کتاب عروسی زین

«عروسی زین» مجموعه سه داستان کوتاه از طیب صالح، نویسنده سودانی است که او را به عنوان نابغه رمان عربی می‌شناسند. از آثار او است: فصل هجرت به شمال، مریود و کشور من، سودان. بخشی از داستان «عروسی زین» را می‌خوانید: زین صورت درازی داشت و استخوان‌های گونه و فک و زیر چشم‌هایش برجسته بود. پیشانی‌اش گرد و جلو آمده بود. چشم‌هایش ریز و دائمآ قرمز، مثل کاسه خون بودند. کاسه چشم‌های او در چهره‌اش مثل دو غار بزرگ بودند. صورتش کاملا بدون مو بود، نه مژه داشت و نه ابرو و پس از رسیدن به سن بلوغ هم هیچ مویی روی چانه یا پشت لب او سبز نشده بود. این چهره استخوانی درشت به گردن درازی تکیه داشت. در میان لقب‌هایی که بچه‌ها به زین داده بودند، لقب زرافه هم شنیده می‌شد. این گردن روی دو شانه قوی قرار داشت که روی بقیه اعضا بدن تشکیل یک مثلث را می‌دادند. دو دست درازش مثل دست‌های میمون زبر و خشن بودند و به انگشتان دراز و ناخن‌های بلند و تیزی منتهی می‌شدند که زین هرگز آن‌ها را نمی‌گرفت. سینه‌اش فرو رفته و پشتش کمی قوز داشت. در حالی‌که ساق‌های او دراز و کج مثل مرغ ماهی‌خوار بود. پاهای او مورب بود و آثاری از شکاف‌ها و بریدگی‌های قدیمی در آن‌ها دیده می‌شد. زین دوست نداشت کفش بپوشد و برای هرکدام از این زخم‌ها داستانی داشت.