با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
نخستین آدم

دانلود و خرید کتاب نخستین آدم

۵٫۰ از ۱ نظر
۵٫۰ از ۱ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب نخستین آدم  نوشته  یوجین اونیل  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت

معرفی کتاب نخستین آدم

کتاب نخستین آدم نمایشنامه‌ای در چهار پرده از یوجین اونیل با ترجمه بهزاد قادری است. این داستان درباره انسان‌شناسی است که در تلاش است تا حلقه مفقوده میان انسان و حیوان را کشف کند. 

درباره کتاب نخستین آدم

کتاب نخستین آدم داستان انسان‌شناسی به نام کرتیس جیسن است. این انسان‌شناس و همسرش مارتا، دو فرزندشان را از دست می‌دهند. آن‌ها بعد از این واقعه با یکدیگر عهد می‌بندند تا تمام زندگی‌شان را وقف علم کنند. بنابراین به سفر اکتشافی می‌روند تا حلقه مفقوده میان انسان و حیوان را کشف کنند. بعد از سال‌ها سفر به زادگاه کرتیس باز می‌گردند. کرتیس تصمیم می‌گیرد سفرش را به سمت آسیا ادامه دهد و از مارتا می‌خواهد او را همراهی کند. اما وقایع دیگری اتفاق می‌افتند...

کتاب نخستین آدم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

دوست‌داران ادبیات نمایشی از خواندن کتاب نخستین آدم لذت می‌برند.

درباره یوجین اونیل

یوجین گِلَدِستون اونیل ۱۶ اکتبر ۱۸۸۸ در خانواده‌ای ایرلندی در نیویورک آمریکا به دنیا آمد. او نمایشنامه‌نویس برجسته‌ای بود که موفق به کسب جایزه نوبل ادبی در سال ۱۹۳۶ شد. اونیل در همه مکاتب، سبک‌ها و گونه‌های ادبی-نمایشی، طبع آزمایی کرده و با موفقیت و استقبال و تحسین منتقدان روبرو شده‌است. به طوری که اسکار کارگیل و ژوزف وودکراچ او را بزرگترین نمایشنامه‌نویس آمریکایی و یکی از چند نمایشنامه‌نویس بزرگ جهان، به‌شمار آوردند، و برخی نیز آثار او را با آثار سوفوکل و ویلیام شکسپیر مقایسه کرده‌اند. یوجین اونیل ۲۷ نوامبر ۱۹۵۳ در بوستون چشم از دنیا فروبست. 

بخشی از کتاب نخستین آدم

مارتا: (با لبخند) آهان، منظورت اردوگاهای معدن‌کاراس؟ نکنه فک می‌کنی پدرم منو تو همهٔ سفراش با خودش می‌برده، آره؟ می‌دونی، تا وقتی مدرسه رو تموم کردم و رفتم گلدفیلد پیش پدرم، هیچ چیز ترسناکی ندیده بودم.

بیگلو: (با لبخند) اون‌وقت اونجا با کُرت آشنا شدی؟

مارتا: آره... ولی منظورم از چیز ترسناک، کُرت نبود. همون روزام آدم ملایمی بود. بگو دانشگاه کرنل که بود چه‌جوری بود؟

بیگلو: یه رمانتیک... البته هنوزم هس!

مارتا: (با شیطنت و شوخ‌طبعی به کُرتیس اشاره می‌کند.) چی؟! این آدم سربه‌راه!؟ من که باورم نمی‌شه!

کُرتیس: (سرش را بلند می‌کند و با مهربانی به هردوی آنها لبخند می‌زند. با تنبلی.) مارتا، به حرفای اون گوش نده. اون همیشه خُل بوده.

بیگلو: (به کُرت، مدعیانه) چرا عوض اینکه تو دانشگاه ییلِ آباء و اجدادیت درس بخونی و یه مدرک درجه‌یک بگیری، رفتی سراغ مهندسی معدن و از دانشگاه کرنل سر درآوردی؟ چون‌که تو مدرسه کتابای برِت هارتو می‌خوندی و اونو با یه رئالیست معاصر عوضی گرفتی. چهار سال جون کندی تا بشی یکی دیگه از اون تبعیدیای معدنای پوکرفلَت.

مارتا می‌خندد.

