معرفی و دانلود کتاب کتابخانه عجیب + خلاصه رایگان
تصویر جلد کتاب کتابخانه عجیبsubscriptionAvailable

کتاب کتابخانه عجیب

نوع کتاب
۳.۳(از ۷۴ امتیاز)
انتشارات: 
نشر چشمه

اشتراک بی‌نهایت چیست؟

٪۳۰ تخفیف اولین خرید کتاب با کد OFF30ic-copy

معرفی کتاب کتابخانه عجیب

کتاب کتابخانه عجیب هاروکی موراکامی جایی است که پاگذاشتن به آن یک‌بار و برای همیشه است چون اگر درباره داشتن یا نداشتن کتابی از پیرمرد کتابدار سوال کنید، در میان کوهی از کتاب شما را زندانی خواهد کرد. این کتاب با ترجمهٔ بهرنگ رجبی در نشر چشمه چاپ شده است. «کتابخانه عجیب» ساختاری لابیرنت‌گونه برای خواننده ایجاد می‌کند که او را تا انتهای داستان می‌کشاند و با ایجاد روابط علت و معلولی منحصربه‌فردش، ساختارهای واقعی زندگی را دگرگون می‌کند. موراکامی که متخصص آمیختن وهم و خیال با واقعیت است، پلی میان این دو می‌سازد و در بستر آن به پیام‌های اجتماعی و دغدغه‌های انسانی‌اش همچون تنهایی، فقدان،محبت و دوستی و تقابل خیر و شر نزدیک می‌شود.

درباره کتاب کتابخانه عجیب

داستان عجیب موراکامی درباره دانش‌آموزی است که به کتابخانه عمومی شهر می‌رود تا د‌رباره کتابی با موضوع نحوه جمع آوری مالیات در امپراتوری عثمانی از کتابدار سوال کند؛ اما پیرمرد کتابدار او در اتاقی تاریک زندانی می‌کند تا متن تمام کتاب‌های آنجا را حفظ کند و این تنها شرط خلاصی او است.

مردی گوسفندنما در زندان به پسر هشدار می‌دهد با خواندن کتاب‌ها مغزش مثل خامه خوشمزه خواهد شد و پیرمرد کتابدار مغز او را خوهد خورد. دخترکی هم آنجا زندانبان است که پسر به او علاقه‌مند می‌شود. و با کمک او و مرد گوسفند نما نقشه فرار از دست پیر مرد را می‌کِشند ... موراکامی در این داستان عجیب سمبلیک با شخصیت‌های مرموز و پیچیده‌اش از تلاش انسان برای رهایی از بندهای دنیوی صحبت می‌کند، داستانی که در آن پسرک خواهان رهایی، حتی کفش‌هایش را هم ازدست می‌دهد.

کتاب کتابخانه عجیب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به آثار هاروکی موراکامی پیشنهاد می‌شود.

درباره هاروکی موراکامی

هاروکی موراکامی در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹ به دنیا آمد. وی یک نویسندهٔ ژاپنی است که کتاب‌ها و داستان‌هایش در ژاپن و همچنین در سطح جهان پرفروش شده و به ۵۰ زبان دنیا برگردانده شده‌اند.

موراکامی برخلاف بخشی از مردم در فرهنگ ژاپن، ابتدا ازدواج کرد، بعد کارکردن را شروع کرد و سپس موفق شد فارغ‌التحصیل شود؛ به عبارت دیگر، ترتیبی که او انتخاب کرد، خلاف شیوهٔ مرسوم بود.

او و همسرش، در سال سال ۱۹۷۴ و در ابتدای زندگی مشترک، همهٔ پولشان را خرجِ باز کردن یک کافه-میخانهٔ کوچک در «کوکوبونجی» کردند؛ پاتوقی دانشجویی در حومهٔ غربی توکیو. دههٔ بیستم عمر این نویسنده، به بازپرداخت وام‌ها و کار یدی سخت (درست کردن ساندویچ، کوکتل و بدرقهٔ مشتریان دهان‌پُر) گذشت. با نزدیک شدن به پایان دههٔ سوم زندگی‌اش، خانوادۀ او هنوز، بدهکار بودند و کاسبی‌شان هم بالاوپایین داشت.

