کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما

کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما (The New Black) نوشته داریان لیدر و ترجمه سعید سهیلی، ابعاد مختلف افسردگی و سوگواری و مالیخولیا را بررسی کرده است. این کتاب که در سال ۱۴۰۴ توسط نشر بیدگل منتشر شده، تلاش کرده است با نگاه انتقادی و تحلیلی، مفاهیم رایج درباره‌ی افسردگی را به چالش بکشد. نویسنده باتکیه‌بر تجربه‌های بالینی و پژوهش‌های روان‌کاوی به ریشه‌ها و ساختارهای پنهان این حالات روانی پرداخته و تفاوت‌های ظریف میان سوگواری، مالیخولیا و افسردگی را روشن کرده است. او در این کتاب ضمن نقد رویکردهای پزشکی و دارومحور رایج، به اهمیت تجربه‌های زیسته، فقدان و واکنش‌های فردی در مواجهه با رنج‌های روانی اشاره کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما اثر داریان لیدر

کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما (سوگواری، مالیخولیا و افسردگی) به قلم داریان لیدر با رویکردی تحلیلی و انتقادی به موضوع افسردگی در جهان معاصر پرداخته است. این کتاب با بررسی تاریخچه‌ی سوگواری و مالیخولیا تلاش کرده است تا مرزهای میان این حالات روانی و مفهوم افسردگی را بازتعریف کند. داریان لیدر با اشاره به فراگیرشدن مصرف داروهای ضدافسردگی و رویکردهای پزشکی غالب به این پرسش می‌پردازد که آیا درمان‌های رایج واقعاً به ریشه‌های رنج روان توجه دارند یا صرفاً به رفع علائم بسنده می‌کنند. این کتاب شامل تحلیل نظریه‌های زیگموند فروید و روان‌کاوان پس از اوست و با مثال‌های بالینی و روایت‌های شخصی، پیچیدگی‌های واکنش انسان به فقدان و جدایی را بررسی می‌کند. نویسنده ضمن نقد نگاه تقلیل‌گرایانه به افسردگی، بر اهمیت تجربه‌های فردی و سوگواری و نقش جامعه در شکل‌گیری و تداوم این حالات تأکید کرده است. عنوان کامل این کتاب به انگلیسی عبارت است از The New Black: Mourning, Melancholia and Depression.

خلاصه کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما

کتاب با نقد رویکردهای رایج پزشکی و دارومحور به افسردگی آغاز می‌شود. نویسنده با ذکر مثال‌هایی از زندگی روزمره نشان داده که چگونه مصرف داروهای ضدافسردگی و شیوه‌ی بسته‌بندی آن‌ها، بازتابی از وضعیت فردی و اجتماعی انسان معاصر است. داریان لیدر معتقد است که رویکرد غالب، افسردگی را صرفاً مشکلی زیستی می‌داند و به تجربه‌های زیسته و پیچیدگی‌های روانی فرد توجه چندانی ندارد. کتاب به بررسی سوگواری و مالیخولیا می‌پردازد و با رجوع به نظریه‌های فروید و روان‌کاوان دیگر، تفاوت‌های این حالات را روشن می‌کند. سوگواری به‌عنوان فرایندی برای کنارآمدن با فقدان و مالیخولیا به‌عنوان حالتی که فرد در آن خود را بی‌ارزش می‌داند، به‌تفصیل شرح داده شده است.

نویسنده با مثال‌های بالینی نشان داده است که بسیاری از نشانه‌های افسردگی ریشه در فقدان‌های حل‌نشده و تجربه‌های گذشته دارد. کتاب همچنین به نقد درمان‌های کوتاه‌مدت و سطحی مانند درمان شناختی - رفتاری پرداخته و بر اهمیت روان‌کاوی و شنیده‌شدن تجربه‌های فردی تأکید کرده است. در بخش‌هایی از کتاب نقش جامعه، اقتصاد و فرهنگ در شکل‌گیری و تداوم افسردگی بررسی و این پرسش مطرح شده است که آیا افسردگی واکنشی به شرایط اجتماعی و اقتصادی نیست؟ نویسنده معتقد است که برای فهم بهتر افسردگی باید به ساختارهای عمیق‌تر روان و تجربه‌های زیسته‌ی هر فرد توجه کرد.

