کتاب رومئو و ژولیت

یکی از نمایش‌نامه‌های عاشقانه ویلیام شکسپیر کتاب رومئو و ژولیت است که هم‌چنین اولین نمایش‌نامه‌ی غم‌انگیز او نیز هست، موضوع اصلی داستان‌های شکسپیر بر پایه‌ی عشق است و با مهارت خود توانسته است این حس را در مخاطبان کتاب‌هایش ایجاد کند.

درباره کتاب رومئو و ژولیت

با اینکه این کتاب، داستان عشق دو جوان به نام‌های رومئو و ژولیت است، اما رقابت بین خانواده‌های میانسال است، با اینکه دشمنی میان دو ‌خانواده‌ی کپیولت و منتیگو بسیار در کتاب مهم ذکر شده، اما هیچ‌وقت درباره‌ی ریشه و فرآیند این کینه صحبتی نمی‌شود.

رومئو و ژولیت، این دو عاشق جوان با زیر پا گذاشتن تابوها، قوانین سخت‌گیرانه‌ی اجتماعی را به نفع خود کنار می‌زنند. این نافرمانی موجب رخداد فاجعه‌ای می‌شود، ولی ویلیام شکسپیر می‌خواهد خواننده مقصر این اتفاقات را پیدا کند، دو خانواده باهم دشمنی و اختلاف قدیمی دارند و قهرمانان این کتاب رومئو و ژولیت از این دو خانواده هستند، رومئو پسری از خاندان مونتیگو برای دیدن دختری که بسیار دوستش داشت به اسم رزالین به مهمانی لرد کپیولت می‌رود، آنجا ژولیت دختر لرد کپیولت را ملاقات کرده و دل‌باخته‌اش می‌شود، آنها برای رسیدن به یکدیگر تلاش می‌کنند و به بن‌بست می‌خورند و در همین میان اختلاف میان این دو خانواده بالا می‌گیرد و رومئو به‌صورت ناخواسته باعث مرگ یکی از افراد خانواده‌ی کپیولت می‌شود، و حاکم ورونا دستور ترک رومئو از شهر را می‌دهد.

از آثار ویلیام شکسپیر در هنرهایی مثل باله، سینما، موسیقی و اپرا بسیار تاثیر می‌گیرند، رومئو و ژولیت اولین نمایش‌نامه‌ای است که بیشترین تعداد تئاتر و فیلم عاشقانه اقتباسی را داشته است.

چرا باید کتاب رومئو و ژولیت را مطالعه کنیم؟

ویلیام شکسپیر از برترین نمایش‌نامه‌نویسان تاریخ است و با مهارت خود می‌تواند احساسش را به خواننده منتقل کند. در کتاب رومئو و ژولیت حس عشق این دو و حس نفرت خاندانشان را می‌توانیم به‌طور کامل حس کنیم.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب رومئو و ژولیت برای کسانی که به خواندن نمایش‌نامه و آثار عاشقانه علاقه دارند بسیار جذاب و سرگرم‌کننده می‌تواند باشد.

درباره ویلیام شکسپیر

ویلیام شکسپیر از مشهور‌ترین شاعران و نمایشنامه‌نویسان انگلیسی است که در سال ۱۵۶۴ در استراتفورد متولد شده است. او را شاعر ملی انگلستان دانسته و بالاترین نشان ملی انگلستان "سخن سرای ایون" را به ویلیام شکسپیر اهدا کرده‌اند، او با ۳۹ نمایشنامه، ۱۵۴ غزلواره و دو قصیده، از پرکارترین نویسندگان قرن هفدهم بوده و بسیاری او را بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس تاریخ می‌دانند. او در ۱۸ سالگی با ان هتوی ازدواج کرد و حاصل این ازدواج ۳ فرزند بود.

ویلیام شکسپیر تنها نویسنده‌ای است که کتاب‌هایش به تمام زبان‌های دنیا ترجمه شده. نمایشنامه‌‌‌‌‌‌‌‌های شکسپیر به دو دسته‌ی تراژدی و کمدی تقسیم می‌شوند که در هر دو سبک خبره بوده و تبحر خاصی داشته، از پرطرفدارترین تراژدی‌های شکسپیر می‌توان هملت، اتللو، مکبث و از پرطرفدارترین کمدی‌‌‌‌‌‌‌های او می‌توان شب دوازدهم، کمدی اشتباهات، رویای شب نیمه تابستان را نام برد. ویلیام شکسپیر بیشتر آثار خود را بین سال‌های ۱۵۸۹ تا ۱۶۱۳ نوشته است.

شکسپیر در قرن شانزده و هفدهم زندگی می‌کرد، به زبان انگلیسی باستان حرف می‌زد و با زبان انگلیسی امروز بسیار متفاوت بود و برای همین خواندن کتاب‌های او به زبان اصلی بسیار سخت است، ولی آنقدر مهم است که در طول چند سال به زبان‌های مختلف ترجمه شده و نسخه‌ی زبان انگلیسی آن نیز آسان‌تر شده است. ویلیام شکسپیر نقش اصلی و بسیار مهمی در ادبیات انگلستان داشته و او را هم‌تراز با فردوسی در شعر فارسی و هومر در شعر لاتین دانسته‌اند. شکسپیر در سال ۱۶۱۶ و در سن ۵۱ سالگی در محل تولدش درگذشت. جسد او دو روز بعد از مرگش در کلیسای ترینیتی دفن شد. در سال ۲۰۱۸ انگلستان فیلمی به نام همه چیز حقیقت دارد ساخت که روز‌های پایانی زندگی ویلیام شکسپیر را به ما نشان می‌دهد.

ویلیام شکسپیر را پدر نمایش‌نامه‌نویسی انگلستان می‌دانند. او کتاب‌هایش را از تاریخ روم باستان و تخیل خودش نوشته است. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به اتللو، مکبث، ژولیوس سزار، هملت، هنری ششم و رومئو و ژولیت اشاره کرد.

قسمتی از متن کتاب رومئو و ژولیت

ژولیت به موی خرمایی براق و چشمان خاکستری و حیرت‌زده‌ی مرد جوان که سرشار از شرم و تعجب بودند، نگاه گذرایی انداخت. نیمه‌ لبخندی که روی دهان مرد جوان نقش بسته بود، باعث شد چهره‌ی ژولیت سرخ شود. او دریافت که نمی‌تواند از چهره‌ی مرد جوان چشم بردارد.

رومئو گفت:«بانوی من! اگر حضور من سبب رنجشتان شده، پوزش می‌طلبم.»

ژولیت با تبسم گفت: «آقا! حضور شما سبب رنجش نشده است و من هم نرنجیده‌ام.»

انگار نیروهای ناشناخته‌ای آنان را مانند پروانه‌ای دور شمع، جذب یکدیگر کرده بودند. گویی تالار و نوازندگان ناپدید شدند. به نظر می‌رسید که آنان تنها کسانی بودند که در این جهان زندگی می‌کردند.

سپش رومئو به ژولیت نگاهی انداخت و در فکر فرو رفت. با خود گفت:« همیشه وقتی که فکر می‌کردم عاشقم، مانند بچه‌ای بودم که مشغول بازی است. ولی اکنون واقعا عاشقم. نمی‌دانم آیا او چنین احساسی دارد؟»