اما چه شد که موراکامی نوشتن را آغاز کرد؟ او تعریف می‌کند که:

یک بعدازظهر آفتابی در سال ۱۹۷۸، برای تماشای مسابقهٔ بیس‌بال به استادیوم رفته بود. تعداد کمی طرف‌دار بیرون حصار محوطه نشسته بودند. او آبجودردست، لم داد تا بازی را ببیند. وقتی موراکامی بازی را تماشا می‌کرد، بدون هیچ دلیلی و بدون تکیه بر هیچ زمینی، ناگهان به ذهنش رسید: «می‌توانم رمانی بنویسم».

او پس از بازی، سوار قطار شد و دسته‌ای کاغذ تحریر و یک خودنویس خرید. او می‌گوید: «حس نوشتن بسیار تازگی داشت. به یاد می‌آورم چه‌قدر هیجان داشتم. از آخرین‌باری که نوک خودنویس را روی کاغذ گذاشته بودم، مدت‌ها می‌گذشت».

آثار موراکامی، جوایز متعددی را از جمله جایزه جهانی فانتزی، جایزه بین‌المللی داستان کوتاه فرانک اوکانر، جایزه فرانتس کافکا و جایزه اورشلیم را دریافت کرده است.

برجسته‌ترین آثار موراکامی عبارت‌اند از: «تعقیب گوسفند وحشی»، «جنگل نروژی»، «کافکا در کرانه» و «کشتن کمانداتور» (مردی که می‌خواست پرتره نیستی را بکشد).

داستان‌های موراکامی، در برهه‌ای از زمان، از سوی ادبیات ژاپن محکوم به غیرژاپنی بودن می‌شوند و مورد انتقاد قرار می‌گیرد. برخی منتقدان معتقد بودند که نوشته‌های او تأثیرگرفته از ریموند چندلر، کرت وونه‌گات و ریچارد براتیگان هستند. داستان‌های او بیشتر سرنوشت‌باور، سوررئالیستی و دارای درون‌مایۀ تنهایی و ازخودبیگانگی‌اند.

هاروکی موراکامی در ژوئن ۲۰۱۴ دربارۀ خود می‌گوید: «بعضی گفته‌اند «کارهای تو حس اثر ترجمه‌شده را منتقل می‌کنند.» معنای دقیق این عبارت را نمی‌فهمم، اما به‌نظرم از طرفی درست به هدف می‌زدند و از طرف دیگر خطا می‌کردند. از آن‌جا که اولین قطعهٔ داستان بلندم به معنای دقیق کلمه، ترجمه بود، این حرف کاملاً غلط نیست، اما تنها در مورد فرایندِ نوشتنم کاربرد دارد. آن‌چه من با نوشتن به زبان انگلیسی و ترجمهٔ آن به ژاپنی دنبال می‌کردم، چیزی کمتر از آفرینش سبکی بی‌پیرایه و خنثا نبود که به من آزادیِ حرکت بیشتری بدهد. علاقه نداشتم یک شکل رقیق ژاپنی ایجاد کنم. می‌خواستم شیوهٔ بیانی در زبان ژاپنی پیاده کنم که تا حد ممکن از زبان به اصطلاح ادبی دور باشد، که با صدای طبیعی خودم بنویسم. این کار، نیازمند معیارهای بسیار سختی بود. آن زمان تا جایی پیش رفتم که ژاپنی را بیشتر از یک ابزار کاربردی در نظر نمی‌آوردم.»

استیون پول از روزنامهٔ گاردین، این نویسندۀ ژاپنی را برای دستاوردها و آثارش، در میان بزرگ‌ترین نویسندگان قرار داده است.

بخشی از کتاب کتابخانه عجیب

این حرف معذبم کرد. راست‌اش را بگویم، من آن‌قدرها هم مشتاقِ فهمیدن دربارهٔ جمع‌آوریِ مالیات در دورانِ عثمانی نبودم ــ سرِ راهم از مدرسه به خانه این موضوع ناگهان افتاده بود توی سرم. این‌طوری که از خودم پرسیدم عثمانی‌ها چه‌طور مالیات جمع می‌کردند. یک همچه چیزی. از همان زمان هم که بچه‌سال بودم، مادرم بهم گفته بود اگر چیزی را نمی‌دانی، برو به کتابخانه و ته‌وتویش را دربیاور.

