کتاب دیوید کاپرفیلد

کتاب دیوید کاپرفیلد (David Copperfield) نوشته چارلز دیکنز و ترجمه احد علیقلیان، روایتی بلند از کودکی، فقدان، رشد و روبه‌روشدن با آدم‌هایی است که مسیر یک زندگی را عوض می‌کنند. راوی از همان صفحه‌های آغازین سرگذشت خود را از تولد شروع می‌کند و با نگاهی دقیق و گاه طنزآمیز، خانه، خانواده، ترس‌ها و دلبستگی‌های نخستینش را به یاد می‌آورد. رمان از خلال تجربه‌های شخصی دیوید، هم دنیای درونی یک کودک را نشان می‌دهد و هم تغییراتی را که به‌تدریج او را به شناختی تازه از اطرافش می‌رساند. این کتاب را نشر مرکز منتشر کرده و نسخه‌ی الکترونیکی آن را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دیوید کاپرفیلد

کتاب دیوید کاپرفیلد نوشته‌ی چارلز دیکنز از همان آغاز با صدای اول‌شخص راوی پیش می‌رود؛ صدایی که هم به گذشته نگاه می‌کند و هم می‌کوشد از دل خاطره‌ها معنای زندگی خود را پیدا کند. روایت از تولد دیوید شروع می‌شود؛ از خانه‌ای که سایه‌ی مرگ پدر بر آن افتاده، از مادری جوان و آسیب‌پذیر، از پرستاری به نام پگوتی و از عمه‌ای که حضوری عجیب و فراموش‌نشدنی دارد. دیکنز جهانی می‌سازد که در آن شوخی، اندوه، ترس و شگفتی کنار هم قرار می‌گیرند.

کتاب دیوید کاپرفیلد فقط سرگذشت یک پسر نیست، بلکه تصویری از شکل‌گرفتن شخصیت او در برخورد با محیط، خانواده و تجربه‌های زودهنگام زندگی است. بخشی از جذابیت اثر از همین‌جا می‌آید که راوی همزمان هم کودکِ درون ماجراست و هم کسی است که سال‌ها بعد به آن روزها برگشته و آن‌ها را بازخوانی کرده است. 

در فصل‌های آغازین، سفر دیوید به یارمث و آشنایی او با خانواده‌ی پگوتی، امیلی کوچولو، حم و آقای پگوتی فضایی متفاوت به داستان می‌دهد؛ فضایی دریایی، پر از صمیمیت، فقر، دلبستگی و ناامنی پنهان. دیکنز شخصیت‌ها را به‌ گونه‌ای ترسیم کرده که هر کدام با چند رفتار، لحن یا عادت در ذهن می‌مانند. داستان او در کنار روایت رشد یک شخصیت، به تنهایی، وابستگی، حسادت کودکانه، رؤیاهای کوچک و ضربه‌های خاموشی می‌پردازد که بعدها معنای بیشتری پیدا می‌کنند.

خلاصه داستان دیوید کاپرفیلد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

دیوید کاپرفیلد سرگذشت خود را از لحظه‌ی تولد آغاز می‌کند؛ زمانی که هنوز پدرش را از دست داده و در خانه‌ای کوچک با مادری جوان و پگوتی زندگی می‌کند. او با نگاهی کودکانه اما تیزبین، آدم‌های مهم اطرافش را معرفی می‌کند: عمه‌ای سختگیر، مادری مهربان، پگوتی وفادار و مردی که ورودش آرامش خانه را تغییر می‌دهد. 

در ادامه، سفر دیوید به یارمث و اقامتش در خانه‌ی قایقی خانواده‌ی پگوتی، دنیایی تازه پیش روی او می‌گذارد؛ دنیایی پر از دریا، فقر، محبت و دلبستگی‌های نخستین. رمان در این بخش‌ها نشان می‌دهد که چگونه تجربه‌های ظاهراً کوچک کودکی، پایه‌ی نگاه دیوید به آدم‌ها و زندگی را می‌سازند.

چرا باید کتاب دیوید کاپرفیلد را بخوانیم؟

• این کتاب شکل‌گیری ذهن و احساسات یک راوی را از سال‌های نخست زندگی با جزئیات قابل‌توجه نشان می‌دهد.
• خواننده می‌تواند تغییر رابطه‌های خانوادگی و اثر آن‌ها بر رشد شخصیت اصلی را دقیق‌تر دنبال کند.
• رمان تصویری ماندگار از دنیای کودکی ارائه می‌دهد؛ دنیایی که در آن ترس، کنجکاوی، حسادت و محبت درهم تنیده‌اند.
• حضور شخصیت‌های فرعی پررنگ باعث می‌شود هر بخش فقط به دیوید محدود نماند و چشم‌انداز گسترده‌تری از زندگی اجتماعی شکل بگیرد.

خواندن کتاب دیوید کاپرفیلد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب دیوید کاپرفیلد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های کلاسیک که بر رشد و دگرگونی شخصیت اصلی تکیه دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور و روایت خاطره از زاویه‌ی دید اول‌شخص علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند رابطه‌ی میان کودکی، خانواده و شکل‌گیری نگاه انسان به زندگی را در قالب داستان دنبال کنند.
• مخاطبانی که از فضاهای آمیخته به طنز، اندوه و مشاهده‌های دقیق لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که در آن شخصیت‌های فرعی نیز حضوری مؤثر و به‌یادماندنی دارند.

