علی‌اشرف درویشیان

علی اشرف درویشیان، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی در شهریور ۱۳۲۰ در کرمانشاه زاده شد. او در کودکی به وسیله قصه‌های عامیانه و فولکور کردی، با ادبیات داستانی آشنا شد. علی اشرف که پسر بزرگ خانواده بود، زمانی که ۱۲ سال داشت و تقریبا همان زمانی که کودتای ۲۸ مرداد روی داد، مجبور به کار شدن شد و به سختی درس خواند. او پس از تحصیل در سطح دیپلم، به کار معلمی در روستاهای غرب زاگرس پرداخت.


درویشیان در همین زمان توانست در رشته ادبیات در دانشگاه پذیرفته شود. از همین رو، دو روز در هفته به تهران می‌آمد تا در کلاس‌ها شرکت کند. او در این زمان با نویسندگان مشهور هم‌عصر خودش همچون جلال آل احمد، سیمین دانشور و صمد بهرنگی آشنا شد.


هر چند درویشیان نویسندگی را از پیشتر آغاز کرده بود، اما در این دوران، او داستان‌نویسی و فعالیت سیاسی را به گونه‌ای حرفه‌ای آغاز کرد و عضو کانون نویسندگان ایران شد. درویشیان به سبب آثار و فعالیت‌های سیاسی‌اش چند بار به زندان افتاد و از تحصیل و تدریس بازماند.


درویشیان افزون بر داستان‌نویسی در زمینه مستندسازی ادبیات عامیانه کردی و همچنین داستان‌نویسی به این زبان فعالیت می‌کرد.


فقر و تنگناهای اقتصادی هیچگاه او را رها نکرد و اجاره‌نشینی و دشواری‌های زندگی به موازات چالش‌هایی که در جامعه و پیرامونش می‌دید همراه بود. داستان‌های درویشیان، بیشتر روایتگر فقر، تبعیض و تلخی‌های زندگی کسانی است که به دلایل گوناگون مورد بی‌عدالتی قرار گرفته‌اند. درویشیان همواره از سانسور و ممنوعیت انتشار آثارش رنج برد و مجبور شد برخی از آنها را در خارج از کشور منتشر کند. جمله‌ مشهوری از او هست که می‌گوید: شما خیال کردید کتاب‌های مرا سانسور کنید می‌آیند کتاب‌های شما را می‌خوانند؟ نه، ملتی که به سانسور عادت کند نه کتاب شما را می‌خواند، نه کتابِ من را.


علی اشرف درویشیان چهارم آبان ۱۳۹۶ در هفتاد و شش سالگی و پس از یک دوره از کارافتادگی در اثر سکته مغزی درگذشت.


down