کتاب ترانه کافه غم زده

کتاب ترانه کافه غم زده نوشتهٔ کارسون مک کالرز و ترجمهٔ امیرعباس علیزاده است. نشر ماهی این رمان کوتاه آمریکایی در ژانر گوتیک جنوبی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب ترانه کافه غم زده

کتاب ترانه کافه غم زده نوشتهٔ کارسن مک کالرز، یک رمان کوتاه هراس‌انگیز و رازآلود درمورد فلاکت، طمع، عشق، خشونت، غریزه و نابودی و فروپاشی است. کارسن مک‌کالرز در این رمان کوتاه با طنزی سیاه از رازها و تاریک‌جاهای درون انسان‌ها و از قدرت‌های ویرانگر پنهان در این تاریک‌جاها می‌گوید و از آنچه آدم‌ها را به‌جانب رفتارهایی غریب سوق می‌دهد. «ترانهٔ کافهٔ غم‌زده» ماجرای زنی به نام «آملیا اِونس» است که در دهکده‌ای کوچک زندگی می‌کند و صاحب تنها کافهٔ این دهکده است. او زنی ثروتمند، قدبلند و سرسخت است که توجهی به عشاقش ندارد. آملیا تجربهٔ زندگی مشترکی را دارد که تنها ده روز دوام آورده و پس از آن او ترجیح داده باقی عمرش را در تنهایی بگذراند؛ تا اینکه حضور گوژپشتی به نام «پسرخاله لایمون» زندگی آملیا و سایر مردم دهکده را دگرگون می‌کند.

گفته شده است که نویسندهٔ این اثر، با استادی تمام از واقعیت، وهم و ترس می‌آفریند و خواننده‌اش را با خود به جانب نقاط تاریک و مخوف و پر از رمزوراز واقعیت می‌کشاند. کتاب حاضر را رمانی با ظاهری ساده و روایتی پرکشش توصیف کرده‌اند که در پسِ سادگی ظاهری‌اش، پیچیدگی و معما و رمزورازهایی نهفته است. متن اصلی کتاب ترانه کافه غمزده اولین‌بار در سال ۱۹۵۱ میلادی منتشر شد.

خواندن کتاب ترانه کافه غم زده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره کارسون مک کالرز

کارسون مک کالرز ۱۹ فوریهٔ سال ۱۹۱۷ در کلمبوسِ جورجیا به دنیا آمد. او یک رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و شاعر آمریکایی است. با انتشار اولین رمانش «قلب شکارچی تنها» در سال ۱۹۴۰ خودش را به‌عنوان نویسنده‌ای خوش‌قریحه و جدی شناساند؛ رمانی که باورش دشوار بود نویسنده‌ای ۲۳ساله آن را نوشته باشد، اما او به‌مدد همهٔ رنج‌ها و مشقت‌هایی که در زندگی از سر گذرانده بود، چنین اثری را خلق کرد. این نویسنده در دههٔ ۱۹۴۰ با «تنسی ویلیامز» (نمایشنامه‌نویس آمریکایی) دیدار کرد. آن‌ها با هم رابطهٔ دوستانه‌ای برقرار کردند. تنسی ویلیامز، کارسون را تشویق کرد از رمان «مهمان عروسی» خود نمایشنامه‌ای اقتباس کند. این نمایشنامه به اندازهٔ خود رمان موفق بود و چندین‌بار روی صحنه رفت و در سال ۱۹۵۲ بر اساس آن فیلمی هم ساخته شد.

شخصیت‌های داستان‌های مک‌کالرز اغلب از مشکلات جسمانی یا روانی رنج می‌برند و در جست‌وجوی یافتن همدمی برای رسیدن به آرامش هستند. او شخصیت‌هایی به‌غایت واقعی می‌آفریند. خودش جایی گفته است: «من با شخصیت‌هایی که می‌آفرینم زندگی می‌کنم و این از تنهایی‌ام می‌کاهد.» «ساعت بی‌عقربه» و «ترانه کافه غم زده» از رمان‌های او هستند.

بخشی از کتاب ترانه کافه غم زده

«بدین‌سان بود که خانم آملیا در ولایت تک وتنها ماند. مردم نمی‌دانستند چطور می‌شود به او کمک کرد، وگرنه بی‌شک چنین می‌کردند. آخر اهالی این ولایت، فرصتش که پیش بیاید، اغلب اوقات آدم‌های مهربانی هستند. بسیاری از زنان خانه‌دار ولایت جاروبه دست به داخل خانه سرک کشیدند و گفتند حاضرند آن ویرانه را آباد کنند. اما خانم آملیا تنها با چشمان لوچ و سردرگم به آن‌ها زل زد و سری به مخالفت تکان داد. سه روز بعد از واقعه، استامپی مک‌فِیل برای خرید یک بسته تنباکوی جویدنی کویینی پا به آن‌جا گذاشت و خانم آملیا گفت قیمتش می‌شود یک دلار. قیمت همهٔ اجناس کافه ناگهان به یک دلار افزایش یافته بود. این دیگر چه‌جور کافه‌ای است؟! وانگهی، در روش‌های درمانی خانم آملیا هم تغییرات غریبی رخ داد. در تمام سال‌های پیش از آن، خانم آملیا از پزشک چیهایی بسیار محبوب‌تر بود، چون هیچ‌وقت با ممنوع‌کردن ضروریاتی مثل عرق و تنباکو و غیره روح و روان بیمار را به بازی نمی‌گرفت و شاید صد سال یک بار با احتیاط بیمار را از خوردن هندوانهٔ سرخ‌شده یا چیزی از این قبیل برحذر می‌داشت، یعنی غذاهایی که انتخاب اول هیچ‌کس به شمار نمی‌رفت. اما دیگر از این طبابت‌های حکیمانه هیچ اثری نبود. خانم آملیا به نصف بیمارانش می‌گفت به‌زودی می‌میرند و برای نصف دیگرشان هم چنان نسخه‌های من‌درآوردی و زجرآوری می‌پیچید که هیچ آدم عاقلی حاضر نبود حتی به آن‌ها فکر کند.»