کتاب ژانرهای سینمایی

بری کیت گرانت( -۱۹۴۷)، نویسنده و دانش‌آموخته دانشگاه ایالتی نیویورک است. در بخشی از مقدمه کتاب می‌خوانیم: «فیلم‌های ژانر(ی)، به زبان ساده، فیلم‌های تجاری بلندی‌اند که از راه تکرار و تنوع‌بخشی، داستان‌هایی آشنا را با شخصیت‌هایی آشنا و در موقعیت‌هایی آشنا تعریف می‌کنند. سینمای مردم‌پسند اغلب از فیلم‌های ژانری تشکیل شده است؛ همان نوع فیلم‌هایی که بیشترمان تماشا می‌کنیم، چه درسالن‌های سینما و چه در منزل بر روی دی. وی. دی و نوارهای ویدیویی. فیلم‌های ژانری در طول تاریخ سینما بدنه‌ی اصلی کنش فیلم‌سازی را تشکیل داده‌اند، چه در هالیوود و چه در سینماهای ملی سراسر جهان. اگرچه ژانرهای مختلفی در کشورهای مختلف وجود دارند، اما فیلم‌های تجاری‌ای که در همه‌جا تولید، توزیع و پخش می‌شوند بیشتر فیلم‌های ژانری اند. با این همه گرچه فیلم‌های ژانری را معادل «‌سینمای عامه‌پسند»، و متضاد با سینمای هنری و سینمای تجربی، می‌دانند اما این تمایز در‌حقیقت این‌قدر هم روشن نیست. فیلم‌های مهم اما متفاوتِ کارگردانانِ سینمای هنری چون ژان‌لوک گدار، اینگمار برگمن، و راینر ورنر فاسبیندر با برخی عناصر ژانری درآمیخته‌اند. دیوید بوردوِل به شکلی متقاعد‌کننده نشان داده است که سینمای هنری خود نوعی ژانر است، با قرارداها و شیوه‌های بیانی خاص خود، و فیلم‌های ژانری امریکایی مثل آثار رابرت آلتمَن و فرانسیس فورد کاپولا، این عناصر را در خود جذب کرده‌اند (Bordwell ۱۹۷۹). سینمای عامه‌پسند تقریباً به طور کامل بر طبق طبقه‌بندی‌های ژانری مرتب شده است: علمی‌ تخیلی، وحشت، حادثه‌ای، هرزه‌نگاری، کمدی‌های عاشقانه، و از این قبیل. ایده‌ی ژانر برتمام جنبه‌های سینمای عامه‌پسند از تولید تا مصرف تأثیر می‌گذارد؛ از جزئیات تبلیغات سینمایی در رسانه‌های جمعی مختلف گرفته تا جدول پخش برنامه‌های تلویزیونی یا دسته‌بندی نوارها و دی. وی. دی‌ها در بازارهای کرایه‌ی فیلم.»