نظرات کاربران درباره کتاب مثل همه عصرها

من سبک این نویسنده رو دوست دارم ..

معمولا خطاط ها قبل از نوشتن کمی تمرین یا به اصطلاح دستشان را با خط خطی کردن کاغذ گرم‌ میکنند. احساس کردم این کتاب دست گرمی خانم پیرزاد بوده برای نوشته های بعدی اش. داستان های بسیار کوتاه ساده که شاید وقتی از خواب بیدار میشوی قلم و کاغذ بدست میگیری و هرچه که در ذهنت تلنبار شده را روی صفحه کاغذ میریزی تا شاید کمی ذهنت خالی شود. یا فوتبالیستی که قبل از آغاز مسابقه شروع به شوت کردن توپ به سمت دروازه و در و دیوار میکند تا خودش را گرم کند و شاید از ده تا شوت یکی اش هم‌گل نشود و اگر هم بشود لطفی ندارد. این کتاب همان است. خط خطی برای نوشتن خط. ریختن دغدغه ها و مشغولیات ذهنی بر روی کاغذ و شوت کردن بی هدف توپ به هر سمتی. سایر آثار نویسنده رو دوست دارم ولی این کتاب در حد ایشان نیست و اگر‌هم هست میگویم دست گرمی است و آماده شدن ذهن است برای شروع یک کتاب قوی... این نوشته ها نهایتا باید دور ریخته شوند و یا در گنجه کاغذهای بی مصرف تلنبار شوند... باتشکر از طاقچه عزیز

به نظر من خیلی جذاب بود

من قلم نویسنده رو دوست دارم و با کارهاشون ارتباط میگیرم. این کتاب هم متوسط بود ولی برای چند دقیقه حس خوبی داد.

حرفی برای گفتن ندارم:| حیف پول و وقت

خیلی جالب نبود .

دو سه تا از داستان ها جذاب بود در کل بد نبود

یه مجموعه داستان کوتاه و جمع و جور، پر از حسِ خوبِ زندگی. پیشنهاد می‌کنم بخونید.

به جز یکی دو داستان مابقی بی معنی و ضعیف بود.

کتاب های زویا پیرزاد را خیلی زیاد دوست دارم بخصوص دو کتاب عادت میکنیم و چراغ ها را من خاموش میکنم را چندین بار خوانده ام و با شخصیت های اصلی داستان شدیدا ارتباط گرفته ام و حتی کاملا حس کردم که دارم اون زندگی رو تجربه میکنم و کتاب یک روز مانده به عید پاک را هم به تازگی خوندم و دوست داشتم، اما متاسفانه با کتاب مثل همه ی عصر ها خیلی نتوانستنم ارتباط برقرار کنم و فکر میکنم دلیل این مسئله پراکنده گویی های زیاد و متعدد بودن کاراکتر های اصلی بود.

یکم حوصله سربره به اندازه ی کتاب های دیگه زویا پیرزاد قشنگ نیست متاسفانه