چرا باید کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما را بخوانیم؟

کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما (سوگواری، مالیخولیا و افسردگی) با رویکردی انتقادی به مفاهیم رایج درباره‌ی افسردگی و درمان آن، فرصتی برای بازاندیشی درمورد ریشه‌های رنج روانی فراهم می‌کند. این کتاب با تحلیل نظریه‌های روان‌کاوی و مثال‌های بالینی به خواننده کمک می‌کند تا تفاوت‌های ظریف میان سوگواری، مالیخولیا و افسردگی را درک کند. همچنین نقد رویکردهای دارومحور و تأکید بر اهمیت تجربه‌های فردی و شنیده‌شدن، این اثر را به منبعی سودمند برای کسانی تبدیل کرده است که به‌دنبال فهم عمیق‌تر حالات روانی و واکنش‌های انسانی به فقدان و جدایی هستند. مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند نگاه تازه‌ای به مسئله‌ی افسردگی و راه‌های مواجهه با آن ارائه دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی فهم عمیق‌تر افسردگی، سوگواری و مالیخولیا را دارند. همچنین کتاب حاضر برای دانشجویان و علاقه‌مندان به روان‌شناسی و روان‌کاوی، افرادی که با رنج‌های روانی یا فقدان دست‌وپنجه نرم می‌کنند و نیز برای کسانی که نسبت به نقد درمان‌های دارومحور و رویکردهای رایج سلامت روان کنجکاوند، مناسب و سودمند است.

درباره داریان لیدر

داریان لیدر (Darian Leader) زاده‌ی سال ۱۹۶۵ در کالیفرنیا، روانکاو، نظریه‌پرداز و نویسنده‌ی برجسته‌ی بریتانیایی است که به‌دلیل تخصص در روانکاوی لکانی و فرویدی، جایگاهی رفیع در فضای علمی و آکادمیک معاصر داشته است. او که دوران تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه‌ی معتبر سنت پاول در لندن سپری کرده، برای تحصیل در رشته‌ی فلسفه راهی کالج داونینگ در دانشگاه کمبریج شد و پس از آن، تحصیلات تکمیلی خود را در رشته‌ی تاریخ علم در دانشگاه پاریس هشت (Paris VIII) به پایان رساند. داریان لیدر در همان شهر پاریس که کانون تحولات روانکاوی پس از لکان بود، آموزش‌های تخصصی خود را برای تبدیل‌شدن به روانکاو گذراند و با توشه‌ای علمی به بریتانیا بازگشت تا یکی از اعضای مؤسس مرکز تحلیل و پژوهش فرویدی (CFAR) باشد؛ نهادی که نقشی کلیدی در ترویج آموزه‌های روانکاوانه در انگلستان ایفا کرده است. پیشینه‌ی علمی و تجربیات بالینی داریان لیدر باعث شد او مسئولیت‌های مهمی همچون ریاست کالج روانکاوان را بر عهده بگیرد و به‌عنوان عضو هیئت‌امنای موزه‌ی فروید در لندن و نیز استاد افتخاری روانکاوی در دانشگاه روهامپتون فعالیت کند.

داریان لیدر نویسنده‌ای بسیار پرکار بوده است. او با نگارش آثاری همچون «مقدمه‌ای بر لکان» (Lacan for Beginners/Introducing Lacan) در سال ۱۹۹۵، نقش مهمی در ساده‌سازی مفاهیم پیچیده‌ی لکانی برای مخاطبان ایفا کرد. او در کتاب‌های چالش‌برانگیزی مانند «چرا زنان بیش از آنکه نامه پست کنند، نامه می‌نویسند؟» (۱۹۹۶) و «وعده‌هایی که عاشقان در دیروقت می‌دهند» (۱۹۹۷) به واکاوی روان‌شناختی روابط عاطفی و میل پرداخت. دامنه‌ی پژوهش‌های او تنها به روانکاوی کلاسیک محدود نمی‌شود؛ او در آثاری نظیر «سرقت مونا لیزا: آنچه هنر مانع دیدن آن می‌شود» (۲۰۰۲) به پیوند میان هنر و روانکاوی و در کتاب «چرا مردم بیمار می‌شوند؟» (۲۰۰۷) با همکاری دیوید کورفیلد به بررسی ارتباط ذهن و بدن پرداخته است. این نویسنده در آثار دیگر خود همچون «افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما» (۲۰۰۸)، «جنون چیست؟» (۲۰۱۱) و «دقیقاً دوقطبی» (۲۰۱۳) با نگاه انتقادی به طبقه‌بندی‌های روان‌پزشکی مدرن، به بازخوانی ساختارهای روان آدمی پرداخته است. از دیگر آثار مهم او می‌توان به «دست‌ها: با آن‌ها چه می‌کنیم و چرا؟» (۲۰۱۶)، «چرا نمی‌توانیم بخوابیم؟» (۲۰۱۹) و «ژوئیسانس: جنسیت، رنج و رضایت» (۲۰۲۱) اشاره کرد که نشان‌دهنده‌ی تداوم کنکاش‌های او در پیچیدگی‌های وجودی انسان است.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

