کتاب پنهان‌نوشته‌های یک عاشق قرمطی

کتاب پنهان‌نوشته‌های یک عاشق قرمطی نوشته نزار قبانی است که با ترجمه رضا انصاری راد است. نزار قبانی در ۲۱ آذر (مارس) ۱۹۲۳ در خانه‌ای از خانه‌های منطقه قدیمی دمشق متولد شده است. نزار قبانی شاعر عشق است و این در آثارش مشهود است. این کتاب مجموعه‌ای از اشعار او است که هم‌چنان عمیق‌ترین درون‌مایه‌اش عشق است. 

خواننده با خواندن این کتاب تصویری از عشق و احساس است.

خواندن کتاب پنهان‌نوشته‌های یک عاشق قرمطی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات جهان پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب پنهان‌نوشته‌های یک عاشق قرمطی 

زنان

پیانو هستند

مردان اما

موسیقی نمی‌دانند

بسیار اندک‌اند مردانی که موسیقی آموخته باشند

زنان

چون کلماتِ یک زبان‌اند

مردان اما

در تمام زندگی یک کتاب هم نخوانده‌اند

زنان

چون مزرعه‌ای حاصلخیز

مردان

چون بولدوزری ویرانگر

زنان

تفرجگاهی دلپذیر

مردان اما

قطار سریع‌السیر شبانه

زنان چون معبد

مردان

قهوه‌خانهٔ بین‌راهی

زنان

به پرنده‌ای قانع‌اند

مردان اما

تصاحب تمام زنان را می‌خواهند

درباره نزار قبانی

نزار قبانی شاعری که به شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است، با اصالت سوری از بزرگ‌ترین شاعران و نویسندگان جهان عرب بود.

نزار قربانی در سال ۱۹۲۳ در دمشق به دنیا آمد. سرودن شعر را از شانزده ‌سالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکده حقوق در دمشق فارغ‌التحصیل و در وزارت خارجه سوریه به کار مشغول شد. در شهرهای قاهره، لندن، بیروت و مادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد.

هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله‌اش به علت مخالفت در ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانی‌اند. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشته‌شدن همسرش بلقیس‌الراوی در بمب‌گذاری سفارت عراق، بر شعرش بسیار اثر گذاشتند.

در چهل و سه سالگی، کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت و با شکست و عقب ‌نشینی اعراب در مسئله فلسطین، از شعر عاشقانه به شعر سیاسی و شعر مقاومت روی‌آورد.

شعرهایش را خوانندگانی مانند ام کلثوم، عبد الحلیم حافظ و نجاة الصغیرة(مصر)، فیروز و ماجده الرومی (لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خوانده‌اند. او در دنیای عرب از شهرت زیادی برخوردار است و شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بی‌شمار دارد.

قبانی به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی مسلط بود. هنگامی که از او پرسیده می‌شد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ می‌گفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده‌است و من می‌خواهم که آن را آزاد کنم. من می‌خواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.»

نزار در کتاب داستان من و شعر می‌نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهره شعرم به چه حالتی درمی‌آمد.» و «ازدمشق دور افتادم. زبان‌های دیگری آموختم. اما الفبای دمشقی‌ام چسبیده به انگشتان، گلو و جامه‌هایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچه‌های دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمان‌خانه جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.»