کتاب آن ها کم از ماهی ها نداشتند

«آنها کم از ماهی‌ها نداشتند» سومین مجموعه داستان از نویسنده و مترجم ایرانی، شیوا مقانلو است. این مجموعه تا کنون نامزد و برنده چند جایزه داخلی شده است. مقانلو در این اثر آدم‌هایی را به تصویر می‌کشد که درگیر عرف و سنت ‌های رایج و بعضا غلطی هستند اما در نهایت رهایی می‌یابند اما از راهی غیر معمول. پری‌ماهی، گوش کهن‌دژ، اولیسه، مثل بلور، شب هزارو دوم و سر پیچ بعدی نام داستان‌های این مجموعه‌اند. از مقانلو، مجموعه داستان «آدم‌های اشتباهی» نیز در طاقچه موجود است. «خنکای تصویر دور و سفید یک زن می‌افتد وسط لرزش هرم آفتابی که میان هوای غبارگرفته، مثل پیچ و تاب بدن یک صیاد سیاه، می‌لرزد و اعوجاج می‌یابد. برای مردم خوراب که فقط به بوی شوری آب و برق پولک ماهی‌های مرده عادت دارند، برق سبز و زنانه چشم و عطر خفیف موهای درآمده از زیر چادر، یعنی غریبگی و خطر. هیچ‌کس نمی‌داند کدام داستان بی‌گذشته‌ای راه نورای معطر را به این نَه ده و نَه شهر بی‌ماهی و بی‌علف کج کرده؛ اما همین‌طوری، یک روز صبحی، تک و توک روستایی‌ها می‌بینندش که ساک پلاستیکی آبی‌رنگش را این دست آن دست می‌کند و کفش‌های خاک گرفته سیاهش کوچه‌های پرکلوخ آن‌جا را بی‌هدف گز می‌کنند. نورا از شکاف فرور یخته در و دیوار خانه‌ها، لختی حیاط‌هایی را دید می‌زند که گرمای آفتاب سر صبح حتی بزغاله‌ها را هم از رمق انداخته. برخی منزل‌ها سفیدکاری شده و مرتبند، و صدای رادیو و بوی غذایشان به هوا. برخی دیگر هم که معلوم نیست در و دیوار لوخ‌پوششان بیش‌تر افتادگی و ریختگی دارد یا پوست صورت زن‌های سبدباف ساکنشان، یا دهان کم‌دندان شوهرهای ماهیگیرشان که به دستاویز بی‌عاری و بی‌کاری، با لنگ نازکی به کمر، ولو شده‌اند زیر آفتاب‌سایه سقف حصیری کافه عموسالک. باعارترها همان آفتاب نزده از سینه مرطوب رختخواب شبانه دل کنده‌اند و قایق‌های موتوری نو یا تخته پاره‌های میخ‌زده‌شان را راهی سینه خیس دریای جنوب کرده‌اند.»