کتاب دلبند‌ عزیزترینم

کتاب دلبند عزیزترینم (Dear writer dear actress) نامه‌های آنتوان چخوف و اولگا کنیپر را در کنار هم قرار داده است؛ مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای مکتوب میان نمایشنامه‌نویسی بیمار و بازیگری که بیشتر سال‌های زندگی مشترکشان را دور از هم گذراندند. آنتوان چخوف و اولگا کنیپر در این نامه‌ها از دلتنگی، کار تئاتر، بیماری، سفر، شوخی‌های خصوصی و اضطراب اجراها نوشته‌اند. احمد پوری کتاب حاضر را ترجمه و نشر نیماژ آن را منتشر کرده است. رابطه‌ی عاطفی این دو نفر همزمان با زندگی روزمره و فضای تئاتر شکل گرفته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دلبند‌ عزیزترینم اثر آنتوان چخوف و اولگا کنیپر

کتاب دلبند عزیزترینم (نامه‌های آنتوان چخوف و اولگا کنیپر) نوشته‌ی آنتوان چخوف و اولگا کنیپر و مجموعه‌ای از نامه‌ها و یادداشت‌هایی است که رابطه‌ی میان این نویسنده و این بازیگر را از فاصله‌ی جغرافیایی همراه با بیماری، کار هنری و دلتنگی در بر گرفته است. ناداستان حاضر فقط ثبت احساسات عاشقانه نیست و تصویری از زندگی چخوف، وضعیت جسمی او، رفت‌وآمدهایش میان یالتا و مسکو و پیوند عمیق کنیپر با صحنه‌ی تئاتر را نشان می‌دهد. پیش‌گفتار مترجم و بخش‌هایی از خاطرات اولگا کنیپر نیز روشن می‌کنند که این دو نفر در سال‌هایی کوتاه اما پرتنش، بیش از آنکه کنار هم باشند، برای هم نوشته‌اند.

مجموعه نامه‌ی دلبند عزیزترینم به عشق، کار، فرسودگی، شوخی و انتظار پرداخته است. یک‌جا اولگا کنیپر از تمرین‌های سنگین تئاتر، نقش‌های دشوار و اضطراب شب اول اجرا می‌نویسد و در جای دیگر آنتوان چخوف درباره‌ی باغ، خانه، مهمان‌های خسته‌کننده، حال جسمی‌اش و اشتیاق دیدار می‌گوید. فضای تئاتر هنری مسکو در این نامه‌ها حضوری پررنگ دارد و نام نمایشنامه‌ها، شرح تمرین‌ها، واکنش تماشاگران و اختلاف‌نظرها بر سر بازی و اجرا اثر را از مکاتبه‌ای صرفاً شخصی فراتر می‌برد.

دلبند عزیزترینم صمیمیت و طنز را کنار نگرانی و اندوه نشانده است. آنتوان چخوف با شوخی و کنایه از تنهایی و کسالت حرف می‌زند و اولگا کنیپر در پاسخ از خستگی، دلبستگی و بی‌قراری می‌گوید. شخصیت این دو نفر نه به‌صورت رسمی، بلکه در جزئیات زندگی روزمره آشکار شده است؛ از حرف‌زدن درباره‌ی غذا، سفر و آب‌وهوا تا بحث درباره‌ی نقش‌ها، اجراها و آینده. این کتاب برای کسانی مناسب است که می‌خواهند رابطه‌ی میان عشق و هنر را در متن زندگی واقعی دریابند.

