کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق (Ask Mutfagindan Yalnizlik Tarifleri) نوشته یکتا کوپان، مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه است که نشر ماهی آن را با ترجمه مژده الفت منتشر کرده است. در این کتاب، شخصیت‌هایی از طبقه‌های مختلف شهری در موقعیت‌هایی قرار گرفته‌اند که تنهایی، عشق، خانواده، کار و شکست‌های شخصی در آن‌ها گره خورده است. روایت‌ها در فضاهایی آشنا مثل فرودگاه، خانه، اداره، کافه و خانه‌ی سالمندان می‌گذرند و از خلال جزئیات روزمره، روابط عاطفی و زخم‌های پنهان شخصیت‌ها را نشان می‌دهند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه یکتا کوپان است. در این کتاب، هر داستان بر محور یک رابطه‌ی عاطفی، خانوادگی یا شغلی شکل گرفته و از زاویه‌ی دید اول‌شخص روایت شده است؛ راویانی که اغلب در میانه‌ی بحرانی عاطفی یا وجودی ایستاده‌اند و سعی می‌کنند با نوشتن، بازی، خاطره یا خیال، معنایی برای وضعیت خود پیدا کنند. 

در این کتاب یکتا کوپان از خلال چند داستان به این سؤال نزدیک شده که انسان مدرن در میانه‌ی عشق، خانواده، کار و خاطره چطور به تنهایی می‌رسد و با آن چه می‌کند. در داستان اصلی، راوی با زبان دستور آشپزی، مراحل فروپاشی یک رابطه و تبدیل آن به غذای تنهایی را شرح می‌دهد؛ جایی که شادی، وعده‌ها، دروغ، حسادت و خیانت مثل مواد لازم یک دستور کنار هم چیده می‌شوند. 

در داستان‌های دیگر، تنهایی شکل‌های متفاوتی پیدا می‌کند: تنهایی پسر نویسنده‌ای که زیر سایه‌ی پدرِ دبیر تاریخ بزرگ شده، تنهایی روزنامه‌نگاری که همزمان کار و عشقش را از دست می‌دهد و می‌کوشد از دل شکست، نوشتن را دوباره تعریف کند و تنهایی مردی که بعد از مرگ عمویش، در خانه‌ی او با اشیای خاموش و خاطرات کودکی روبه‌رو می‌شود. 

کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق نشان می‌دهد چگونه عشق، اگر فهم و حضور واقعی نداشته باشد، به سوختی برای تنهاترشدن تبدیل می‌شود.

خلاصه داستان طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق داستان نخست با صحنه‌ای در فرودگاه آغاز می‌شود؛ حسابداری که برای بدرقه‌ی دوستش آمده، ناگهان با معشوق سابقش روبه‌رو می‌شود و این دیدار کوتاه او را وادار می‌کند پشت چند کارت‌پستال، دستور پخت انواع تنهایی را بنویسد؛ از تنهایی بخارپز تا تنهایی مطلق و تنهایی مخلوط. 

در داستانی دیگر، پسر نویسنده‌ای که قرار است فردا زیر تیغ جراحی برود، در اتاق ملاقات خانه‌ی سالمندان با پدرش تخته‌نرد بازی می‌کند و در خلال همین بازی، سال‌ها رابطه‌ی پرتنش پدر و پسر، شکست‌ها، حسادت‌ها و ناتوانی‌شان در ابراز محبت مرور می‌شود.

کتاب در داستان‌های بعدی هم همین مسیر را ادامه می‌دهد؛ از نویسنده‌ای که در یک روز اخراج از روزنامه، با بطری راکی و دفترهایش تنها می‌ماند و تصمیم می‌گیرد از دل مصاحبه‌های نیمه‌تمامش کتابی تازه بسازد، تا راوی‌ای که بعد از مرگ عمویش به خانه‌ی او برمی‌گردد و میان اشیای قدیمی، رادیوی گروندیک، زیرسیگاری و خاطره‌ی بازی سوارکار نقابدار، تنهایی و رازهای زندگی او را دوباره می‌خواند.