گفتم «خواهش می‌کنم به خودتون زحمت ندین. واقعاً اون‌قدرها هم مهم نیست. تَهش این‌که ماجرا یه بحث دانشگاهیه دیگه...» فقط می‌خواستم هر چه سریع‌تر از آن اتاقِ ترسناک بزنم بیرون.

پیرمرده گفت «من رو سرِ کار نذار. ما کلی جلد کتاب داریم که موضوع‌شون جمع‌آوریِ مالیات در دورانِ امپراتوریِ عثمانیه. اومدهٔ این‌جا به این قصد که این کتابخونه رو دست بندازی و خودت تفریح کنی؟ اینه هدفت؟»

جویده‌جویده و تُندتُند گفتم «نه آقا، قصدم اصلاً این نبود. من نمی‌خوام کسی رو مسخره کنم.»

«پس این‌جا عینِ یه پسرِ خوب منتظر شو تا بیام.»

جواب دادم «باشه آقا.»

پیرمرده از روی صندلی‌اش خیزی برداشت. خمیده‌کمر راهش را کِشید سمتِ دری فولادی انتهای اتاق، بازش کرد، و غیبش زد. ده دقیقه آن‌جا ایستادم، منتظرِ برگشتن‌اش. زیرِ آباژور، چندتایی حشرهٔ ریزِ سیاه داشتند زمین را می‌جوریدند.

پیرمرده بالاخره برگشت؛ سه‌تا کتابِ چاق دست‌اش بود. همه‌شان خیلی قدیمی بودند ــ بوی کاغذِ کهنه بلند شد.

پیرمرده خوشحال و با غرور گفت «این‌ها رو نگاه کن حال‌شون رو ببَر. نظامِ مالیاتیِ عثمانی رو داریم، خاطراتِ یک مالیاتچیِ عثمانی، و ناآرامی‌ها بر سرِ مالیات و سرکوب‌شان در امپراتوریِ عثمانی ـ ترکیه. باید قبول کنی مجموعهٔ حسابی‌ییه.»

مؤدب گفتم «خیلی ممنون.» کتاب‌ها را برداشتم و راهی شدم سمتِ در.

از پشت‌سرم پیرمرده داد کشید که «صبر کن. این سه‌تا کتاب باید همین جا خونده بشن ــ تحتِ هیچ شرایطی امکانش نیست از این محدوده خارج بشن.»

برای تجربه‌ای بهتر در دانلود کتاب کتابخانه عجیب و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را به‌صورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن می‌توانید مطالعه‌ی خود را شخصی‌سازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتاب‌ها را همیشه و همه‌جا تجربه کنید. علاوه‌بر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیف‌های ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.

مشخصات کتاب الکترونیکی

نام کتاب:کتابخانه عجیب
عنوان انگلیسی:The strange library
موضوع:رمان، داستان خارجی
نویسنده:هاروکی موراکامی
مترجم:بهرنگ رجبی
انتشارات:نشر چشمه
سال انتشار نسخه فیزیکی:۱۳۹۳/۰۲/۱۱
فرمت کتاب:EPUB
حجم فایل کتاب:۵۶.۴۸ مگابایت
شابک:۹۷۸۶۰۰۲۲۹۴۶۰۹
تعداد صفحه‌ها:۹۲ صفحه
قیمت کتاب:۸۰۰۰۰ تومان
برچسب:باشگاه کتاب‌خوانی ازتا

نظر شما دربارهٔ این کتاب

به این کتاب چه امتیازی می‌دهید؟

۱
۲
۳
۴
۵

نظرات کاربران

عبدالله گیوه چی
توصیه می‌کنم.
۱۴۰۲/۰۷/۰۵

وقتی وارد راهروهای پر پیچ و خم تفکر خود شویم، با نوعی تفکرِ مطیع (آقای گوسفندی) مواجه خواهیم شد که برده‌ی ترس‌های ذهنی (پیرمرده) شده است. دائما در ذهن ما می‌خواند که زندگی همین است و جز این نیست. دانشِ...بیشتر

۰
reyhanesalahi
مطمئن نیستم.
۱۳۹۹/۰۵/۳۱

داستان عجیبی بود.تصاویر هم عجیب ترش کرده بود. حس میکنم نویسنده می‌خواسته با شخصیت ها و نمادها چیزهایی رو بفهمونه ولی به شخصه نفهمیدم!

