کتاب در مدح عشق

کتاب در مدح عشق، نوشته آلن بدیو ، فیلسوف فرانسوی است. این کتاب شامل افکار و عقاید آلن بدیو است که آن‌ها را در گفت‌وگو با نیکلاس ترونگ مطرح کرده است. نشر چشمه این کتاب را در مجموعه کتاب‌های پرتاب‌های فکر، منتشر کرده است.

پرتاب‌های فکر مجموعه است که افکار، و ایده‌های گاه نامتعارف اندیشمندان را در قالب کتاب منتشر کرده است. افکاری که دبیر مجموعه، امیرهوشنگ افتخاری راد، آنها را همچون سنگ‌هایی می‌داند که به شیشه پنجره‌ای می‌خورند و اگرچه می‌شکنند اما هوای تازه را به درون اتاق هدایت می‌کنند. این نوشته‌ها گاه شرح تفسیر هدفمند و گاه قطعات و نوشته‌هایی گسسته اعم از ترجمه یا تالیف‌اند.

درباره کتاب در ستایش عشق

بدیو معتقد است فیلسوف باید دانشمندی تراز اول، شاعری مبتدی و فعالی سیاسی باشد، لیکن این را نیز باید بپذیرد که پهنه تفکر هرگز از حملات بی‌امان و خشونت‌آمیز عشق مصون نمی‌ماند.

این کتاب که برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ به چاپ رسید، رساله آتشین و پرشور بدیو در دفاع از مقوله عشق است. در این کتاب، بدیو با توسل به اندیشه متفکرانی از کی‌یرکگور و دو بووار گرفته تا پروست و لاکان، مخاطب را ترغیب می‌کند که از عشق نترسد، بلکه آن را چون ماجراجویی شکوهمندی ببیند که دست آخر او را از وسواس فکری نسبت به خود می‌رهاند. عشق در معرض تهدید، فلسفه و عشق، برساختن عشق، حقیقت عشق، عشق و سیاست، عشق و هنر و در پایان، عنوان بخش‌های مختلف این کتاب هستند.

خواندن کتاب در ستایش عشق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

هر انسانی در زندگی‌اش عشق را تجربه می‌کند پس خواندن این کتاب را به همه پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب در ستایش عشق

معتقدم عشق به‌راستی چیزی است که من در زبان فلسفی خاص خودم به آن می‌گویم یک «رویهٔ حقیقت»؛ به عبارتی، تجربه‌ای است که به موجب آن نوع معینی از حقیقت برساخته می‌شود. این حقیقت کاملاً حقیقت دربارهٔ «دو» است و «دو» حقیقتی است که به معنای دقیق کلمه از تفاوت نشئت می‌گیرد. و فکر می‌کنم عشق ــ چیزی که من به آن «صحنهٔ دو بودن» می‌گویم ــ همین تجربه است. در این معنا هر عشقی که این چالش [یعنی دو بودن] را می‌پذیرد، از منظر تفاوت که به شیوهٔ خودش حقیقت نوینی در مورد تفاوت را به وجود می‌آورد، خود را به تن دادن و پذیرا شدنِ این تجربه از جهان ملزم کرده است.

به این سبب است که عشقْ که واقعی است همیشه مرکز توجه کل بشریت بوده است، هر قدر هم در ظاهر معمولی و عادی، و هر قدر هم نهفته به‌نظر آید. می‌دانیم مردم چگونه در برابر ماجراهای عشق اختیار از دست می‌دهند! فیلسوف باید بپرسد چرا چنین اتفاقی می‌افتد؛ چرا آن‌همه فیلم و رمان و ترانه به ماجراهای عشقی اختصاص داده می‌شود؟ باید چیزی جهان‌شمول دربارهٔ عشقِ مربوط به این ماجراها و داستان‌ها باشد که این‌همه مخاطب را جذب می‌کند. آن‌چه جهان‌شمول است این است که عشق تجربهٔ نوینی از حقیقت را دربارهٔ چیزی که باید دو باشد نه یک، عرضه می‌کند، این‌که می‌توانیم با جهانی جز از طریق یک خودآگاهی منفرد و تک مواجه شویم یا آن را تجربه کنیم؛ هرگونه عشقی گواه تازه‌ای از این موضوع به ما می‌دهد. و به این دلیل است که دوست داریم عشق بورزیم؛ همان‌طور که سن آگوستین می‌گوید ما دوست داریم عشق بورزیم، اما همچنین دوست داریم دیگران هم به ما عشق بورزند؛ خیلی ساده چون ما عاشق حقیقت هستیم. این چیزی است که به فلسفه معنا می‌بخشد: مردم حقیقت‌ها را دوست دارند، حتا وقتی نمی‌دانند که آن‌ها را دوست دارند.