خلاصه کتاب دلبند‌ عزیزترینم

کتاب حاضر مسیر آشنایی، نزدیکی و دلبستگی آنتوان چخوف و اولگا کنیپر را از خلال نامه‌هایی ارائه کرده است که در فاصله‌ی مسکو، یالتا، قفقاز و سفرهای گوناگون نوشته شده‌اند. این کتاب از روزهای آغاز آشنایی این دو شخصیت در تئاتر شروع می‌شود و کم‌کم به رابطه‌ای عاطفی می‌پردازد که با دوری، بیماری چخوف و مشغله‌ی حرفه‌ای کنیپر گره خورده است. عشق در این نامه‌ها به جمله‌های احساسی محدود نمانده و از طریق ابراز نگرانی برای سلامتی، گفت‌وگو درباره‌ی تمرین‌های تئاتر، دلخوری‌های کوچک، شوخی‌های خصوصی و انتظار برای دیدار نشان داده شده است. این اثر روایتگر پیوندی عاشقانه و بخشی از زندگی هنری دو نفر است.

چرا باید کتاب دلبند‌ عزیزترینم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب دلبند عزیزترینم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این ناداستان در قالب نامه‌نگاری رابطه‌ی آنتوان چخوف و اولگا کنیپر را بی‌واسطه نشان می‌دهد.
• خواننده با فضای تئاتر هنری مسکو، تمرین‌ها، اجراها و فشارهای پشت‌صحنه آشنا می‌شود.
• نامه‌ها تصویری از زندگی روزمره‌ی چخوف، بیماری او و دوریِ ناگزیر این زوج از یکدیگر به دست می‌دهد.
• کتاب نشان می‌دهد که عشق چگونه در کنار کار، خستگی، سفر و انتظار دوام می‌آورد.
• کتاب حاضر برای شناخت لحن شخصی آنتوان چخوف، شوخ‌طبعی و نگرانی‌های او منبعی مناسب است.

خواندن کتاب دلبند‌ عزیزترینم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن دلبند مجموعه نامه‌ی عزیزترینم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به ناداستان و قالب نامه‌نگاری در باب رابطه‌های انسانی.
• خوانندگانی که می‌خواهند آنتوان چخوف را بیرون از قالب آثار نمایشی و داستانی او و بی‌واسطه بشناسند.
• کسانی که به تاریخ تئاتر و فضای تمرین و اجرای نمایش در تئاتر هنری مسکو علاقه دارند.
• مخاطبانی که از متن‌های عاطفیِ مبتنی‌بر جزئیات روزمره و گفت‌وگوهای واقعی لذت می‌برند.

درباره آنتوان چخوف

آنتوان چخوف (Anton Chekhov) ۲۹ ژانویه‌ی ۱۸۶۰ در تاگانروگ چشم به جهان گشود. این پزشک، داستان‌نویس، طنزپرداز و نمایشنامه‌نویس نامدار روسی، برجسته‌ترین آفریننده‌ی داستان کوتاه به شمار می‌رود که در طول حیات کوتاهش بیش از ۷۰۰ اثر ادبی را به نگارش درآورد. او پس از دانش‌آموختگی در رشته‌ی پزشکی، مسیر حرفه‌ای خود را در قلمرو داستان‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی پی گرفت و تنها دو سال پس از اخذ مدرک دکتری، نخستین مجموعه‌ داستانش را روانه‌ی بازار نشر کرد.

در بن‌مایه‌ی قصه‌های آنتوان چخوف ماجراها اغلب از زاویه‌دید و وجدان شخصیتی روایت می‌شوند که تا حدی با مناسبات و زیست مرسوم خانوادگی ناآشناست. این نویسنده با دوری از شاخ‌وبرگ‌دادن‌های مفصل، تعاریف سنتی از پیرنگ داستان را دگرگون ساخت؛ او به‌جای بازنمایی تحولات ناگهانی، بر تصویرسازی خودِ زندگی تمرکز می‌کرد و در همین حین رویدادهای غم‌انگیز را به بخشی از روزمرگی شخصیت‌هایش بدل می‌ساخت. مهارت او در حوزه‌ی ادبیات نمایشی نیز قدرتی ویژه به دیالوگ‌های پرکشش و زیبایش می‌بخشید.

