کتاب بهانه ای برای بیکارها

«زمانی که همگان خود را موظف می‌دانند که برای رهایی از محکوم‌شدن به توطئه علیه سنت‌ها، سخت برای کسب حرفه‌ای سودمند تلاش کنند و با تلاشی مضاعف در آن پیشرفت نمایند، ندایی از گروهِ مقابل به گوش می‌رسد؛ گروه مقابل یعنی همان کسانی که از داشتن وقت کافی و این آسایش خشنودند و در این میان شنیدن اندک داستانی‌های پهلوان‌پنبه‌ها و لاف‌زدن‌ها برایشان خوشایند است؛ و البته نباید این گونه باشد. بیکاری آن چنان که از نامش برمی‌آید به‌معنای انجام‌ندادن کار نیست، بلکه انجام کارهای بسیاری است که در چارچوب متعصبانهٔ طبقه حاکم نمی‌گنجد.» بهانه‌ای برای بیکارها، کتابی است از رابرت لوئیس استیونسن. این کتاب دربارهٔ بیکاری نیست؛ در این کتاب استوینسن دربارهٔ عاشق‌شدن، کهن‌سالی و جوانی و چند موضوع دیگر هم می‌نویسد. اما کتاب با بازی‌کردن با مفهوم بیکاری آغاز می‌شود. بیکاری بد است یا خوب؟ چرا حتماً همه باید کار کنند؟ بیکارها همان چیزی هستند که همه تصور می‌کنند؟ رابرت لوئیس استیونسن در اسکاتلند به دنیا آمد. از کودکی، ضعیف و رنجور بود. پس از تحصیلات متوسطه، برای تحصیل در رشتهٔ مهندسی راه‌وساختمان، وارد دانشگاه ادینبورگ شد؛ اما ابتلا به بیماری سل وی را از ادامهٔ راهِ پدر باز داشت و به‌همین دلیل پس از چندی به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت و پس از آن هم به کانون وکلای اسکاتلند فراخوانده شد. با وجود اینکه هر روز ضعف جسمی بر وی مستولی می‌شد، هیچگاه از نوشتن دست نکشید و با یکی‌دو مجله نیز همکاری می‌کرد تا اینکه ازدواج کرد و برای سرگرم‌کردن پسر خوانده‌اش، لوید آزبورن داستان جزیرهٔ گنج را نوشت. این رمان ابتدا در مجله یانگ فوکز چاپ شد و بعد به‌صورت کتاب منتشر شد. نویسنده که در آن هنگام سی‌و‌سه سال داشت، بلافاصله به شهرت رسید. قهرمانان داستان‌های استیونسن، اغلب دست‌وپنجه نرم‌کردن با خطرات و ناشناخته‌ها را به زندگی عادی و روزمره روزگار خود ترجیح می‌دهند. استیونسن مخالف واقع‌گرایی در ادبیات داستانی بود و در دفاع از شیوهٔ کارش می‌نویسد: «میل به کسب تجربه، وسوسهٔ پنهان هر خواننده است که در چنین داستان‌هایی بیش از دیگران سیراب نمی‌شود.» مهارت استیونسن، در واقعی جلوه‌دادن حادثه‌های داستان است؛ قهرمانان داستان کارهای عجیب و غریبی انجام می‌دهند نمی‌توان آن را باور کرد اما استیونسن طوری آن را نشان می‌دهد که واقعی می‌نمایند. استیونسن سعی می‌کند، حادثه‌ها را در چارچوب کامل واقعیت قرار دهد.