دانلود و خرید کتاب عدالت مایکل سندل ترجمه حسن افشار
با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.
کتاب عدالت اثر مایکل سندل

کتاب عدالت

نویسنده:مایکل سندل
انتشارات:نشر مرکز
امتیاز:
۴.۴از ۹ رأیخواندن نظرات

معرفی کتاب عدالت


کتاب عدالت نوشتهٔ مایکل سندل و ترجمهٔ حسن افشار است و نشر مرکز آن را منتشر کرده است. این کتاب شرح می‌دهد که کار درست کدام است و خواننده را با آرای مهم فلسفی دربارهٔ عدالت آشنا می‌کند.

درباره کتاب عدالت

آیا دروغ‌گفتن همواره نادرست است؟ آیا آزادی فردی باید حد و حدودی داشته باشد؟ آیا کشتن انسان‌ها را می‌شود گاهی توجیه کرد؟ آیا بازار آزاد منصفانه است؟ کار درست کدام است؟ پرسش‌هایی از این دست در قلب زندگی ما جا دارند. کتاب عدالت این پرسش‌ها را از منظری فلسفی و به‌شیوه‌ای پر کشش به بحث گذاشته است. برای این کار سندل طیف گسترده‌ای از دیدگاه‌های فیلسوفان قدیم و جدید را درباره‌ٔ عدالت به میان می‌آورد.

فصل‌های این کتاب از این قرار هستند:

۱. کار درست کدام است؟

۲. اصل بیشترین خوشنودی/ سودگرایی

۳. ما مالک خودمان نیستیم؟/ اختیارگرایی

۴. مددکار مزدبگیر/ بازار و اخلاق

۵. مهم انگیزه است/ ایمانوئل کانت

۶. دفاع از برابری/ جان رالز

۷. بحث تبعیض مثبت

۸. کی سزاوار چیست؟/ ارسطو

۹. ما چه دِینی به یکدیگر داریم؟/ دوراهی‌های وفاداری

۱۰. عدالت و خیر جمعی

سندل معتقد است سه تعبیر کلی از عدالت وجود دارد:

عدالت یعنی تولید حداکثر سود یا رفاه که از طریق نظرات سودگرایان نظیر جرمی بنتام و جان استوارت میل قابل معرفی است.

عدالت همگام احترام به آزادی انتخاب به دست می‌آید که یا به صورت انتخاب واقعی در بازاری آزاد خواهد بود (نظیر نظرات اختیارگرایانی چون رابرت نوزیک است) و یا به صورت انتخاب فرضی در یک موقعیت برابر و مطابق نظرات برابری خواهان لیبرالی همچون جان رالز.

عدالتی که مسلتزم پرورش فضیلت و تعقل درباره خیر جمعی است.

سندل با انتخاب تعبیر سوم معتقد است برای رسیدن به جامعهٔ عادل باید دربارهٔ معنی زندگی خوب استدلال شده و فرهنگی پذیرای اختلاف نظرهایی که لاجرم بروز می‌کنند، به وجود بیاوریم.

خواندن کتاب عدالت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند از منظر فلسفی با مفهوم عدالت آشنا شوند پیشنهاد می‌کنیم.

درباره مایکل سندل

مایکل جی. سندل زادهٔ ۵ مارس ۱۹۵۳ در آمریکاست. او فیلسوف سیاسی معاصر آمریکایی و استاد دانشگاه هاروارد است. سندل بیش از همه به خاطر درس «عدالت» هاروارد و نقادی‌اش بر نظریهٔ عدالت جان راولز در لیبرالیسم و حدود عدالت مشهور است. او عضو پیوسته آکادمی هنرها و علوم آمریکا انتخاب شده‌ است.

سندل در دانشگاه‌های براندیز ماساچوست آمریکا در سال ۱۹۷۵ و کالج بالیول دانشگاه آکسفورد (دکترا) در سال ۱۹۸۱ تحصیل کرد. او در سال ۱۹۸۵ جایزه تدریس هاروارد-رادکلیف را برد و در سال ۱۹۹۹ استاد تمام دانشگاه هاروارد شد.

