کتاب روزهای مطالعه

مقالات الهام‌بخش کتاب «روزهای مطالعه» درباره این است که «چرا کتاب می‌خوانیم؟» مارسل پروست (۱۹۲۲-۱۸۷۱) در این یادداشت‌ها به شرح لذات و بهره‌هایی که از کتاب خواندن نصیب انسان می‌شود، پرداخته‌است. همچنین بخشی را هم به شرح زیبایی آثار راسکین،متفکر، ادیب و هنرشناس انگلیسی و لذت گم‌شدن در دنیای ادبیات اختصاص داده‌است: آغوش گروهی از افراد همواره به روی‌مان گشوده‌است، افرادی که تا زمانی که دوست داشته‌باشیم برای‌مان سخن می‌گویند بی‌آن‌که کار و طبقه‌مان برای‌شان اهمیتی داشته‌باشد؛ با بهترین لغاتی که می‌توانند ما را مخاطب قرار می‌دهند و از صادقانه‌ترین احساسات‌شان سخن می‌گویند. از آن‌جا که این اجتماع بسیار پرجمعیت و بسیار مهربان هستند، تمام روز می‌توانند در اتاق‌های بی‌پیرایه و کوچک‌شان، قفسه‌های کتابخانه، به انتظارمان بمانند.

درباره نویسنده

مارسل پروست، نویسنده و مقاله‌نویس برجسته فرانسوی، در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۷۱ دیده به جهان گشود. تحصیلاتش را در مدرسهٔ کندروسه آغاز کرد و از همان زمان به محافل اشرافی و ادبی راه یافت. نخستین آثار او در نشریه‌های دانش‌آموزی چاپ شد و بعدها با انتشار مجموعه «خوشی‌ها و روزها» شناخته شد. پروست در کنار تحصیل در دانشکده حقوق پاریس، دورهٔ سربازی داوطلبانه‌ای را نیز گذراند، اما مسیر اصلی زندگی‌اش ادبیات بود.

نگارش شاهکار بی‌بدیل او در جستجوی زمان از دست رفته از ۱۹۰۸ آغاز شد. پس از سال‌ها تلاش و رد شدن توسط ناشران مختلف، در نهایت در سال ۱۹۱۳ بخش نخست آن منتشر شد. این رمان عظیم در هفت جلد، نه تنها تصویری از زندگی اشرافی و روابط انسانی ارائه می‌دهد، بلکه یکی از تأثیرگذارترین آثار تاریخ ادبیات جهان به‌شمار می‌آید. پس از مرگ پروست، بخش‌های دیگری چون «اسیر»، «گریخته» و «زمان بازیافته» نیز چاپ شد. پژوهشگران بزرگی مانند ساموئل بکت و ژان ایوه تادیه درباره او و آثارش نوشته‌اند. پروست در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲ درگذشت و در گورستان پرلاشز آرام گرفت. جمله مشهور او که هنر را تنها راه شناخت جهان‌های گوناگون می‌داند، امروز همچنان الهام‌بخش خوانندگان است.