نخستین اثری که آنتوان چخوف برای صحنه به نگارش درآورد «بی‌پدری» نام داشت و پس از آن نمایشنامه‌ی «ایوانف» را خلق کرد. اوج درخشش او در زمینه‌ی نمایشنامه‌نویسی با اجرای «مرغ دریایی» در سال ۱۸۹۷ بر صحنه‌ی تئاتر هنری مسکو رقم خورد. با وجود چالش‌ها و کشمکش‌هایی که در برهه‌ای میان او و کنستانتین استانیسلاوسکی (کارگردان) رخ داد، آثار برجسته‌ی دیگری ازجمله «دایی وانیا» (۱۸۹۹) و «سه خواهر» (۱۹۰۱) نیز در همان تماشاخانه روی صحنه رفت.

چخوف در نوشته‌هایش بر فرصت‌های ازدست‌رفته‌ی زندگی دست می‌گذارد، از عدم درک متقابل و شکاف‌های طبقاتی پرده برمی‌دارد، ارزش‌های نادرست اما پذیرفته‌شده‌ی جامعه را نقد می‌کند و چهره‌ی زشت و تحقیرآمیز فحشا را آشکار می‌سازد. از مؤلفه‌های کلیدی در آثار داستانی او می‌توان اشاره کرد به آفرینش داستان‌های کوتاهِ فاقد پیرنگ سنتی، اختصار، ارائه‌ی پایان‌های غافلگیرکننده با الهام از گی دوموپاسان، خلق پایان‌های بی‌سرانجام، بهره‌گیری از ظرافت‌های شاعرانه و نمادین، نگاه واقع‌گرایانه به جهان و شخصیت‌ها، مدخل‌های کوتاه برای آغاز داستان و به‌کارگیری توصیف‌های برخاسته از طبیعت برای فضاسازی پس‌زمینه‌ی اثر.

برخی از نمایشنامه‌های مشهور آنتوان چخوف عبارتند از ایوانف، خرس، عروسی، مرغ دریایی، سه خواهر، باغ آلبالو، دایی وانیا، در جاده‌ی بزرگ، خواستگاری، تاتیانا رپینا و آواز قو. تعدادی از داستان‌های کوتاه او نیز شامل این موارد است: از دفترچه‌ی خاطرات یک دوشیزه (۱۸۸۳)، بوقلمون‌صفت (۱۸۸۴)، کاشتانکا (۱۸۸۷)، نشان شیر و خورشید (۱۸۸۷)، بانو با سگ ملوس (۱۸۸۹)، شرط‌بندی (۱۸۸۹)، همسر (۱۸۹۲)، اتاق شماره‌ی شش (۱۸۹۲)، زندگی من (۱۸۹۹).

از داستان‌های بلند این نویسنده می‌توان به دکتر بی‌مریض، داستان ملال‌انگیز و دوئل اشاره کرد. همچنین کتاب دلبند عزیزترینم (Dear writer dear actress) دربردارنده‌ی نامه‌های آنتوان چخوف و اولگا کنیپر است. سرانجام این نویسنده در ۱۵ ژوئیه‌ی ۱۹۰۴ درگذشت و پیکرش در آرامگاه نووودویچی در مسکو به خاک سپرده شد.

درباره اولگا کنیپر

اولگا کنیپر (Olga Knipper) یا اولگا لئوناردونا کنیپر‌ـ‌چخوفا (Olga Leonardovna Knipper-Chekhova) بازیگر تئاتر روسیه و شوروی بود که در ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۸ در گلازوفِ روسیه به دنیا آمد و در ۲۲ مارس ۱۹۵۹ در مسکو درگذشت. او از ۳۹ عضو نخستین تئاتر هنری مسکو بود که در سال ۱۸۹۸ به‌وسیله‌ی کنستانتین استانیسلاوسکی (کارگردان) شکل گرفت.

