کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن

کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن مجموعه‌ای از شعرهای بلند و کوتاه فرزاد کریمی است که در فضایی میان خاطره، اسطوره، عشق و فقدان حرکت می‌کند، و گاه روایتی از دلتنگی و جدایی‌اند و گاه به جست‌وجوی معنای زندگی و مرگ می‌پردازند. این اثر با زبانی سرشار از تصویر و استعاره، تجربه‌های انسانی را در بستر جغرافیا، تاریخ و اسطوره‌های ایرانی و جهانی بازتاب می‌دهد. مجموعه‌ی حاضر را انتشارات نگاه منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن

کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن مجموعه‌ای از شعرهای فرزاد کریمی است که در قالب قطعاتی پیوسته و گاه مستقل، به روایت تجربه‌های عاطفی، اجتماعی و اسطوره‌ای می‌پردازد. این مجموعه با بهره‌گیری از عناصر طبیعت، اسطوره‌های ایرانی و جهانی، و ارجاعات تاریخی، فضایی چندلایه و پررمزوراز خلق کرده است. ساختار کتاب مبتنی بر حرکت میان خاطره و خیال، واقعیت و رؤیا، و پیوندهای عمیق میان انسان، طبیعت و تاریخ است. شعرها اغلب با زبانی تصویری و استعاری، به مضامینی چون عشق، مهاجرت، مرگ، فقدان، امید و جست‌وجوی هویت می‌پردازند. در این اثر، حضور پررنگ زن، مادر، معشوق و گوزن به‌عنوان نمادهایی از زیبایی، رهایی و گریز، بارها تکرار شده است. کریمی در این مجموعه، با نگاهی نو به سنت‌های شعر فارسی و با تلفیق روایت‌های شخصی و جمعی، تجربه‌ای تازه از شعر معاصر ارائه کرده است.

چرا باید کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن را بخوانیم؟

این مجموعه برای کسانی که به شعرهای چندلایه و پررمزوراز علاقه دارند، فرصتی برای کشف پیوندهای میان فردیت و جمع، خاطره و اسطوره، و جغرافیا و هویت فراهم می‌کند. حضور پررنگ عناصر طبیعت و ارجاعات به اسطوره‌های ایرانی و جهانی، به شعرها عمقی ویژه بخشیده است. خواندن این کتاب، امکان مواجهه با تجربه‌های عاطفی و اجتماعی در قالبی نو و خلاقانه را فراهم می‌کند و مخاطب را به تأمل درباره‌ی مفاهیمی چون عشق، فقدان، مهاجرت و امید دعوت می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن از زیتون زار تا دشت گوزن به علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی و دوستداران شعرهای تصویری و استعاری پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب از زیتون زار تا دشت گوزن

«آمده بود خیال را به هم بریزد

و خواب را به هم بریزد

و آرامش را

آمده بود توی این دشواری بی‌انتها

از پرنده‌های مهاجر بپرسد

چند دریا مانده تا گرمای استوایی گونه‌هاش؟

در انتقام سخت واقعیت از رؤیا

سرمای تند زمهریر را ریخته بود توی صورتش

و پرنده‌های رمیده از قطب را ریخته بود توی تالاب‌های تفتیدهٔ جنوب

در انتقام سخت واقعیت از رؤیا

پرنده‌های مهاجر

یکی‌یکی

مرده بودند»