کتاب آرامگاه لنین

«آرامگاه لنین» مجموعه داستانی از فاضل اسکندر، نویسنده ایرانی‌تبار اهل آبخازیا است. سرزمینی در غرب قفقاز و کرانه شرقی دریای سیاه است که در سال ۲۰۰۸ و در پی استقلال اوستیای جنوبی از گرجستان، اعلام استقلال کرد. پدر اسکندر مالک یک کارخانه آجرپزی در شهر سوخوم آبخازیا بود که در سال ۱۹۳۸ در نتیجه سیاست‌ها استالین به ایران بازگردانده شد. فاضل در زادگاهش ماندو همان‌جا بالید. او در انتستیتو کتابداری مسکو، کتابداری خواند و بعد سه سال وارد رشته ادبیات شد. فعالیت های ادبی و نویسندگی را از روزنامه ای در شهر کورسک آغاز کرد و پس از دو سال سردبیر بخش ابخازیا در نشریه ملی شوروی شد. اوایل دهه ۹۰ به مسکو رفت و باقی عمر خود را تا زمان مرگش در ۲۰۱۶ در مسکو گذراند. همسر فاضل، آنتانینا خلِبنیکووا نیز از شاعران بنام روسیه است. نخستین دفتر شعر فاضل در سال ۱۹۵۷ چاپ شد و در اواخر دهه پنجاه اشعار او به طور گسترده به چاپ رسیدند. او از سال ۱۹۶۲ نویسندگی را در ژانرهای طنز و حماسی نیز آغاز کرد. ماجرای بسیاری از داستان‌های اسکندر در روستای چِگِم آبخازی روی می‌دهد که بیش‌تر دوران کودکی‌اش را در آن سپری کرد. فاضل اسکندر هرگز به سیاست نپرداخت، اما فعالیت‌های اجتماعی بسیار وسیعی داشت. او از مدافعان سرشناس موجودیت و حقوق اقوام کوچک روسیه و آبخازی است. فاضل اسکندر در طول سال‌های طولانی کار در عرصهٔ ادبیات، نشان‌ها و جوایز متعددی از جمله نشان خدمت به وطن در سال‌های ۱۹۹۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ و جایزهٔ ادبی پوشکین در سال ۱۹۹۳ را دریافت کرده است. اسکندر عضو افتخاری فرهنگستان هنر روسیه است. در سال ۲۰۰۹، بانک مرکزی آبخازی از میانِ مجموعه سکه‌های مفاخر سکه‌ای ۱۰ آپساری به نام فاضل اسکندر و با تصویر او ضرب کرد. یدگاه منحصربه‌فرد و حکیمانه و شرقی و بسیار انسانیِ فاضل اسکندر همواره مورد توجه و احترام مخاطبانش بوده است. جملات قصاری از او وارد زبان روزمره و ادبی روسیه شده است که بیش از هر چیز اندیشه‌های بلند او را به خوانندگان می‌نمایاند.