کُرتیس: (با نیشخند) برِت هارت مخ تو رو زد، نه منو... جوری که نظرت درباره غربِ امروز همون چیزای یاوه نیوانگلندیه که اون از غربِ عهد شاه‌وزوزک تو کاراش مجسم کرده. خب، حالا بنال. دیگه چی؟

بیگلو: دیگه؟ یه کاری به‌عنوان مهندس تو معدن گلدفیلد دست‌وپا می‌کنی... ولی خیلی زود کار شاق اونجا که توش شیشلول‌بندا به اندازهٔ شمشای طلا نایابن، دلتو می‌زنه. بعد می‌ری سراغ معدن‌کاوی. اونجا چیزی گیرت نمی‌آد جز خرده‌سنگای جورواجور. ولی برای طبیعتت لازمه به ماجراجوییت میون سنگا ادامه بدی، اون‌وقت یه‌راس می‌ری سراغ زمین‌شناسی. زمین‌شناس که شدی، می‌شی چاکر ماجراجوییای رشتهٔ سنگ‌شناسی و کانی‌شناسی، که این البته تا انسان‌شناسی... یعنی آخرین مرحلهٔ ماجراجوییات... یه قدم فاصله داره. اینجا به اون چیزی که می‌خوای می‌رسی... چون‌که دیگه از این بیشتر نمی‌تونی جلو بری. اونجام به‌عنوان جَوونی بااستعداد که دنبال جمجمه می‌گرده اسم‌ورسمی به‌هم می‌زنی و... تو دنیا راه می‌افتی این‌طرف‌واون‌طرف و مثل یه سگ پیر استخونا رو از زیر خاک بیرون می‌کشی.

کُرتیس: (با خنده) مارتا، طرف خُله‌ها.

بیگلو: خُلم! انگ جالبیه، اونم کسی که همین حالام خیال داره تو برنامه پنج‌ساله حفاری برای دسترسی به بقایای جد بزرگوارمون حضرت آدمِ نخستین شرکت کنه!

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۱)
آرمان
۱۴۰۰/۰۱/۰۵

اونیل یکی از بزرگترین نمایشنامه‌نویس‌های جهان و برندهٔ جایزه نوبل از جمله کسانی بود که تلاش داشت فرم و درون‌مایهٔ نمایشنامه‌های یونانی را دوباره زنده کند و در این راه آثار متفاوتی خلق کرد. آدم نخستین هم یکی از آن