انجمن علوم سیاسی آمریکا در سال ۲۰۰۸ از سندل به‌خاطر نبوغش در تدریس، تقدیر کرد. سندل سخنرانی‌های پرطرفداری را با موضوع «شهروندی نوین» در شهرهای لندن، آکسفورد، نیوکاسل، و واشینگتن دی. سی انجام می‌دهد.

سندل از سال ۱۹۸۱ عضو دانشکدهٔ علوم و هنر دانشگاه هاروارد است. او دورهٔ عدالت را در دانشگاه هاروراد به مدت دو دهه تدریس کرده و بیش از ۱۵ هزار نفر در این دوره شرکت کرده‌اند که این درس را به یکی از پراقبال‌ترین دوره‌های برگزارشده در تاریخ هاروارد تبدیل کرده است. در پاییز ۲۰۰۷ این کلاس با ۱۱۱۵ نفر شرکت‌کننده بزرگ‌ترین کلاس ادوار دانشگاه هاروارد بوده است. در زمستان ۲۰۰۵ این دوره ضبط شد و به صورت برخط از طریق مدرسه مجازی هاروارد در دسترس دانشجویان قرار گرفت. محبوبیت این برنامه به قالب بحث-محور (روش سقراطی) مورد استفاده و همچنین سبک درگیرکنندهٔ سندل است که موضوعی فرعی را در بحث وارد می‌کند. به عنوان نمونه او در درس‌های خود موضوعات متعددی را به بحث ورود می‌دهد. از جمله وقایع فرضی مانند انتخاب کشته‌شدن یک فرد در برابر کشته‌شدن چند فرد تا وقایع تاریخی واقعی مانند داستان تاریخی آدمخواری دادلی و استیونز و یا چالش های عمومی مانند خرید خدمت سربازی. کتاب «عدالت؛ کار درست کدام است؟» چکیدهٔ مباحثی است که در این دوره‌های عدالت مطرح بوده است.

بخشی از کتاب عدالت

«تابستان سال ۱۸۸۴ چهار انگلیسی در قایق نجات کوچکی در اقیانوس اطلس جنوبی در فاصلهٔ هزار مایلی از خشکی سرگردان شدند. کشتی آنها، مین‌یونِت، در توفان غرق شده بود و آنها با قایقی خود را نجات داده بودند. فقط دو قوطی کنسرو شلغم برای خوردن داشتند و یک قطره آب آشامیدنی همراهشان نبود. تامس دادلی ناخدای کشتی بود، ادوین استیونز دستیار اولش، و ادموند بروکس یک ملوان ـ «همه مردانی بزرگوار» به گزارش روزنامه‌ها.

سرنشین چهارم قایق، ریچارد پارکر، پادویی هفده ساله بود. پدر نداشت و این اولین سفر دریایی طولانی‌اش بود. او به حرف دوستانش گوش نداده بود و با «آرزومندی دوران جوانی» به امید این که سفر دریایی از او مردی بسازد با آنها همراه شده بود. افسوس که امیدش ناامید نمی‌شد.

چهار سرنشین قایق مدام چشمشان به افق بود به امید این که کشتی‌ای از نزدیکی آنها بگذرد و نجاتشان بدهد. سه روز اول، هر کدام جیرهٔ ناچیز شلغمشان را خوردند. روز چهارم یک لاک‌پشت گرفتند. چند روز لاک‌پشت و باقی‌ماندهٔ شلغم‌ها را خوردند. روز هشتم گرسنه ماندند.

پارکر، پادو جوان، گوشهٔ قایق خوابیده بود. حرف گوش نکرده بود و آب دریا را خورده بود و حالش بد بود. انگار داشت می‌مرد. روز نهم در این بوتهٔ آزمایش، ناخدا دادلی پیشنهاد کرد قرعه بیندازند و ببینند کدام یکشان باید بمیرد تا دیگران زنده بمانند. بروکس نپذیرفت و قرعه‌کشی نکردند.