۰
FAtheme
مطمئن نیستم.
۱۳۹۹/۰۹/۱۷

این کتاب جزء آثار فاخر موراکامی نیست. در واقع اگر کسی بدون آشنایی قبلی با موراکامی به عنوان اولین کتاب از این نویسنده کتابخانه‌ی عجیب رو مطالعه کنه مطمئن نیستم که بعدا شوقی برای خوندن یک کتاب دیگه از این نویسنده...بیشتر

۰
سیّد جواد
۱۳۹۹/۰۳/۱۵

کتاب ۲۸۹ از کتابخانه همگانی، داستان عجیبی بود ، بهتر بود به عنوان یک داستان کوتاه در یک‌ مجموعه چاپ شود نه به عنوان یک کتاب مستقل، چون نصف صفحات کتاب ، نقاشی بود !!!

۱
صاد
مطمئن نیستم.
۱۳۹۹/۰۹/۰۲

نسبت به آثار دیگر موراکامی چندان جذاب نیست.

۰
Yas.sk
۱۳۹۸/۰۵/۱۴

کتاب های هاروکی موراکامی فوق العادس این کتاب واقعا عجیب بود و نویسنده سعی داشت مفهوم ترس و تنهایی رو تداعی کنه مفاهیم همچون محبت و ترس یا زیبایی و زشتی رو به خوبی در تضاد با هم استفاده کرده بود در...بیشتر

۰
Nilch
توصیه می‌کنم.
۱۳۹۹/۰۹/۰۴

خیلی روون پیش رفت تقریبا یه ساعته تمومش کردم. هر کاراکتر کتاب به نظرم نماد و معنی خاص خودش رو داشت که متاسفانه من متوجهشون نشدم باید برم بگردم چندتا نقد پیدا کنم بخونم .

۰
zeinab niazmand
۱۳۹۹/۰۶/۰۷

خب کتابهای هاروکی موراکامی همینجورن اگه با کتابهای گیج کننده و یا حتی بی سرو ته مشکل ندارید بخونید باید فکر کرد تا به روابط پی برد،رابطه ی سار خونگی با دختری که غذا میآورد با شب اول ماه با سگ سیاهی...بیشتر

۱
آیدا
۱۳۹۹/۰۶/۲۷

واقعا کتاب رو درک نکردم و به دنبالش لذتی هم نبردم.نمی دونم. شاید برای شما جذاب باشه.متاسقانه برای من اینطور نبود.ممنون

۰
"Shfar"
۱۳۹۸/۰۳/۱۰

خیلی جالب بود... کلامه بسیار خوبی داشت مث همه کتاب های دیگه موراکامی... ارزش بیش از یه بار خوندن رو داشت..

۴
📚عشق کتاب📚
توصیه می‌کنم.
۱۳۹۹/۱۲/۲۴

خوب بود خوشم اومد داستان زیبایی داشت

۰
MÖT
۱۴۰۲/۰۴/۲۳

داستان کوتاه و حالبی بود ! واقعا همراه پسره میرفتی زیرزمین کتابخونه و حس تاریکی و فانتزی و تخیلی بودن به آدم القا میکرد ! ارزش خوندن داشت !