این هنرمند در نمایش‌های مهم آنتون چخوف ازجمله «مرغ دریایی»، «دایی وانیا»، «سه خواهر» و «باغ آلبالو» نقش‌های برجسته‌ای را ایفا کرد؛ ازجمله نخستین بازیگر نقش ماشا در «سه خواهر» و رانوفسکایا در «باغ آلبالو» بود. او در سال ۱۹۰۱ با آنتون چخوف ازدواج کرد. این ازدواج تا مرگ چخوف بر اثر سل در سال ۱۹۰۴ ادامه داشت.

اولگا کنیپر از کودکی به زبان‌های فرانسوی، آلمانی و انگلیسی مسلط بود و آموزش موسیقی و آواز دیده بود و استعداد قابل‌توجهی نیز در نقاشی داشت. با وجود مخالفت پدر و مادرش با فعالیت حرفه‌ای در هنر، مسیر بازیگری را دنبال کرد و در مدرسه‌ی فیلارمونیک زیر نظر ولادیمیر نمیروویچ‌ـ‌دانچنکو آموزش دید. او بعدها تمام باقی عمر حرفه‌ای خود را با تئاتر هنری مسکو سپری کرد. کتاب دلبند عزیزترینم (Dear writer dear actress) دربردارنده‌ی نامه‌های او و آنتوان چخوف است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب دلبند‌ عزیزترینم

نشریه‌ی کرکوس ریویو: کتاب دلبند‌ عزیزترینم اثری نامه‌نگارانه، تأثیرگذار و صمیمانه درباره‌ی رابطه‌ی پیچیده‌ی نمایشنامه‌نویس بزرگ روس و بازیگری است که در نهایت همسرش شد. شخصیت‌های کاملاً متفاوت این زوج به روشنی نشان داده شده‌اند. بندتی (ویراستار کتاب استانیسلاوسکی، ۱۹۸۸) این نامه‌ها را با تمرکز بر رابطه‌ی شخصی این دو نفر ویرایش کرد. سه‌نقطه‌های فراوان حاضر در متن نشان می‌دهد که بخش بسیاری از اطلاعات مربوط به تمرین‌ها و سیاست‌های داخلی تئاتر هنری مسکو حذف شده است.

فراز و فرودهای عاطفی این زوج جذاب است، اما ارائه‌ی مطالب بیشتر درباره‌ی زندگی حرفه‌ای مشترکشان می‌توانست این اثر را ارزشمندتر کند. بااین‌حال این مکاتبات پرتره‌هایی شگفت‌انگیز و زنده از این دو هنرمند برجسته‌ی روس و روایتی سوزناک از عشقی را به دست می‌دهد که در برابر موانعی مانند فاصله‌ی جغرافیایی و آسیب‌های بیماری جانکاه مبارزه کردند.

بخشی از کتاب دلبند‌ عزیزترینم

«چخوف

۲۱ اوت/ «سواستوپول»

همسر دلبند و عزیزترینم. تازه از خواب بیدار شده‌ام کمی قهوه خورده‌ام و دارم با نگرانی به صدای باد گوش می‌دهم. [...]

می‌روم به «یالتا» و انتظار نامه‌ای را از تو در آن‌جا دارم. غم‌زده نباش زیبای من، پکر نباش، عصبانی نباش، شاد باش و لبخند بزن این به تو خیلی می‌آید.

خیلی دوستت دارم و همیشه خواهم داشت [...]

شوهرت آنتوان

کنیپر

۲۱ اوت/ «لوزوایا»

از «لوزوایا» برایت می‌نویسم عزیزم. سفر خوب پیش می‌رود اما من خیلی غمگین هستم. هوا سرد است و بارانی [...] تو چه‌طوری، سفر تو چگونه است؟ برایم همه‌چیز را بنویس. دیروز از لحظه‌ای که قطار حرکت کرد به‌ندرت از گوشه‌ای که نشسته بودم تکان خوردم. هر لحظه به یاد تو هستم. در رؤیایم با تو از ایستگاه تا هتل رفتم.

بوسه‌ای بزرگ، سلامت باشی، غمگین نباش و بالاتر از همه‌ی این‌ها بنویس.

«اُ» تو»