کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق نوشته‌ی یکتا کوپان با ترجمه‌ی مژده الفت مجموعه‌ای از چند داستان است که نشر ماهی آن را منتشر کرده است. در این کتاب، شخصیت‌هایی از طبقه‌های مختلف شهری در موقعیت‌هایی قرار گرفته‌اند که تنهایی، عشق، خانواده، کار و شکست‌های شخصی در آن‌ها گره خورده است. روایت‌ها در فضاهایی آشنا مثل فرودگاه، خانه، اداره، کافه و خانه‌ی سالمندان می‌گذرند و از خلال جزئیات روزمره، روابط عاطفی و زخم‌های پنهان شخصیت‌ها را نشان می‌دهند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه یکتا کوپان است که مژده الفت آن را به فارسی برگردانده است. در این کتاب، هر داستان بر محور یک رابطه‌ی عاطفی، خانوادگی یا شغلی شکل گرفته و از زاویه‌دید اول‌شخص روایت شده است؛ راویانی که اغلب در میانه‌ی بحرانی عاطفی یا وجودی ایستاده‌اند و سعی می‌کنند با نوشتن، بازی، خاطره یا خیال، معنایی برای وضعیت خود پیدا کنند. در کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق داستان نخست با صحنه‌ای در فرودگاه آغاز می‌شود؛ حسابداری که برای بدرقه‌ی دوستش آمده، ناگهان با معشوق سابقش روبه‌رو می‌شود و این دیدار کوتاه او را وادار می‌کند پشت چند کارت‌پستال، «دستور پخت» انواع تنهایی را بنویسد؛ از «تنهایی بخارپز» تا «تنهایی مطلق» و «تنهایی مخلوط». در داستانی دیگر، پسر نویسنده‌ای که قرار است فردا زیر تیغ جراحی برود، در اتاق ملاقات خانه‌ی سالمندان با پدرش تخته‌نرد بازی می‌کند و در خلال همین بازی، سال‌ها رابطه‌ی پرتنش پدر و پسر، شکست‌ها، حسادت‌ها و ناتوانی‌شان در ابراز محبت مرور می‌شود. کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق در داستان‌های بعدی هم همین مسیر را ادامه می‌دهد؛ از نویسنده‌ای که در یک روز اخراج از روزنامه، با بطری راکی و دفترهایش تنها می‌ماند و تصمیم می‌گیرد از دل مصاحبه‌های نیمه‌تمامش کتابی تازه بسازد، تا راوی‌ای که بعد از مرگ عمویش به خانه‌ی او برمی‌گردد و میان اشیای قدیمی، رادیوی گروندیک، زیرسیگاری و خاطره‌ی بازی «سوارکار نقابدار»، تنهایی و رازهای زندگی او را دوباره می‌خواند.

خلاصه داستان طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

در طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق یکتا کوپان از خلال چند داستان به این سؤال نزدیک شده است که انسان مدرن در میانه‌ی عشق، خانواده، کار و خاطره چطور به تنهایی می‌رسد و با آن چه می‌کند. در داستان عنوان‌دار، راوی با زبان دستور آشپزی، مراحل فروپاشی یک رابطه و تبدیل آن به «غذای» تنهایی را شرح می‌دهد؛ جایی که شادی، وعده‌ها، دروغ، حسادت و خیانت مثل مواد لازم یک دستور کنار هم چیده می‌شوند. در داستان‌های دیگر کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق، تنهایی شکل‌های متفاوتی پیدا می‌کند: تنهایی پسر نویسنده‌ای که زیر سایه‌ی پدرِ دبیر تاریخ بزرگ شده، تنهایی روزنامه‌نگاری که هم‌زمان کار و عشقش را از دست می‌دهد و می‌کوشد از دل شکست، نوشتن را دوباره تعریف کند، و تنهایی مردی که بعد از مرگ عمویش، در خانه‌ی او با اشیای خاموش و خاطرات کودکی روبه‌رو می‌شود. کتاب نشان می‌دهد چگونه عشق، اگر فهم و حضور واقعی نداشته باشد، به سوختی برای تنهاترشدن تبدیل می‌شود.

چرا باید کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق را بخوانیم؟

این کتاب با ترکیب جزئیات روزمره، طنز تلخ و فرم‌های خلاقانه مثل «دستور پخت تنهایی»، تجربه‌ی عاطفی شخصیت‌ها را ملموس کرده است. طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق امکان هم‌ذات‌پنداری با آدم‌هایی را فراهم می‌کند که در ظاهر زندگی عادی دارند، اما در لایه‌های زیرین با پرسش‌هایی درباره‌ی عشق، خانواده، شکست و معنای نوشتن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شهری، شخصیت‌محور و مبتنی‌بر روابط عاطفی علاقه‌مند هستند، به تنهایی، جدایی، رابطه با والدین و تجربه‌ی نوشتن فکر می‌کنند یا دوست دارند از خلال روایت‌های کوتاه، برش‌هایی از زندگی معاصر را ببینند.

بخشی از کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

«تنهایی بخارپز برای دو نفر مواد لازم : دو آدم، یک رابطه طرز تهیه : روزهای شادی را می‌گذرانیم. لذت باهم‌بودن را تا زمان جوش‌آمدن تندتند با تمام مراحل زندگی مخلوط می‌کنیم. دوستان را به رابطه اضافه می‌کنیم. سینما می‌رویم. بیرون که می‌آییم، چیزی از فیلم یادمان نیست. فقط گرمای دستی را حس می‌کنیم که تمام مدت توی دستمان بوده. وعده ووعید می‌دهیم و وقتی حسابی زیر فشار وعده‌ها له شدیم، دروغ‌ها را اضافه می‌کنیم. هروقت خوشبختی شروع به قُل‌قُل کرد، شعلهٔ زیر رابطه را خاموش می‌کنیم و می‌گذاریم مدتی به حال خود بماند. وقتی به دمای اتاق رسید، ادویه‌هایی مثل حسادت و دعوا را به میزان دلخواه اضافه می‌کنیم. در صورت تمایل، می‌توان خیانت را هم به آن اضافه کرد. وقتی رابطه کاملا سرد شد، آن را همراه با اشک سِرو می‌کنیم. حالا حس بهتری دارم. سپیده سر زده. انگار خورشید با نوشتن من طلوع کرده است. نباید مکث کنم. باید بنویسم. فوراً کارت‌پستال بعدی را برمی‌دارم. روی آن مینیاتور است و پشتش این توضیحات: A miniature from Falnme, Topkapi Palace Museum. باید نوشتن‌طرز تهیهٔ تنهایی را ادامه دهم. چه‌کسی می‌تواند از آدمی مثل من، که حتی عشق را هم تنهای تنها زندگی کرده، انتظارِ ازعشق‌نوشتن داشته باشد؟ فیگن؟ نه! گمان نکنم. هروقت با هم دعوا می‌کردیم، برای دلجویی از او چیزی می‌نوشتم، متن‌هایی حاکی از غمزدگی و اظهار ناتوانی از ادامهٔ زندگی بدون او، همین و بس. اما او مدام می‌خواست از عشق بنویسم.»