۰
کافه کتاب
توصیه می‌کنم.
۱۴۰۲/۰۳/۱۱

خیلی کوتاه بود ولی خوب بود 👍

۰
هانیه عباسی
توصیه می‌کنم.
۱۴۰۰/۰۶/۰۱

قلم موراکامی میتونه همه رو جذب خودش کنه

۰
Ho3ein Mosavi
۱۳۹۸/۰۹/۰۴

با توجه به خلاصه ای که خوندم توقع بیشتری داشتم زیاد جالب نبود

۰

بریده‌هایی از کتاب

misbeliever
۷۵
پرسیدم «جنابِ آقای گوسفندی، اون پیرمرده برای چی می‌خواد مغزِ من رو بخوره؟» «چون مغزی که پُرِ علم باشه، خوشمزه‌ست. دلیلش اینه. این‌جور مغزها خوش‌طعم و خامه‌مانندَن. تازه با این‌که خامه‌مانندن، یه‌جورهایی رگه‌رگه هم هستن.» «پس برا خاطرِ اینه که می‌خواد من یه ماه بشینم این‌جا اطلاعات پُر کنم توش، که بعد هورت بکشدش بالا؟» «برنامه همینه.» پرسیدم «به‌نظرِ شما خیلی بی‌رحمانه نیست؟ البته از دیدِ کسی می‌گم که مغزش هورت کشیده می‌شه بالا ها!» «ولی هِی، می‌دونی، از این اتفاق‌ها تو کتابخونه‌های همه‌جا می‌افته دیگه. کم‌وبیش همینه وضع.» سرم از این خبر گیج رفت. مِن‌مِن‌کنان گفتم «تو کتابخونه‌های همه‌جا؟»
Narges
۱۳
چرا من این‌طوری رفتار می‌کنم؛ وقتی واقعاً موافق نیستم موافقت می‌کنم، می‌گذارم آدم‌ها مجبورم کنند کارهایی بکنم که دلم نمی‌خواهد بکنم؟
goddess
۱۰
خیلی محجوب گفتم «دنبالِ چندتا کتابم. ولی می‌بینم که الان گرفتارین. می‌رم یه وقتِ دیگه‌ای می‌آم.» پیرمرده جواب داد «حرفِ مهمل می‌زنی پسرم. کارِ من اینه ــ من هیچ‌وقت گرفتارتر از اونی نیستم که نتونم کارم رو بکنم!
سیّد جواد
۱۰
من همیشه کار را سرِوقتش می‌کنم و هیچ‌وقت چیزی را دیر تحویل نمی‌دهم.
Yas.sk
۷
مادرم سه‌شنبهٔ پیش مُرد. گرفتارِ بیماریِ مرموزی شده بود و آن روز صبح بی‌سروصدا جان داد. مراسمِ دفنِ ساده‌ای گرفتم و حالا دیگر تنهای تنهایم. نه مادری. نه ساری. نه آقاگوسفندی‌یی. نه دختری. این‌جا تک‌وتنها ساعتِ دوِ صبح در تاریکی دراز می‌کشم و به سلولِ زیرزمینِ کتابخانه‌هه فکر می‌کنم. به این‌که تنها بودن چه حسی دارد، و به عمقِ ظلمتی که در برم گرفته. ظلمتی به سیاهیِ شبِ ماهِ نو.
سیّد جواد
۷
همزمان اضطرابم هم تبدیل شده بود به اضطرابی که که هیچ مضطرب بودنی در خودش نداشت. و نهایتاً که هر اضطرابی که مشخصاً مضطرب بودن توی خودش ندارد، اضطرابی است که اصلاً ارزش ندارد آدم حرفش را بزند.
آسمان
۵
من هنوز هم از دیدنِ لذت بردنِ دیگران حظ می‌کردم.
آیدا
۴
چرا من این‌طوری رفتار می‌کنم؛ وقتی واقعاً موافق نیستم موافقت می‌کنم، می‌گذارم آدم‌ها مجبورم کنند کارهایی بکنم که دلم نمی‌خواهد بکنم؟
Nilch
۳
چرا من این‌طوری رفتار می‌کنم؛ وقتی واقعاً موافق نیستم موافقت می‌کنم، می‌گذارم آدم‌ها مجبورم کنند کارهایی بکنم که دلم نمی‌خواهد بکنم؟
Woland
۲
چرا من این‌طوری رفتار می‌کنم؛ وقتی واقعاً موافق نیستم موافقت می‌کنم، می‌گذارم آدم‌ها مجبورم کنند کارهایی بکنم که دلم نمی‌خواهد بکنم؟