کتاب زمین آدم‌ها

«زمین آدم‌ها» نام رمانی از نویسنده‌ و هوانورد نازک‌خیال فرانسوی، آنتوان دو سنت اگزوپری است.

اگزوپری در تمام کتاب‌هایش از حوادثی که هنگام پرواز بر او گذشته است با لحنی شاعرانه سخن می‌گوید، از روابط انسان‌ها با یکدیگر می‌نویسد و شاید بتوان گفت وجود خدا را در روابط انسان‌ها با یکدیگر می‌بیند. این اثر نیز روایت او از خاطرات و ماجراهای پروازش است که در آن اندیشه‌ها و دریافت‌های شاعرانه-عارفانه‌ی خود از زندگی را با خواننده‌اش شریک می‌شود.

«هنگامی می‌توانیم به راحتی نفس بکشیم که با هدفی مشترک به برادران‌مان پیوسته‌ایم ــ هدفی که بیرون از ماست. تجربه نشان می‌دهد که دوست داشتن به هیچ وجه در نگاه کردن به یکدیگر نیست، بلکه دسته‌جمعی به یک سو نگریستن است. آدم‌ها نمی‌توانند باهم دوست باشند مگر موقعی که به یک طناب بسته باشند و به سوی همان قله‌ای صعود کنند که همدیگر را در آن باز خواهند یافت. وگرنه چرا دراین قرنی که وسایل آسایش این همه فراهم است، تقسیم کردن آخرین ذخیره‌ی غذایی‌مان در صحرا این همه به ما شادمانی می‌بخشد؟ در چنین وضعیتی پیش بینی‌های جامعه‌شناسان چه ارزشی می‌تواند داشته باشد؟ برای همه‌ی کسانی میان ما که هواپیماشان در صحرا دچار اشکال شده و با شادی بزرگ کمک رسانی آشنا شده‌اند، هر شادمانی دیگری در نظرشان پوچ و بی ارزش آمده است.»