با کد تخفیف Salam اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.
کتاب ژان کریستف (جلد ۳) اثر رومن رولانoff

کتاب ژان کریستف (جلد ۳)


سال انتشار۱۳۸۸

تعداد صفحه‌ها۵۰۰ صفحه

دسته‌بندی
معرفی نویسنده
عکس رومن رولان
رومن رولان
فرانسوی | تولد ۱۸۶۶ - درگذشت ۱۹۴۴

رومن رولان در ۲۹ ژانویه‌ی ۱۸۶۶ در کلامسی فرانسه به دنیا آمد. او در چهارده‌سالگی برای تحصیل به پاریس رفت و به عقیده‌ی خودش، جامعه‌ را در آشفتگی معنوی دید. او سپس در مدرسه‌ی ...

معرفی کتاب ژان کریستف (جلد ۳)

«ژان کریستف (جلد ۳)» سومین جلد از این رمان نوشته رومن رولان (۱۸۶۶-۱۹۴۴) و ترجمه دکتر علی اصغر خبره‌زاده است. در انتهای جلد دوم، ژان کریستف رفیق و همدمی که او را درک کند و با او احساس راحتی کند را پیدا کرد. اما کتاب در همان جا تمام شد و اکنون در جلد سوم ماجرای این دوستی به طور کامل شرح داده می‌شود. در جلد سوم، کتاب کمتر پیرامون خود ژان کریستف می‌چرخد و بیشتر داستان افرادی که وارد زندگی کریستف می‌شوند را روایت می‌کند. به طور مثال قسمت اول کتاب در جلد سوم (یعنی آنتوانت) به طور کامل به ماجرای زندگی خانواده دیگری می‌پردازد که در نهایت به زندگی کریستف مرتبط می‌شوند. اتفاقات این جلد خیلی خوب رخ می‌دهد. زندگی افراد به طرز ماهرانه‌ای با هم گره می‌خورد و کتاب بازهم مثل جلد اول تقریبا حال و هوایی عاشقانه به خود می‌گیرد. بخشی از داستان: او، در تنهایی، و برای شادی خویش، بسیار موسیقی می‌نواخت. او از آن سرشار بود. در پی دریافت آن‌چه که می‌نواخت نبود، و ناآگاه از آن سرخوش می‌شد. هیچکس در پی آن نبود که به او هم‌آهنگی بیاموزد؛ و خود نیز غم آن نداشت. خانواده از آن‌چه که دانش بود و دانشمندانه آگاهی نداشت، بویژه خانواده مادری. همه این قانون‌دانان، فرزانه و انسان دوست، در برابر یک دشواری سرگشته می‌شدند. از یک خویشاوند دور که به اداره هواشناسی وارد شده بود، چون یک پدیده شگفت‌انگیز یاد می‌کردند. و چنین می‌گفتند که خود، از این امر، دیوانه شده‌بود، گروه نوکیسه‌ی توانگر شهرستانی. با آن هوش تند و تیز و سازنده خویش، امّا به انگیزه پرخوری و گوارش دیرپا و یکنواختی روزها، خفته و خواب‌آلود، از فهم و زیرکی خویش سرشار است؛ چنان به خویشتن اعتماد دارد که باور می‌کند هیچ دشواری‌ای یافت نمی‌شود که گره آن، به تنهایی نتواند بگشاید؛ و دور نیست که دانشمندان را چون گونه‌ای هنرمندان، و سودمندتر از دیگران، امّا فروتر بشمار آورد، زیرا، به هر حال هنرمندان به هیچ کار نمی‌آیند، و این بیکارگی از بزرگ‌منشی بی‌بهره نیست. حال آن که دانشمندان کمابیش کارگرانند...
نظری برای کتاب ثبت نشده است
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه (۳۰)
در این زندگی دشوار، موسیقی برای آنان، بهشت بود. و در آن، جایی پهناور، به دست آورد. برای فراموش کردن باقی جهان، خود را در آن غرقه می‌کردند. این کار بی‌زیان نبود. موسیقی یکی از بزرگترین مخدّرهای امروزین است.
پویا پانا
تسلیم؟ هیچ نمی‌دانم که این کلمه چه معنا دارد. نه، دندان بر هم می‌فشارم، و دردی که مرا رنج دهد، خوار می‌شمرم.
پویا پانا
مردم دنیا، بسیار ابلهند. یکدیگر را آزار می‌دهند، و خود آزار می‌برند؛ و وقتی که بخواهی به یاری کسی برخیزی، به تو بدگمان می‌شوند. نفرت‌بار است. این‌جور مردم، آدم نیستند.
پویا پانا
ــ با این همه، تنها رنج بردن، سخت است. ــ خو گرفته‌ام. سال‌ها، سال‌ها، در بدبختی سرکرده‌ام. هرگز، هیچ کس یاری‌ام نکرده است. حالا، کار از کار گذشته... و از این گذشته، این‌جور بهتر است. هیچ کس، نمی‌تواند برای شما کاری بکند. هیاهو در چهار دیواری اتاق، دلسوزی‌های پردردسر، و آه و ناله‌های ریاکارانه... نه، بهتر است در تنهایی بمیرم. ــ شما خیلی تسلیم هستید!
پویا پانا
بگذریم! وقتی که بیمارم، به هیچ کس نمی‌اندیشم، تنها یک چیز از مردم می‌خواهم و بس، این که راحتم بگذارند. روبه دیوار می‌کنم، و چشم به راه می‌مانم، می‌خواهم تنها باشم، می‌خواهم تنها بترکم، مثل یک موش.
پویا پانا
کاش می‌دانستید که چه اندازه شما، ما را کسل می‌کنید!... کی می‌شود که ما تنها بمانیم؟
پویا پانا
اکنون که همگی باور کرده بودند که نابغه‌ای در میان خود می‌داشتند، بنا به خوی خویش، می‌کوشیدند تا او را خفه کنند. این مردم، آن‌گاه که گلی را می‌بینند، تنها یک اندیشه در سر دارند و بس: در گلدانش بگذارند، ــ یا اگر پرنده‌ای بود: در قفسش کنند، ــ و اگر آزادمردی: برده‌اش کنند.
پویا پانا
مردم شهرهای خفه‌ناک، در دخمه‌های گندآلودشان، نمی‌دانند که هوای آزاد، طبیعت، و شعر پاک، چیست: شعری می‌خواهند، بزک کرده، همچون دک و پوز ما.
پویا پانا
زندگی‌اش در چه راهی به هدر رفت؟ چه نقش‌های بیهوده‌ای!
پویا پانا
گاه خشمگینم که این اندازه خوب می‌خوابم. چه ساعت‌های به هدر رفته‌ای!... خوشحال می‌شوم که یک‌بار، از خواب انتقام بگیرم، و شبی را از او بدزدم.
پویا پانا