کتاب صوتی نازنین

کتاب صوتی نازنین نوشتهٔ فیودور داستایوسکی و ترجمهٔ یلدا بیدختی‌نژاد و با صدای تایماز رضوانی است و رادیو گوشه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی نازنین

کتاب نازنین روایت زندگی زناشویی زن و مردی است که آشنایی جالبی داشتند. مرد در گذشته گارد ویژه هنگ بوده و از اصیل‌زادگان بوده است. بعد از بیرون‌آمدن از ارتش مدت‌ها در وضعیت بلاتکلیفی به سر می‌برد تا اینکه با ارثیهٔ اندکی که به او می‌رسد، قرض‌الحسنه‌ یا به‌عبارتی گرویی‌فروشی باز می‌کند. او در مدت کوتاهی زندگی نسبتاً مرفهی برای خویش مهیا ساخت. یکی از مشتری‌های او دخترکی ۱۶ساله بود که برای درخواست کار و ثبت اطلاعیه در روزنامه، هر بار اندک موروثی به‌جامانده از پدر و مادر خویش را به نزد او می‌برد و پول کمی می‌گرفت. رفت‌وآمد دختر باعث علاقه مرد به وی شد تا اینکه اطلاعات نسبتاً کاملی دربارهٔ وضعیت زندگی او به دست آورد. دختر با دو عمهٔ خود و بچه‌های آن‌ها زندگی می‌کرد و پدر و مادرش را از دست داده بود. همین امر باعث شد عمه‌ها تصمیم بگیرند دخترک را شوهر دهند. 

نازنین در کنار شب های روشن ستوده‌ترین و پخته‌ترین رمان کوتاه داستایوسکی به شمار می‌رود؛ شاهکاری که به قول سوزان سانتاگ، همچون هر هنر والایی خود را در قامت یک راز جلوه‌گر می‌سازد. راوی غیرقابل اعتمادِ این شاهکار کوچک را با راویان یادداشت‌های زیرزمینی، جنایات و مکافات و ابله مقایسه می‌کنند. راویانی عاصی و سرگشته و در اینجا حق به جانب و خودشیفته.

داستان از زبان گرویی‌فروشی روایت می‌شود که به یکی از مشتریان همیشگی مغازه‌اش دل می‌بازد و با او ازدواج می‌کند، دخترکی ۱۶ساله، جوان و سرشار از شور زندگی. چندی نمی‌گذرد که مشکلات و دعواها آغاز می‌شود و مرد به رابطهٔ عروس جوان با همقطار سابقش مظنون می‌شود.

کتاب صوتی نازنین شامل ۱۰ بخش است که به ترتیب عبارت‌ند از: من که بودم و او که بود، پیشنهاد ازدواج، نجیب‌ترین مردم باش اما خودت باور مکن، مدام نقشه و نقشه، دخترک سربه‌زیر شورش می‌کند، خاطرهٔ وحشتناک، رؤیای غرور، ناگهان پرده برافتاد، حالا می‌فهمم، فقط ونج دقیقه دیر رسیدم.

شنیدن کتاب صوتی نازنین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران شنیدن رمان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره فیودور داستایوسکی

فیودور میخایلوویچ داستایوسکی در ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ به دنیا آمد. وی نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. ویژگی منحصربه‌فرد آثار او، روانکاوی و بررسی زوایای روانی شخصیت‌های داستان است. بسیاری، او را بزرگ‌ترین نویسندۀ روان‌شناختی جهان به شمار می‌آورند.

داستایوسکی ابتدا برای امرارمعاش به ترجمه پرداخت و آثاری چون «اوژنی گرانده» اثر بالزاک و «دون کارلوس» اثر فریدریش شیلر را ترجمه کرد؛ سپس به نگارش داستان و رمان پرداخت.

اکثر داستان‌های داستایوسکی، همچون شخصیت خودش، سرگذشت مردمی عصیان زده، بیمار و روان‌پریش هستند. در بیشترِ داستان‌های او، مثلث عشقی دیده می‌شود؛ به این معنی که زنی در میان عشق دو مرد یا مردی در میان عشق دو زن قرار می‌گیرد. در این گره‌افکنی‌هاست که بسیاری از مسائل روان‌شناسانه (که امروز تحت عنوان روانکاوی معرفی می‌شوند) بیان می‌شوند.

منتقدانْ این شخصیت‌های زنده، طبیعی و برخوردهای کاملاً انسانی آن‌ها را ستایش کرده‌اند.

رمان‌ها و رمان‌های کوتاه این نویسنده عبارت‌اند از:

 بیچارگان (رمان کوتاه) (۱۸۴۶)

 همزاد (رمان کوتاه) (۱۸۴۶)

 خانم صاحبخانه (بانوی میزبان) (رمان کوتاه) (۱۸۴۷)

 نیه توچکا (ناتمام) (۱۸۴۹)

 رؤیای عمو (رمان کوتاه) (۱۸۵۹)

 روستای استپان چیکو (۱۸۵۹)

 آزردگان (تحقیر و یا توهین شدگان) (۱۸۶۱)

خاطرات خانه اموات (۱۸۶۲)

 یادداشت‌های زیرزمینی (رمان کوتاه) (۱۸۶۴)

جنایت و مکافات (۱۸۶۶)

 قمارباز (رمان کوتاه) (۱۸۶۷)

 ابله (۱۸۶۹)

 همیشه شوهر (رمان کوتاه) (۱۸۷۰)

 جن‌زدگان (۱۸۷۲)

جوان خام (۱۸۷۵)

برادران کارامازوف (۱۸۸۰)

داستان‌های کوتاه او نیز عبارت هستند از:

در پانسیون اعیان

 آقای پروخارچین (۱۸۴۶)

رمان در نُه نامه (۱۸۴۷)

 شوهر حسود (۱۸۴۸)

همسر مردی دیگر (۱۸۴۸)

همسر مردی دیگر و شوهر زیر تخت (تلفیقی از دو داستان قبلی) (۱۸۴۸)

 پولزونکوف (۱۸۴۸)

 دزد شرافتمند (۱۸۴۸)

درخت کریسمس و ازدواج (۱۸۴۸)

 شب‌های روشن (داستان کوتاه) (۱۸۴۸)

 قهرمان کوچولو (۱۸۴۹)

«یک داستان کثیف» یا «یک اتفاق مسخره» (۱۸۶۲)

کروکدیل (۱۸۶۵)

 بوبوک (۱۸۷۳)

 درخت کریسمس بچه‌های فقیر (۱۸۷۶)

 نازنین (۱۸۷۶)

ماریِ دهقان (۱۸۷۶)

 رؤیای آدم مضحک (۱۸۷۷)

دلاور خردسال

مجموعه مقاله‌ها او عبارت‌اند از:

Winter Notes on Summer Impressions  (۱۸۶۳)

یادداشت‌های روزانه یک نویسنده (۱۸۷۳–۱۸۸۱)

ترجمه‌های او عبارت هستند از:

اوژنی گرانده (انوره دو بالزاک) (۱۸۴۳)

 La dernière Aldini (ژرژ ساند) (۱۸۴۳)

 Mary Stuart (فریدریش شیلر) (۱۸۴۳)

Boris Godunov (الکساندر پوشکین) (۱۸۴۳)

داستایوسکی، نامه‌های شخصی و نوشته‌هایی نیز که پس از مرگ وی منتشر شده‌اند را در کارنامۀ نوشتاری خویش دارد.

فئودور داستایوسکی در ۹ فوریهٔ ۱۸۸۱ درگذشت.