کتاب تاریخچه ای عمومی از بی‌عدالتی و شرارت

«تاریخچه‌ای عمومی از بی‌عدالتی و شرارت» داستان‌هایی تخیلی از نویسنده توانای آرژانتینی، خورخه لوئیس بورخس است. این داستان‌ها از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ نوشته شده‌اند. بورخس این داستان‌ها را در مقدمه کتابش متعلق به سبک «باروکن» دانسته‌ است و ویژگی سبک باروک هم به گفته او، به کارگیری تعمدی همه توانایی‌ها و امکانات هنری است تا آنجا که اثر را مضحک کند. «باروکو» واژه‌ای بود که برای یکی از روش‌های استدلال قیاسی به‌کار می‌رفت و در قرن هجده این کلمه برای زیاده‌روی در حشو و زوائدِ پرطمطراقی که در معماری و نقاشی قرن هفدهم راه یافته بود، به‌کار گرفته شد. عنوان مبالغه‌آمیز این مجموعه هم ماهیت باروک آن را اعلام می‌کند و داستان‌هایی که در آن می‌خوانید طبیعتا پر از هنرنمایی‌های ویژه بورخس است که شاید شما را به تعجب، خنده یا گریه و یا هرسه با هم وادارد. اگر بخشی از داستان به نظرتان زائد یا غیرضروری آمد، بدانید که شما در حال اشتباهید نه نویسنده، چرا که بورخس کم‌کردن حتی یک صفحه از این آثار را مساوی با از بین رفتنشان و مخدوش شدن سبک آنها می‌داند. او درباره این دستان‌ها به طنز گفته است: «داستان‌های این مجموعه، سرگرمی سبک‌سرانهٔ مردی خجالتی است که چون نمی‌توانست خود را متقاعد کند تا داستان کوتاه بنویسد، با تغییر و تحریفِ (بعضی وقت‌ها بدون توجیه زیبایی‌شناسانه) داستان‌های دیگران، خود را سرگرم می‌کرد.» این شما و این هم «تاریخچه‌ای عمومی از بی‌عدالتی و شرارت»