کتاب آفرینش و آزادی

کتاب آفرینش و آزادی نوشتهٔ بابک احمدی، مجموعه‌ جستاری در باب هرمنوتیک و زیبایی‌شناسی است که در نشر مرکز منتشر شده است. 

درباره کتاب آفرینش و آزادی

چاپ اول کتاب آفرینش و آزادی مجموعهٔ ۱۴ جستار در ۳ بخش بود. نویسنده در چاپ بعدی که اکنون در اختیار شماست ۳ جستار دیگر به آن افزوده است. هدف جستارهای این کتاب ایجاد بحث دربارهٔ افق تأویل، منطق سخن هرمنوتیک، مرزهای تأویل در سخن هنری و آزمون هرمنوتیکی آثار هنری است.

هدف نویسندهٔ این کتاب روشن‌کردن نسبت و همبستگی هرمنوتیک مدرن با زیبایی‌شناسی است. بخش نخست «گستره و مرزهای معناگذاری در سخن هرمنوتیک» از ۴ جستار فراهم آمده که به مسائل فلسفی بنیادین هرمنوتیک امروز همچون حقیقت، تجربه، افق تأویل، آفرینش معناها، مرزهای نسبی‌نگری و شک‌آوری می‌پردازند. در بخش دوم «سنجش امکانات تأویل هنری» ۴ جستار آمده‌ که به مسائل کلیدی فلسفه‌ٔ هنر امروز همچون تعریف هنر، واقعیت، تقلید و روایت از زاویه‌ٔ هرمنوتیک توجه دارد. بخش نهایی دربردارنده‌ٔ ۶ جستار مستقل است که می‌توانند همچون آزمون‌هایی در بررسی هرمنوتیکی مرزهای سخن هنری به کار آیند. ۳ جستار پایانی که در چاپ دوم به کتاب اضافه شده به نقد سینمایی پرداخته است. این جستارها با نام‌ها «تنهایی برگمان»، «رومر فرانسوی؟» و «واقعیت در فیلم» تکمیل‌کنندهٔ بخش چهارم کتاب هستند. این کتاب نشان می‌دهد که امر مشترک میان هنر و فلسفه، افق آزادی انسانی است. 

خواندن کتاب آفرینش و آزادی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به جستارهای فلسفی پیشنهاد می‌کنیم. 

درباره بابک احمدی

بابک احمدی متولد ۱۳۲۷ در تهران است. او نویسنده، مؤلف، مترجم، منتقد هنری و پژوهشگر ایرانی است. احمدی یکی از پیشگامان نقد مدرنیته در ایران است. او در معرفی بسیاری از اندیشمندان و فیلسوفان غربی تلاش کرده و توانسته است جوانان علاقه‌مند به فلسفه را با اندیشه‌های مدرن و پسامدرن آشنا کند.

کتاب‌های او ازاین‌قرار است:

آفرینش و آزادی، جستارهای هرمنوتیک و زیبایی‌شناسی

از نشانه‌های تصویری تا متن

امید بازیافته، سینمای آندری تارکوفسکی

باد هر جا بخواهد می‌وزد، اندیشه‌ها و فیلم‌های روبر برسون

تصاویر دنیای خیالی، مقاله‌هایی دربارهٔ سینما

چهار گزارش از تذکرةالاولیاء عطار

حقیقت و زیبایی، درس‌های فلسفهٔ هنر

خاطرات ظلمت، دربارهٔ سه اندیشگر مکتب فرانکفورت

رسالهٔ تاریخ

ساختار و تأویل متن

ساختار و هرمنوتیک

سارتر که می‌نوشت

کتاب تردید

مارکس و سیاست مدرن

مدرنیته و اندیشهٔ انتقادی

معمای مدرنیته

واژه‌نامهٔ فلسفی مارکس

هایدگر و پرسش بنیادین

هایدگر و تاریخ هستی

کار روشنفکری

ترس و تنهایی: کوارتت‌های شاستاکوویچ

موسیقی‌شناسی

آواز زمین: هشت جستار در تاریخ موسیقی

دگرگونی جهان: درآمدی به مانیفست حزب کمونیست

بخشی از کتاب آفرینش و آزادی

«به طور سنتی هرمنوتیک را نظریه یا علم تفسیر و تأویل دانسته‌اند. البته امروز، این معناها چندان دقیق به نظر نمی‌آیند. اصطلاح هرمنوتیک به لفظ یونانی hermeneuein باز می‌گردد که به معنای تأویل یا بازگرداندن گفته‌ای به زبانی قابل فهم برای مخاطب، چیزی را روشن و قابل فهم بیان کردن بود. این گونه، به نظر می‌رسد که از همان آغاز مسألهٔ مرکزی هرمنوتیک هم «شناختن» بوده، و هم اصطلاح‌ها و منطق زبانی‌ای که یک نفر بدان نیاز دارد تا بشناسد. این نکته روشن می‌کند که چرا فیلسوفان همواره کوشیده‌اند تا هرمنوتیک را که فن تفسیر متون رازآمیز دینی و عرفانی، و در کلی‌ترین شکل هم‌ارز با واژه‌شناسی تاریخی (Philology) بود، در گسترهٔ شناخت‌شناسی جای دهند. هرمنوتیک امروزی، پس از هستی و زمان مارتین هیدگر، هم منش شناخت‌شناسانهٔ هرمنوتیک و تأویل را در مقابل منش هستی‌شناسانهٔ آن بی‌اهمیت دانسته، و هم اعتبار آن «یک نفر» را کنار گذاشته است. ولی تا بحث ما به این مرحلهٔ پیشرفته برسد، همچنان ناگزیریم تا منطق تاریخی در حدّ زبان‌شناسی، یعنی تبارشناسی واژگان را دنبال کنیم. تبار واژهٔ «هرمنوتیک» نام هرمس یکی از خدایان یونانی است که پیام‌رسان میان خدایان بود، و پیام‌های رمزآمیز خدایان را به افراد انسان می‌رساند، و راهنمای زندگان در سفرهای زمینی و روح مردگان در دنیای دیگر نیز بود. این‌سان، هرمنوتیک با سفر و مرگ پیوند خورده، و از آن‌ها جدا نمی‌شود. خواهیم دید که هر تأویل سفری است بی‌پایان در قلمرو معنا که از مرگِ معنای نهایی و ذات باور خبر می‌آورد. هرمس فرزند زئوس و مائیا دانسته می‌شد. زئوس خدای خدایان بود، قدرت برتر. مائیا بزرگترین خواهر بود از خواهران هفت‌گانهٔ پلیادس، که نمایانگر تغییر فصول شناخته می‌شدند، و همچون مجموعه‌ای از هفت ستاره در آسمان می‌درخشیدند تا نشان دهند که چه موقع زمانِ کاشتن نهال‌ها و بذرافشانی است. برخی از پژوهشگران معتقدند که ریشهٔ نام هرمس لفظ یونانی hermae است به معنای قطعه سنگی که به عنوان نشانهٔ محدوده و مرز به کار می‌رود.»