کتاب اندوه

مریم

۱۳۹۶/۱۰/۱۷

آدم ها همه می پندارند که زنده اند برای آنها تنها نشانه حیات بخار گرم نفس هایشان است کسی از کسی نمی پرسد: ازخانه دلت چه خبر؟

▪︎ sᴀʟᴠᴀᴅᴏʀ

۱۳۹۷/۰۵/۲۱

اگه درداتو به زبون نیاری عقده میشن و این عقده رو سر بقیه فرود میاد حرفتونو به دیوار ، عروسک ، جلوی آینه یا حتی به یه دوست مجازی بزنید بذارید آروم شید اندوه خیلی چیز بدیه آدمو پیر میکنه ...

هنرمند هنردوست

۱۳۹۶/۰۹/۱۶

عجب، ولی فکر کنم این روزا خیلیامون این حال و داشتیم همه فقط میخوان حرف های خودشون شنیده بشن کسی به حرف های تو کاری نداره

remia

۱۳۹۵/۱۲/۲۳

داستان بدی نیست ولی چرا زن هارو ابله و نادان خطاب میکنه؟!! البته شاید بدم نمیگه زنا واقعا نادانن که اونقدر درد رو تحمل میکنند تا موجودی رو به دنیا بیارن که بعدها بهشون بگه ابله و نادان ....نمیدونم شایدم

maryam

۱۳۹۷/۰۵/۲۹

بنظرم تو کشور ما آدمایی ک بخوان همدردی کنن و حرفاتو بشنون زیاده و چقد خوبیم ماا

yeganeh

۱۳۹۶/۱۲/۰۴

واقعیت همینه ادما همینقدر تنهان که تو شرایط نیاز هیچکس رو ندارن باهاش حرف زنن

میـمْ.سَتّـ'ارے

۱۳۹۶/۰۷/۲۶

چقدر اسم داستان مناسب توصیفات و حال و هوای داستان بود...

مجتبی

۱۳۹۷/۰۴/۱۶

سلام . خدایمان بهتر از یک اسب می فهمد قطعا. به جای خرید اسب ، با خدا آشتی کنید و در نیمه شب حرف هایتان را با هر زبانی به او بگویید. سالهاست او تنهاست و منتظر شنیدن حرف هایتان

Feri

۱۳۹۶/۰۵/۲۳

چه غم بزرگی که حتی یه آدم واسه درددل پیدا نشه

fateme

۱۳۹۷/۰۴/۱۶

اندوه تنهایی ؛ غم بی هم زبونی