روتخر برخمان

روتخر برخمان (Rutger Christiaan Bregman)، مورخ و نویسنده‌ی هلندی، در ۲۶ آوریل ۱۹۸۸ در شهر رنسه به دنیا آمد. او یکی از چهره‌های برجسته‌ی فکری نسل جدید اروپاست و تاکنون چهار کتاب در زمینه‌ی تاریخ، فلسفه و اقتصاد نوشته است. از میان آثارش، کتاب آرمان‌شهر واقع‌بین‌ها و راه رسیدن به آن به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده و شهرتی جهانی برایش به همراه داشته است. روزنامه‌ی گاردین از او به‌عنوان نابغه‌ی هلندیِ ایده‌های نو یاد کرده و مجموعه‌ی تِد نیز او را یکی از برجسته‌ترین متفکران جوان اروپا خوانده است. سخنرانی او در تِد با عنوان فقر کمبودِ شخصیت نیست، کمبودِ پول است، در میان ۱۰ سخنرانی برتر سال ۲۰۱۷ انتخاب شد.

برخمان در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پدرش کشیش پروتستان و مادرش معلم بود. او در سال ۲۰۰۹ کارشناسی تاریخ خود را از دانشگاه اوترخت و در سال ۲۰۱۲ کارشناسی ارشدش را از همان دانشگاه و دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس دریافت کرد. تمرکز او در دوران تحصیل بر موضوعات مرتبط با شهرها، دولت‌ها و مفهوم شهروندی بود.

برخمان در ابتدا قصد داشت تاریخ‌نگار دانشگاهی شود، اما مسیرش را تغییر داد و به روزنامه‌نگاری روی آورد. او به‌طور منظم برای نشریه‌ی آنلاین De Correspondent می‌نوشت و تاکنون دو بار نامزد جایزه‌ی مطبوعات اروپا شده است. مقالاتش در نشریات معتبری همچون واشنگتن پست، گاردین، Evonomics و The Conversation منتشر شده‌اند و آثارش همواره با استقبال خوانندگان و منتقدان روبه‌رو بوده‌اند.

کتاب آرمان‌شهر واقع‌بین‌ها که در آغاز به‌صورت مجموعه‌ای از مقالات منتشر شد، سه ایده‌ی اصلی را مطرح می‌کند: برقراری درآمد پایه‌ی همگانی و بدون قیدوشرط برای همه‌ی شهروندان، کاهش ساعت کار هفتگی و گشودن مرزها برای جابه‌جایی آزاد انسان‌ها در سراسر جهان. برخمان معتقد است جوامع برای پیشرفت نیاز به رؤیا دارند نه ترس و مردم نباید در گذشته‌ای موهوم به‌دنبال امنیت بگردند، زیرا جهان امروز از هر نظر بهتر از جهان دیروز است.

در سال ۲۰۱۹، او کتاب تاریخ امیدبخش نوع بشر (Humankind: A Hopeful History) را منتشر کرد. برخمان در این اثر، بر این باور است که انسان‌ها ذاتاً نیک‌سرشت‌اند و اگر جامعه بر این اصل بنا شود، از بدبینی و بی‌اعتمادی رهایی می‌یابد. او با بهره‌گیری از پژوهش‌های میان‌رشته‌ای در تاریخ، اقتصاد، روان‌شناسی و زیست‌شناسی، دیدگاه روسو را درباره‌ی خیر ذاتی انسان درست‌تر از نظریه‌ی هابز می‌داند. این کتاب در سال ۲۰۲۰ به انگلیسی ترجمه شد و در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار گرفت. با وجود استقبال گسترده، برخی منتقدان، کتاب را به‌دلیل ضعف در استناد علمی مورد انتقاد قرار دادند.

در مه ۲۰۲۵، برخمان کتاب جاه‌طلبی اخلاقی را منتشر کرد. او در این اثر معیارهای متداول موفقیت مانند درآمد بالا یا عنوان‌های پرزرق‌وبرق را به چالش می‌کشد و از متخصصان می‌خواهد استعداد و توان خود را برای حل بحران‌های جهانی همچون تغییرات اقلیمی، نابرابری و همه‌گیری‌ها به کار گیرند. درآمد حاصل از فروش این کتاب صرف پشتیبانی از بنیاد غیرانتفاعی هلندیِ مدرسه‌ی جاه‌طلبی اخلاقی می‌شود.

پیش از انتشار کتاب آرمان‌شهر واقع‌بین‌ها، برخمان چند کتاب دیگر نیز نوشته بود که از میان آن‌ها تاریخ پیشرفت برنده‌ی جایزه‌ی Liberales برای بهترین کتاب غیرداستانی هلندی‌زبان در سال ۲۰۱۳ شد.

درون‌مایه‌ی اصلی آثار برخمان بر سه محور متمرکز است: درآمد پایه‌ی همگانی، کاهش ساعات کار و گشودن مرزها برای آزادی مهاجرت. او با اشاره به طرح ریچارد نیکسون برای تضمین حداقل درآمد در سال ۱۹۶۸ و پروژه‌ی کانادایی مین‌کام در شهر دافین بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹، نشان می‌دهد که اگر به مردم اعتماد و پشتیبانی مالی مستقیم داده شود، فقر ساختاری قابل‌رفع است.

برخمان در سال ۲۰۲۱ به گروه بین‌المللی Giving What We Can پیوست که اعضای آن متعهد می‌شوند دست‌کم ۱۰ درصد از درآمد خود را به مؤسسات خیریه‌ی مؤثر اختصاص دهند.