمی‌خواهد.

یقین دارم هر انسان سلیم‌النفسی، فارغ از منش یا مزاجش، از روش من متابعت خواهد کرد و مثل من قدم در این سفر خواهد گذاشت، حال خسیس باشد یا ولخرج، غنی یا فقیر، جوان یا پیر، زادهٔ مناطق گرمسیر یا نزدیک قطب. باری، در میان خانوادهٔ بزرگ بشر که بر این کرهٔ خاکی درهم می‌لولند، یک نفر ــ بله، حتی یک نفر (منظورم در میان اتاق‌نشینان است) ــ نیز یافت نمی‌شود که پس از مطالعهٔ این کتاب شیوهٔ نوین سفری را که بنده به جهانیان عرضه داشته‌ام تصدیق نکند.»