پریسیلا موریس

پریسیلا موریس (Priscilla Morris) نویسنده و مدرس بریتانیایی، با رمان نخست خود، پروانه‌های سیاه شناخته می‌شود که در جریان محاصره‌ی سارایوو در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی روایت می‌شود و الهام‌گرفته از تجربیات شخصی و خانوادگی او بوده است. مادر او اهل سارایوو و پدرش اهل انگلستان بوده و او دوران کودکی خود را در لندن گذرانده و تابستان‌ها را در سارایوو سپری کرده است. خانواده‌ی موریس در جریان جنگ بوسنی در سال ۱۹۹۳ با خطرات فراوان مواجه شد. پدرش موفق شد با استفاده از کارت مطبوعاتی، پدربزرگ و مادربزرگش را از محاصره نجات دهد. موریس تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه کمبریج در رشته‌های اسپانیایی، ایتالیایی و انسان‌شناسی اجتماعی آغاز کرد و پس از تدریس انگلیسی در بارسلونا و ریو دو ژانیرو، مدرک کارشناسی‌ارشد و دکترای خلاقیت نوشتاری را از دانشگاه ایست آنجلیا دریافت کرد. او سپس در کالج دانشگاهی دوبلین به تدریس نوشتن خلاقانه مشغول شده و بین ایرلند و کاتالونیا زندگی کرده است. رمان پروانه‌های سیاه به قلم او علاوه‌بر قرارگیری در فهرست جایزه‌ی زنان، جایزه‌ی Ondaatje و جایزه‌ی بهترین رمان نخست Authors’ Club را به خود اختصاص داده و به زبان‌های بوسنیایی، ایتالیایی، هلندی، اسلوونیایی، کاتالانی، اسپانیایی، فرانسوی، عربی و پارسی برگردانده شده است. الهام اولیه‌ی این رمان، داستان عموی بزرگ این نویسنده، نقاش منظره بوسنیایی دُبریوِه بلیجکاشیچ بوده که در طول جنگْ استودیوی خود را از دست داد.

رمان پروانه‌های سیاه در ۲۰ مارس ۲۰۲۳ برای دریافت جایزه‌ی اُنداچی از انجمن سلطنتی ادبیات (RSL) و جایزه‌ی بهترین رمان نخست انجمن نویسندگان (Authors' Club Best First Novel Award) نامزد شد. پریسیلا موریس در سال ۲۰۲۵ میلادی برای نگارش این رمان، به‌عنوان نفر دوم جایزه‌ی صلح ادبی دیتون در بخش داستان شناخته شد.