درخشش داریان لیدر تا جایی پیش رفت که در سال ۲۰۱۵ به پاس خدمات ارزنده و پژوهش‌های اثرگذار در زمینه‌ی روانکاوی، کرسی معتبر مرسیه (Mercier Chair) در دانشگاه لوونِ بلژیک به او اعطا شد.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

- حنیف قریشی (نویسنده): افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما اثری مجاب‌کننده، مهم، گیرا و خردمندانه است.

- نقد آخر هفته آیریش تایمز (Irish Times Weekend Review): این کتابْ دقیق و جذاب و غنی، با استدلالی متقن و بسیار به‌موقع است.

- هرالد (Herald): رویکرد روانکاوانه‌یِ ارتدوکس (سنتی) داریان لیدر، کتابی غیرقابل‌پیش‌بینی و درخشان پدید آورده است. کتاب حاضر ترکیبی از متون فرویدی، ارزیابی‌های بالینی و نوعِ خاصِ خردِ لطیفِ خودِ نویسنده است.

- theguardian.com: هیلاری منتل در نقدی بر کتاب حاضر، به‌چالش‌کشیدن مفهوم مدرن افسردگی را واکاوی می‌کند. او گفته است که نویسنده‌ی کتاب به‌جای برچسب کلی افسردگی، بر مفاهیم پیچیده‌تر و قدیمی‌ترِ سوگواری و مالیخولیا تمرکز و استدلال می‌کند که درمان‌های سریع کنونی مانند داروها یا درمان‌های رفتاری کوتاه‌مدت، تنها مانند حملاتی موشکی عمل و صرفاً نشانه‌ها را موقتاً محو می‌کنند.

- graywolfpress.org: داریان لیدر در کتاب حاضر که بخشی از آن خاطرات و بخشی دیگر تحلیل فرهنگی است، با بهره‌گیری از نمونه‌هایی در ادبیات، هنر، سینما و تاریخ و بررسی‌های موردی از تجربیاتش به‌عنوان روان‌شناس، به کاوش در شیوه‌های ناخودآگاهی می‌پردازد که فرهنگ ما در پاسخ به تجربه‌ی فقدان برمی‌گزیند. او با گذار از متون تاریخی قرون‌وسطی به جستارهای فروید، آرای لکان و کتاب «سال اندیشه‌ی جادویی» نوشته‌ی جوآن دیدیون، سیری نوآورانه را برای فهم سوگواری و مالیخولیا ارائه می‌دهد.

بخشی از کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما

«پیش‌تر بر اهمیت نقش دیگران در سوگواری تأکید کردیم. اینکه دیگران چطور به فقدان ما واکنش نشان دهند در شیوهٔ مواجههٔ ما با فقدان‌هایمان نقشی اساسی دارد. اما این تعاملِ ناخودآگاه تا کجا می‌تواند اثرگذار باشد؟ حتی اگر در موارد زیادی باعث شروع سوگواری شود برای پیش‌بردنش کافی نیست: نیروی پیش‌برنده باید از منابع دیگری تأمین شود و طی سوگواری نیاز است اتفاقاتی رخ دهد که فراتر از دانش خودآگاهمان صورت می‌گیرد. این مسئله پرسش‌های اساسی‌ای را پیش می‌کشد: چه فرایندهای ناخودآگاهی مشخصه‌های کار سوگواری‌اند؟ و وقتی سوگواری آغاز می‌شود اصلاً می‌تواند پایانی داشته باشد؟

درمانگران حین کار با افرادی که عزادار عزیزانشان بوده‌اند یا جدایی‌های دشواری را از سر گذرانده‌اند متوجه پدیدهٔ خاصی شده‌اند. بیشتر وقت‌ها سوگواری را رؤیاهایی نقطه‌گذاری می‌کنند که برخلاف دیگر رؤیاها نیازی به تحلیل و تأویل ندارند. بیشتر شبیه علائمی هستند که نشان می‌دهند فرد کجای فرایند سوگواری قرار دارد و به‌نوعی موقعیت او را ترسیم می‌کنند. در این رؤیاها درون‌مایهٔ خاصی بارها‌و‌بارها تکرار می‌شود: درگاه‌ها، طاق‌ها، صحنه‌های نمایش و نمونه‌های بسیارِ دیگری از اجزایی که کارکردشان قاب‌بندی فضاست.»