کتاب معمای مدرنیته

کتاب معمای مدرنیته نوشتهٔ بابک احمدی است و نشر مرکز آن را منتشر کرده است. این کتاب مجموع مقالات احمدی درباره‌ٔ مقولات مختلفی چون اخلاق، هویت، علم، دموکراسی، سیاست و زندگی در تقابل با مدرنیته است.

درباره کتاب معمای مدرنیته

کتاب معمای مدرنیته دربردارنده‌ٔ نُه مقاله درباره‌ٔ مدرنیته است که هر یک از آن‌ها را می‌توان به‌طور مستقل خواند اما با هم ارتباط دارند. نویسنده کوشیده است بحث‌های گذشته‌ٔ خود درباره‌ٔ مدرنیته را که عمدتاً در کتاب مدرنیته و اندیشه‌ٔ انتقادی آمده‌اند پیگیـری و روزآمد کنـد و پرسـش‌های تازه‌ای را که به میـان آمده‌اند مطرح کند. مقاله‌های کتاب ناقد و نافی دوران خویشند و می‌خواهند بگویند چون علم‌باوری، خردباوری و آزادی مدرن مشکل‌سازند باید افق زندگی دیگری آفرید. مباحثی که درباره‌ٔ مفهوم مدرنیته، ربط آن با انسان‌گرایی و نیز اخلاق، علم‌باوری و اروپامحوری، دمکراسی و انتقاد، مطرح می‌شـوند همه در آشنایی با آخرین دیدگاه‌هایی که اندیشمندان روزگار ما درباره‌ٔ مدرنیته و پسامدرنیته اختیار کرده‌اند سودمند و کارآمدند.

خواندن کتاب معمای مدرنیته را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزهٔ فلسفه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره بابک احمدی

بابک احمدی در سال ۱۳۲۷ در تهران به دنیا آمد. او نویسنده، مترجم، منتقد هنری و پژوهشگری ایرانی است. احمدی یکی از پیشگامان نقد مدرنیته در ایران است. او در معرفی بسیاری از اندیشمندان و فیلسوفان غربی تلاش کرده و توانسته است جوانان علاقه‌مند به فلسفه را با اندیشه‌های مدرن و پسامدرن آشنا کند. کتاب‌های او از این قرار است:

آفرینش و آزادی، جستارهای هرمنوتیک و زیبایی‌شناسی

از نشانه‌های تصویری تا متن

امید بازیافته، سینمای آندری تارکوفسکی

باد هر جا بخواهد می‌وزد، اندیشه‌ها و فیلم‌های روبر برسون

تصاویر دنیای خیالی، مقاله‌هایی دربارهٔ سینما

چهار گزارش از تذکرةالاولیاء عطار

حقیقت و زیبایی، درس‌های فلسفهٔ هنر

خاطرات ظلمت، دربارهٔ سه اندیشگر مکتب فرانکفورت

رسالهٔ تاریخ

ساختار و تأویل متن

ساختار و هرمنوتیک

سارتر که می‌نوشت

کتاب تردید

مارکس و سیاست مدرن

مدرنیته و اندیشهٔ انتقادی

معمای مدرنیته

واژه‌نامهٔ فلسفی مارکس

هایدگر و پرسش بنیادین

هایدگر و تاریخ هستی

کار روشنفکری

ترس و تنهایی: کوارتت‌های شاستاکوویچ

موسیقی‌شناسی

آواز زمین: هشت جستار در تاریخ موسیقی

دگرگونی جهان: درآمدی به مانیفست حزب کمونیست

بخشی از کتاب معمای مدرنیته

«مارتین هیدگر در نخستین صفحات کتاب مفاهیم بنیادین متافیزیک: جهان، متناهی، تنهایی که مجموعه‌ای است از درس‌هایش در دانشگاه فرایبورگ در طول سال‌های ۱۹۳۰-۱۹۲۹، و پس از مرگش به سال ۱۹۸۳ منتشر شده، نوشته که پرسش «متافیزیک چیست؟» راه را بر سئوال دیگری یعنی «انسان چیست؟» می‌گشاید. فلسفه مسأله‌ای انسانی، یعنی امری مرتبط به انسان است، اما راست این است که نمی‌دانیم انسان چیست. هیدگر دو سال پس از انتشار هستی و زمان پرسید: «انسان چیست؟ سربلندی آفرینش است یا گمراهی، سوءتفاهمی بزرگ، فاسدی؟ وقتی ما در مورد چیزی که انسان است بسیار کم می‌دانیم، چگونه گوهر ما می‌تواند در نظرمان بیگانه نباشد؟» چند صفحهٔ بعد باز می‌پرسد: «انسان چیست؟ عابری؟ راستایی؟ توفانی که سیارهٔ ما را پرخروش می‌کند؟ بازگشتی به خدایان یا نفرتی از آنان؟ ما نمی‌دانیم، اما می‌بینیم که در این سرشتِ معمایی، فلسفه روی می‌نماید». یک دههٔ بعد هیدگر به جای پاسخ دادن به پرسش کلی خود، بیشتر تمایل می‌یابد که انسان را چنان که از چشم‌انداز دوران دیده می‌شود، به بحث بگذارد. او در بخش «نیهیلیسم اروپایی» در سرآغاز مجلد چهارم کتاب نیچه می‌نویسد: «دورانی که ما آن را مدرن می‌خوانیم با این حقیقت تعریف می‌شود که انسان مرکز و ملاک تمامی هستندگان است».

لفظ لاتینی homo نزد رومیان و مردمان سده‌های میانه به هر دو معنای مرد و انسان بود، واژهٔ فرانسوی homme، لفظ انگلیسی man و واژهٔ آلمانی Mensch نیز به این دو معنا به کار می‌روند. در فارسی لفظ «انسان» که گویا از ریشهٔ عربی «انس» به معنای خوگرفتن آمده، چنین معنای دوگانه‌ای ندارد. ژنویو لوید در کتاب مرد خردمند: «مردانه» و «زنانه» در فلسفهٔ غرب نشان داده که تعریف انسان دانا در اندیشهٔ غربی همان مرد دانا و خردمند بوده است.»