یک روز دیگر هم گذشت و کشتی‌ای پیدا نشد. دادلی به بروکس گفت رویش را برگرداند و به استیونز گفت باید پارکر را بکشیم. دعایی خواند و به پسر گفت اجلش رسیده. با چاقوی جیبی شاهرگ گردنش را زد و او را کشت. بروکس مخالفت وجدانی‌اش را کنار گذاشت و سهمش را از غنیمت هولناک گرفت. چهار روز از گوشت و خون پسر تغذیه کردند.

آن‌وقت کمک رسید. دادلی در خاطراتش با حسن تعبیر تکان‌دهنده‌ای نوشته «داشتیم صبحانه می‌خوردیم» که یک کشتی سروکله‌اش پیدا شد. سه نفر باقی مانده را نجات دادند. در انگلستان آنها را بازداشت کردند و کارشان به دادگاه کشید. بروکس شاهد دادستان شد و دادلی و استیونز را محاکمه کردند. هیچ کدام منکر نشدند که پارکر را کشته و خورده بودند؛ ولی مدعی شدند که از روی ناچاری این کار را کرده بودند.

فرض کنید قاضی دادگاه شما بودید. چه حکمی می‌دادید؟ برای ساده کردن کارتان، قانون را کنار می‌گذاریم و فرض می‌کنیم از شما خواسته شده فقط تشخیص بدهید که آیا کشتن پسرک اشکال اخلاقی نداشته.

قوی‌ترین دلیلی که در دفاع از آن می‌شود آورد این است که، در آن شرایط حاد، ضرورت داشته یک نفر کشته شود تا سه نفر زنده بمانند. اگر هیچ کس کشته و خورده نمی‌شد، احتمالاً هر چهار نفر می‌مردند. منطقی‌ترین انتخابْ پارکر بود که حال خوشی هم نداشت، چون خودش کمی بعد می‌مرد. وانگهی، او برخلاف دادلی و استیونز عائله‌ای هم نداشت. مرگ او نان کسی را نمی‌برید و زن و فرزندی را عزادار نمی‌کرد.

این استدلال دست‌کم دو ایراد دارد. اول این که می‌شود پرسید آیا سود کشتن پادو واقعاً بیشتر از هزینه‌اش بود. حتی با احتساب تعداد جان‌های نجات پیدا کرده و خوشحالی زنده مانده‌ها و خانواده‌هایشان، دادن اجازهٔ چنین آدم‌کشی ممکن است پیامدهای بدی برای جامعه در کل داشته باشد ـ مثلاً هنجار مخالف قتل را تضعیف کند، یا باعث شود مردم قانون را به دست خودشان بگیرند، یا برای ناخداها مشکل کند که پادو استخدام کنند.

دوم، حتی اگر با احتساب همهٔ جنبه‌ها سود آن بر هزینه‌اش بچربد، آیا وجدانمان به ما سرکوفت نمی‌زند که کشتن و خوردن یک پسربچهٔ بی‌گناه، به دلایلی که در معادلهٔ سود و زیان اجتماعی آن نمی‌گنجد، نادرست است؟ آیا استفاده از یک انسان به این صورت ـ بهره‌برداری از آسیب‌پذیری او و گرفتن جانش بدون موافقت خودش ـ نادرست نیست، ولو سودی برای دیگران داشته باشد؟

کسی که از کار دادلی و استیونز وحشت کرده باشد، ایراد اولی چنگی به دلش نمی‌زند. آن ایراد بر این فرض سودگرایانه (utilitarian) صحه می‌گذارد که اخلاق عبارت است از معادلهٔ سود و زیان، و فقط اقتضا می‌کند که پیامدهای اجتماعی کاملاً در نظر گرفته شود.