- بیشتر
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۷)
مارتا: پس تو فک می‌کنی کار منم خودخواهانه‌س؟ (پس از مکث، با ناراحتی) تقصیر تو نیس، کُرت. همه‌ش تقصیر خودمه. من تمام زندگیمو نثار تو کردم و این‌جوری بدعادتت کرده‌م. تا جایی که یادت رفته منم زندگی دارم. خب، منظورم این نیست که از خودم به‌خاطر تو گذشته‌م. می‌دونم اون سالا... بعد از اینکه بچه‌ها مُردن... سعادت و خوشبختیمو با تو می‌دیدم. ولی ما دیگه اون آدمای سابق نیستیم. من و تو، هردومون، باید دوباره یاد بگیریم همدیگه رو... همون‌طور که الان هستیم... دوس داشته باشیم و به‌هم احترام بذاریم.
آرمان
جان: اینـجا یکی از ثروتمـندترین و پُررونق‌ترین شهـرای امریکاس... که این روزا وقتی می‌گن امریکا، یعنی دنیا.
آرمان
مارتا: (با نرمی) این یا باید حالا پیش می‌اومد، یا هیچ‌وقت... اونم تو سن‌وسال من، عزیزم. (پس از مکث، با نگرانی به او خیره می‌شود، با ناراحتی.) کُرت، تو عوض شدهٔ. یادم می‌آد یه وقتی بزرگ‌ترین شادیت تو زندگی این بود که خودتو فدای من کنی. کُرتیس: اون‌موقع کاری نداشتم... ورای خودم هدفی تو زندگی نداشتم. فداکردن خودم خیلی ساده‌س. ولی وقتی تنها هدفت تو زندگی این می‌شه که دنبال شناخت و معرفت باشی... اینو دیگه نمی‌شه فدا کرد، مارتا. اون‌وقت باید همه‌چیزو فدای اون کنی... یا اینکه صدق و صفا رو از دست بدی.
آرمان
از زمانهٔ سوفوکل تا روزگار مدرنیتهٔ نوین، انسان از شاعرانگی اسطوره به نثرگونگی واقعیت کوچ می‌کند. اودیپوس با سرنوشت می‌ستیزد و این عنصر مثل هوا او را دربر می‌گیرد؛ هرچه بیشتر از آن می‌گریزد، بیشتر با آن روبه‌رو می‌شود (او بس‌که از سرنوشت گریخته «اودیپوس» یا «ورم‌کرده‌پا» شده)، و همین جدال با ناشدنی است که از او چهرهٔ تراژیک می‌سازد. هملت، اما،‌ با کلادیوس، شاه دانمارک، نماد نظم کهن (فئودالیسم)، ستیز دارد و شبکهٔ توطئهٔ دربار گرداگرد او را می‌گیرد. سوفوکل با زبان استعاره و تمثیل سخن می‌گوید، اما شکسپیر از عینیات می‌گوید. پای شاه سوفوکل آن‌قدر که از همان ابتدا در بند بوده و آن‌قدر که از تقدیر گریخته ورم کرده است، اما شاهزاده هملت آن‌قدر که تلاش می‌کند با روش‌های «دماغی» (cerebral) به حقیقت دست یابد، گاه گویی اصلاً پا ندارد.
آرمان
جای شگفتی نیست که شکسپیر (۱۶۱۶-۱۵۶۴) به سوفوکل و تراژدی یونان توجهی نداشت؛ او شیوهٔ درام‌نویسی سنکا، فیلسوف و تراژدی‌نویس رومی را با روح زمانه‌اش بیشتر سازگار می‌دید؛‌ زیرا عناصری همچون وحشت، خون‌ریزی، کشتار،‌ و کین‌خواهی، که چاشنی تراژدی‌های سنکایند، در زمانهٔ شکسپیر خریدار داشتند. سنکا برای خیلی از درام‌نویسان دورهٔ الیزابت، سوای بن جانسون که به ادبیات کلاسیک یونان و کمدی آریستوفانی گرایش داشت، جذابیت‌هایی برای مصرف دولت و مردم آن زمانه داشت. به گفتهٔ چارلتن، سنکا برای آن زمانه ازهرجهت شاخ فراوانی بود. او باانگیزه‌ترین عنصر نمایشی، یعنی انتقام از نزدیک‌ترین وابستگان خونی؛ جذاب‌ترین عنصر، یعنی وحشتی که به وحشتی بزرگ‌تر می‌انجامد؛ خیره‌کننده‌ترین ترفندهای نمایشی، مثل اشباح، نیروهای فراحسی، و خواب‌های بدیُمن؛ و تندترین رخدادهای نمایشی و تراژیک، مثل قتل به فجیع‌ترین و خونخوارانه‌ترین شکل ممکن (clxix) را در انبان داشت. در چنین بازاری آیسخولوس، سوفوکل، و اوریپید خریداری نداشتند، زیرا آنها به بی‌مصرفیِ هیجان و سرگرمی می‌اندیشیدند و، برای گریز از آن، تلاش می‌کردند انسان را در دنیایی سرشار از تمثیل به تفکر وادارند.
آرمان
اینجا تنها بگویم که در یونان باستان اسطوره حکم می‌راند و در دورهٔ نوزایی روش تجربی بیکن (۱۶۲۶-۱۵۶۱) و منطق ریاضی دکارت (۱۶۵۰-۱۵۹۶). درام یونان باستان با استعاره و تمثیل به موشکافی دربارهٔ معضلات هستی می‌پرداخت، دورهٔ نوزایش با منطق علوم طبیعی، و تجربه‌گرایی. اولی جهان پیرامونش را خیمهٔ هول‌انگیزی می‌دید و رستگاری را در ستیز با آن می‌دانست تا شاید هویتی بیابد، دومی باور داشت می‌تواند رمزورازهای جهان را دریابد و با روش علمی و گام‌به‌گام بر طبیعت چیره شود. هملتِ تجربه‌گرا عملش به فاجعهٔ مرگ او می‌انجامد و مرگ او را تراژیک می‌خوانیم؛ اما آشیل که در ایلیاد بین زندگی شاد و مرفه یا مرگ دومی را انتخاب می‌کند و سپس دست‌به‌کار می‌شود، تمثیلی زیبا از تلاش انسان بی‌امید اما مبارز است که شیوهٔ زندگی او بیشتر از مرگش تراژیک است. آشیل، اودیپوس، و آنتیگونه از پیش آگاه‌اند که با دیوار غیرممکن روبه‌رو هستند، بااین‌حال، دست‌به‌کار می‌شوند و این یکی از مفاهیم اصیل تراژدی یونان است.
آرمان
از دوران نوزایش تا اواخر قرن نوزدهم، که تشت عقل‌گرایی از بام می‌افتد، رویکرد یونانیان به تراژدی طرف‌دار زیادی نداشت. با ورود چخوف و ایبسن به ادبیات نمایشی دو نگاه متفاوت به تراژدی مطرح می‌شود. چخوف با این سخن که هر پدیدهٔ انسانی می‌تواند از دور کمیک و از نزدیک تراژیک باشد، مرز بین تراژدی و کمدی را درنوردید. روشن است که او چندان علاقه‌ای به تراژدی یونان باستان نداشت. ایبسن، اما، نیم‌نگاهی به تراژدی یونان باستان داشت و معتقد بود اگر «شاعرانگی» درام یونان را همپای زندگی انسان نهادزده و میان‌مایهٔ امروز پیش ببریم، شاید، حتی با گریز از تقلید صورت ظاهری تراژدی یونان (که این رمز موفقیت او بود)، به گونه‌ای تراژدی در زندگی بورژوایان میان‌مایه برسیم.
آرمان

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۱۲۹ صفحه
قیمت نسخه چاپی۲۲,۰۰۰ تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۹/۰۶
شابک۹۷۸-۶۲۲-۶۸۶۳-۰۳-۲
دسته بندی
تعداد صفحات۱۲۹صفحه
قیمت نسخه چاپی۲۲,۰۰۰تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۹/۰۶
شابک۹۷۸-۶۲۲-۶۸۶۳-۰۳-۲