چرا باید کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق را بخوانیم؟

این کتاب با ترکیب جزئیات روزمره، طنز تلخ و فرم‌های خلاقانه مثل دستور پخت تنهایی، تجربه‌ی عاطفی شخصیت‌ها را ملموس کرده است. این داستان‌ها امکان همذات‌پنداری با آدم‌هایی را فراهم می‌کنند که در ظاهر زندگی عادی دارند، اما در لایه‌های زیرین با پرسش‌هایی درباره‌ی عشق، خانواده، شکست و معنای نوشتن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

خواندن کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های کوتاه با مضمون روابط عاطفی علاقه‌مند هستند یا دوست دارند داستانی از ادبیات معاصر ترکیه مطالعه کنند.

درباره یکتا کوپان

یکتا کوپان (Yekta Kopan) (متولد ۱۹۶۸) نویسنده، روزنامه‌نگار، بازیگر و داستان‌نویس ترکیه‌ای است. او فعالیت‌های ادبی خود را با نگارش داستان‌های کوتاه و رمان آغاز کرد و به‌مرور به یکی از چهره‌های شناخته‌شده‌ی ادبیات ترکیه تبدیل شد. آثار کوپان به دلیل نوع نگاهش به مفاهیم انسانی، تنهایی و روابط اجتماعی در جامعه‌ی مدرن، با استقبال منتقدان روبه‌رو شده است. کوپان با مجموعه‌داستان «طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق» بود که به شهرت رسید. رمان «ناگهان دیدم که نیستی» دیگر اثر مشهور اوست که به خاطرش برنده‌ی جایزه‌ی ادبی یونس نادی شد.

جوایز و افتخارات کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

• برنده‌ی جایزه‌ی Sait Faik Hikâye Armağanı (سال ۲۰۰۲)

بخشی از کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

«خودکار ساده و ارزان‌قیمت را بیهوده در دستم می‌چرخانم. دوست دارم قلمی که با آن می‌نویسم جذابیت داشته باشد. از همین رو، دلبستهٔ خودنویسی هستم که معمولا همراهم است، خودنویسی با طراحی ظریف که وقتی در دست می‌نشیند به آدم اعتمادبه‌نفس می‌دهد و جوهرش که قطره‌قطره از مخزن جاری می‌شود، افسونگرانه بر کاغذ نقش می‌بندد... اما حالا خودکاری معمولی در دست دارم که چند دقیقهٔ پیش از مغازهٔ خنزرپنزرفروشی توی فرودگاه خریده‌ام. آیا به خاطر این خودکار معمولی است که تمرکز ندارم و جمله‌ای به ذهنم نمی‌رسد تا پشت کارت‌پستال پیش رویم بنویسم؟... چرا مزخرف می‌گویم؟ هرچه نباشد، من حسابدار ساده‌ای بیش نیستم که ساعت چهار صبح برای بدرقهٔ دوستش به فرودگاه آمده و تصادفاً با دوست‌دختر سابقش روبه‌رو شده است.

توی کافهٔ سالن انتظار پروازهای خارجی نشسته‌ام. تا به حال در این ساعت روز مشروب ننوشیده بودم. نور تند لامپ‌های فلورسنت سالن چشمم را می‌زند. زنی که گوشه‌ای پشت میزی نشسته، جوانی که با چشمان خواب‌آلود سرپا ایستاده، آدم‌هایی که روی نیمکت‌ها منتظر رسیدن ساعت پروازشان هستند، همه و همه، باعث می‌شوند در مکانی به این بزرگی خودم را تنهاتر حس کنم. فکر می‌کردم می‌توانم پس از بدرقهٔ لِوَنت به خانه برگردم و پیش از آن‌که بروم سر کار، کمی بخوابم. اما حالا اصلا خوابم نمی‌آید. از پاکت سیگاری که با خودکار و کارت‌پستال‌ها خریده‌ام سیگاری بیرون می‌آورم و آن را روشن می‌کنم. جرعه‌ای ویسکی می‌نوشم. معده‌ام را می‌سوزاند. چرا ویسکی سفارش دادم؟ چرا منی که سال‌هاست سیگار را ترک کرده‌ام دارم سیگار می‌کشم؟ چه چیزی این ساعت روز مرا این‌جا نگه داشته؟ علاقهٔ عجیب و همیشگی‌ام به دیدن تصویر خودم در مرکز تابلویی غم‌انگیز یا حرف‌های فیگِن؟»