اگر کشتن پادو سزاوار محکومیت اخلاقی باشد، ایراد دوم واردتر است. این ایراد نمی‌پذیرد که کار درست فقط برمی‌گردد به محاسبهٔ پیامدها، از حیث سود و زیان. می‌گوید معنی اخلاق چیزی بیشتر از این است، چیزی که مربوط می‌شود به رفتار درست انسان‌ها با همدیگر.

این دو طرز فکر، دربارهٔ ماجرای قایق نجات، دو رویکرد متفاوت به عدالت را نشان می‌دهد. یک رویکرد می‌گوید اخلاقمندی هر عملی بستگی پیدا می‌کند به نتیجه‌ای که به بار می‌آورد؛ کار درست کاری است که، با توجه به همهٔ جوانب، بهترین نتیجه را عاید می‌کند. رویکرد دوم می‌گوید ما نباید فقط نتیجه را در نظر بگیریم؛ اخلاقاً لازم است به وظایف و حقوق هم، قطع نظر از پیامدهای اجتماعی، احترام بگذاریم.

برای حل مسئلهٔ قایق نجات و خیلی دوراهی‌های کم‌اهمیت‌تر دیگری که ما مدام با آنها روبه‌رو می‌شویم، باید چند پرسش بزرگ را در فلسفهٔ اخلاق و فلسفهٔ سیاسی بررسی کنیم: آیا اخلاق یعنی شمردن تعداد جان‌ها و سنجیدن سود و زیان، یا بعضی تکالیف اخلاقی و حقوق انسانی به قدری اساسی‌اند که بالاتر از این محاسبات قرار می‌گیرند؟ اگر بعضی حقوق این قدر اساسی‌اند ـ چه طبیعی باشند، چه مقدس، چه انتقال‌ناپذیر، و چه مطلق ـ ما چطور می‌توانیم آنها را بشناسیم؟ و چرا آنها را اساسی می‌دانیم؟»


لیبرالیسم و محدودیت های عدالت
مایکل سندل
لیبرالیسم و ناراضیانش
فرانسیس فوکویاما
قانون، قانون‌گذاری و آزادی (جلد ۳: نظم سیاسی مردمان آزاد)
فریدریش فون هایک
قانون، قانون‌گذاری و آزادی (جلد ۲: سراب عدالت اجتماعی)
فریدریش فون هایک
روشنفکران و جامعه
توماس سوئل
در سودای نظام داد
کمال پولادی
برابری و جانبداری
تامس نیگل
کارل مارکس: یک زندگی قرن نوزدهمی
جاناتان اشپربر
تاریخ فلسفه سیاسی (جلد اول، قدما)
لئو اشتراوس
درآمدی بر تفکر انتقادی
حسن قاضی‌مرادی
آزادی آزاد بودن
هانا آرنت
مجمع الجزایر گولاگ (جلد دوم)
الکساندر سولژنیتسین
تاریخ مختصر برابری
توما پیکتی
اخلاق در سیاست
مایکل سندل
مبانی مردم سالاری اجتماعی (سوسیال دموکراسی)
توماس کاستنینگ
آیا قرن آمریکا به پایان رسیده است؟
جوزف نای
نظریه ای در باب عدالت
جان رالز
فهم فلسفه سیاسی در بستر زندگی اجتماعی
مل تامپسون
بی دولتی، دولت، آرمان شهر
رابرت نوزیک
دولت رفاه و مردم سالاری اجتماعی (سوسیال دموکراسی)
الکساندر پترینگ

نظرات کاربران

شکوفه احمدی
۱۴۰۱/۰۵/۱۹

مایکل سندل استاد فلسفه سیاسی هستش که همه اونو با دوره عدالتش میشناسن و دوره معرکه‌ای هست که پیشنهاد میدم ببینید(داخل یوتیوب و آپارات) و کلا دید جدیدی بهتون میده، داخل وبسایت edx هم درباره پول، بازار و اخلاق دوره

- بیشتر
Morteza B
۱۴۰۲/۰۶/۰۳

کتاب چون راجع به مسئله چالشی عدالت بحث میکنه، طبیعتا کتاب سخت و دشواریه و این چالشی بودن وقتی بیشتر میشه که نویسنده ناگزیر علاوه بر عدالت به مسائل دیگر فلسفه سیاسی همچون آزادی، اختیار، اخلاق و خیر جمعی هم