درباره دیوید کاپرفیلد

چارلز دیکنز (Charles Dickens) (۱۸۱۲-۱۸۷۰) با نام کامل چارلز جان هوفام دیکنز، برجسته‌ترین رمان‌نویس عصر ویکتوریا و از تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات انگلیس است که جیمز جویس او را پس از شکسپیر، بزرگ‌ترین نویسنده‌ی انگلیسی‌زبان می‌داند. دوران کودکی دیکنز با سختی و تنگدستی سپری شد و او به دلیل حبس پدرش به علت بدهکاری، مجبور شد تحصیل را رها کرده و در یک کارخانه‌ی واکس‌سازی کار کند؛ تجربه‌ای دردناک که بعدها بن‌مایه‌ی اصلی رمان‌هایش گردید. وی پس از آزادی پدر، تحصیلات خود را از سر گرفت و کار حرفه‌ای‌اش را ابتدا به عنوان کارمند دفتر وکالت و سپس خبرنگار و گزارشگر پارلمانی روزنامه‌ها آغاز نمود.

از مشهورترین آثار ادبی او می‌توان به رمان‌های «دیوید کاپرفیلد»، «آرزوهای بزرگ»، «الیور توئیست»، «داستان دو شهر»، «نیکلاس نیکلبی» و داستان کوتاه «سرود کریسمس» اشاره کرد که منبع الهام اقتباس‌های سینمایی و تئاتری فراوانی بوده‌اند. این نویسنده‌ی در سال ۱۸۷۰ بر اثر سکته‌ی قلبی درگذشت و پیکر او در «کنج شاعران» کلیسای وست‌مینیستر لندن به خاک سپرده شد.

اقتباس‌ها از کتاب دیوید کاپرفیلد

از مشهورترین اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی این کتاب می‌توان به این موارد اشاره کرد:

• فیلمی از جورج کیوکر، کارگردان مشهور هالیوودی، محصول سال ۱۹۳۵ که در آن دبلیو. سی. فیلدز بازی می‌کرد.
• سریالی دو قسمتی که در سال ۱۹۹۹ از شبکه‌ی بی‌بی‌سی پخش شد. سایمون کرتیس کارگردان این سریال بود و در آن دنیل ردکلیف نقش دیوید را داشت.
• و فیلم سینمایی تاریخ شخصی دیوید کاپرفیلد (سال ۲۰۱۹) به کارگردانی آرماندو ایانوچی و بازی دیو پاتل.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب دیوید کاپرفیلد منتشر شده است؟

• کتاب دیوید کاپرفیلد، ترجمه‌ی مسعود رجب نیا، نشر امیرکبیر
• کتاب دیوید کاپرفیلد، ترجمه‌ی محسن سلیمانی، نشر افق
• کتاب دیوید کاپرفیلد، ترجمه‌ی محمدرضا جعفری، فرهنگ نشر نو
• کتاب دیوید کاپرفیلد، ترجمه‌ی لیلا سبحانی، نشر ثالث
• کتاب دیوید کاپرفیلد، ترجمه‌ی آرمین هدایتی، نشر کتاب پارسه
• و...

بخشی از کتاب دیوید کاپرفیلد

«این صفحات بی‌گمان نشان خواهد داد که آیا من قهرمان زندگی خودم از کار درخواهم آمد یا این‌که کس دیگری به این جایگاه دست خواهد یافت. برای این‌که سرگذشتم را از همان آغاز زندگیم شروع کنم اعلام می‌کنم (همان‌طور که به من گفته‌اند و باور دارم) که جمعه ساعت دوازده شب به دنیا آمدم. گفته‌اند که صدای زنگ ساعت و صدای گریهٔ من همزمان درآمد.

با توجه به روز و ساعت تولدم، پرستار و زنان دانایی در همسایگی که چند ماه پیش از این که امکان آشنایی شخصی ما در میان باشد علاقه‌ای وافر به من نشان داده بودند اعلام کردند که اولاً سرنوشتم این است که در زندگی بدبخت شوم و دوم این‌که از این موهبت برخوردارم که ارواح و اشباح را ببینم، و به باور آن‌ها هر‌دو موهبت ناگزیر ملازم همهٔ نوزادان نگون‌بخت دختر و پسری است که در نیمه‌شب جمعه به دنیا می‌آیند.

دربارهٔ موهبت اول لازم نیست در اینجا چیزی بگویم چون هیچ چیز نمی‌تواند بهتر از سرگذشت من نشان دهد که نتیجه چه شد و آیا این پیش‌گویی به اثبات رسید یا باطل شد. در مورد موهبت دوم فقط می‌گویم که این ارثیه هنوز به دستم نرسیده است مگر این‌که وقتی هنوز نوزاد بودم آن بخش از ارثیه‌ام را خرج کرده و ارواح و اشباح را دیده باشم. اما از این‌که از این دارایی محروم شده‌ام اصلاً شکایتی ندارم، و اگر کس دیگری بخواهد در حال حاضر از آن بهره‌مند شود با کمال میل آن را در اختیارش می‌گذارم.»