- بیشتر
احسان
۱۴۰۱/۱۰/۰۶

این کتاب پاسخ به سوالاتی از قبیل «عدالت چیست؟»یا «در یک دو راهی اخلاقی بر اساس چه معیاری باید تصمیم بگیریم ؟» نیست. بلکه بیشتر راهنمای کوچک و مختصری برای این است که در پاسخ به این سوالها چه راهی

- بیشتر
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه (۱۰)
عالی‌ترین اصل اخلاق ایجاد بیشترین خوشنودی است؛
zizi
در همهٔ دنیا این نظر که عدالت یعنی احترام به بعضی حقوق عمومی بشر، روزبه‌روز مقبولیت بیشتری پیدا می‌کند (ولو بیشتر روی کاغذ، نه در عمل).
سپیده اسکندری
به عقیدهٔ بنتم، کار درست کاری است که بیشترین سود از آن عاید شود. و منظور او از «سود» هر چیزی است که لذت یا خوشی بدهد، و هر چیزی که مانع از درد و رنج شود
zizi
ما گاهی استدلال اخلاقی را راهی برای قانع کردن دیگران می‌دانیم.
zizi
موقعی که می‌پرسیم آیا عدالت در جامعه‌ای برقرار است، در واقع می‌پرسیم چیزهایی که برایشان ارزش قائلیم ـ درآمد و دارایی، حقوق و وظایف، اختیارات و فرصت‌ها، مقام‌ها و افتخارات ـ در آن جامعه چطور توزیع می‌شوند. جامعهٔ عادل این چیزها را درست توزیع می‌کند، یعنی به هر کس به اندازهٔ شایستگی‌اش می‌دهد. مسئله وقتی مشکل می‌شود که می‌پرسیم کی شایستهٔ چیست، و چرا.
سپیده اسکندری
کانت سودگرایی را رد می‌کند. می‌گوید سودگرایی چون حق را منوط به این محاسبه می‌کند که بیشترین خوشنودی چگونه به دست می‌آید، آن را آسیب‌پذیر می‌کند. ولی مسئلهٔ عمیق‌تری هم وجود دارد: استنتاج اصول اخلاقی از خواسته‌های ما تفکر نادرستی دربارهٔ اخلاق است. صرف این که کاری خیلی‌ها را خوشحال می‌کند دلیل نمی‌شود که آن کار درست باشد. صرف این که اکثریت، هر چقدر بزرگ، موافق یک قانون است آن قانون را عادلانه نمی‌کند.
علی حسینی
«انسان ناراضی بودن بهتر از خوک راضی بودن است. سقراط ناراضی بودن بهتر از احمق راضی بودن است. اما اگر احمق، یا خوک، غیر از این فکر می‌کنند، به خاطر این است که فقط از سمت خودشان خبر دارند.»(۲۸
علی حسینی
ما نباید فقط نتیجه را در نظر بگیریم؛ اخلاقاً لازم است به وظایف و حقوق هم، قطع نظر از پیامدهای اجتماعی، احترام بگذاریم.
zizi
احترام به بعضی حقوق عمومی بشر، روزبه‌روز مقبولیت بیشتری پیدا می‌کند (ولو بیشتر روی کاغذ، نه در عمل).
zizi
جامعهٔ عادل این چیزها را درست توزیع می‌کند، یعنی به هر کس به اندازهٔ شایستگی‌اش می‌دهد
zizi

حجم

۳۱۰٫۴ کیلوبایت

سال انتشار

۱۴۰۰

تعداد صفحه‌ها

۲۹۶ صفحه

حجم

۳۱۰٫۴ کیلوبایت

سال انتشار

۱۴۰۰

تعداد صفحه‌ها

۲۹۶ صفحه

قیمت:
۵۸,۰۰۰
تومان