کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی)

کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی) نوشتهٔ رومن رولان و ترجمهٔ علی اصغر خبره زاده است. علی عمرانی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است. این رمان صوتی حاوی ماجراهای عاشقانهٔ فردی به نام «کریستف» است. نویسنده در جلد اول فقط سعی می‌کند به‌طور کامل و مفصل شخصیت کریستف را بسازد و برای ما تعریف کند و داستان را در جلدهای بعد پی می‌گیرد.

درباره کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی)

گفته شده است که کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی) رمانی موزیکال است؛ طوری که مخاطب در رمان غرق می‌شود و فقط صدای موسیقی را می‌شنوند. این رمان درمورد «ژان کریستف» است؛ پسری که در خانواده‌ای اهل موسیقی به دنیا آمده است. او یک موسیقی‌دان آلمانى است که پس از درگیرشدن با پلیس، مجبور می‌شود کشورش را ترک کند و به فرانسه مهاجرت مى‌کند. پدر و پدربزرگ ژان از بزرگان دوران خود و در هنر موسیقی شناخته‌شده هستند، اما هیچ‌کدام از آن‌ها به آنچه می‌خواستند، به‌طور کامل نرسیده‌اند. پدربزرگ ژان کریستف، «ژان میشل»، تمام تلاش خود را کرد تا پسرش «ملکیور»، نقص‌ها و کاستی‌های او را نداشته باشد، اما در این راه موفق نبود. حال، پدربزرگ و پدرِ ژان کریستف، هر کدام به‌نحوی سعی می‌کنند تا کریستف به هر آنچه آن‌ها آرزو داشته‌اند، دست پیدا کند.

ژان در دوران بلوغ فکری‌اش دست‌خوش تحولات بسیاری می‌شود .او تا حدی روحیهٔ چندشخصیتی دارد. پس از این تحولات، شخصیت اصلى و با دوام او به‌آرامى شکل مى‌گیرد و به یک ثبات معقول و منطقى مى‌رسد. موسیقى در ژان نیاز شدیدى به دوست‌داشتن برمى‌انگیزد و کسى که خوب دوست مى‌دارد، دیگر کم‌وبیش نمى‌شناسد. خود را به‌تمامى در راه همهٔ کسانى که دوست مى‌دارد، ایثار مى‌کند. کتاب صوتی ژان کریستف منعکس‌کنندهٔ اندیشه‌ها و گرایشات صلح‌طلبانهٔ نویسنده یعنی رومن رولان است؛ تاجایی‌که جایزهٔ نوبل ادبیاتی که به‌خاطر نوشتن این رمان به او داده شد، بیشتر شبیه جایزهٔ صلح است تا ادبیات. رولان در کتاب ژان کریستف وقوع جنگ بین ۲ کشور آلمان و فرانسه را پیش‌بینی می‌کند و دقیقاً ۲ سال پس از تمام‌شدن رمان، جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد. نگارش این رمان ۲۰ سال طول کشید و نویسنده خودش اعتقاد دارد که اثرش شاهکار به حساب می‌آید. نویسنده در این ۲۰ سال شخصیت‌های داستان خودش را به بلوغ رسانده است. رمان صوتی ژان کریستف یک شخصیت‌پردازی خیالی بزرگ با شخصیت‌های وسیع و یک قهرمان هنری از موسیقی‌دان معروف بتهوون به‌شیوهٔ ادبیات کلاسیک است؛ البته با جزئیات بسیار.

شنیدن کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی فرانسه و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره رومن رولان

رومن رولان در ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۶۶ به دنیا آمد و در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۴ درگذشت. او نویسنده‌ای فرانسوی بود. در سال ۱۸۶۶ در شهر کلامسی، در ایالت بورگونی، در خانوادهٔ بورژوای مرفهی به دنیا آمد. در ۱۴سالگی همراه با خانواده‌اش برای تحصیل راهی پاریس شد. در نوجوانی با افکار «باروخ اسپینوزا» آشنا شد و «لئو تولستوی» را کشف کرد. در ۱۸۸۹ در رشتهٔ تاریخ ادامهٔ تحصیل داد و در ۱۸۹۵ به رم رفت و در رشتهٔ هنر مدرک دکترا گرفت. رومن رولان در سال ۱۹۱۰ مفتخر به دریافت نشان لژیون دونور (بالاترین مدال افتخار فرانسه) شد و در سال ۱۹۱۳ جایزهٔ بزرگ آکادمی فرانسه را به دست آورد؛ در سال ۱۹۱۵ نیز جایزهٔ ادبی نوبل را به دست آورد. رمان بلند «ژان کریستف» یکی از آثار اوست.

بخشی از کتاب صوتی ژان کریستف (مجموعه چهار جلدی)

«آماده رفتن شدند. دیر زمانى، مزه تلخ غم واپسین روزهاى سپرى شده در خانه غمناک و غریزى که همیشه آن‌جا را ترک مى‌کردند، چشیدند. به دشوارى یاراى آن داشتند که غم خود را با یکدیگر در میان نهند؛ شرم داشتند، یا ترس. هر یک مى‌اندیشیدند که نمى‌بایست، ناتوانى خود را بر دیگرى آشکار مى‌کرد. بر سفره، هر دو، تک و تنها، در اتاقى ماتم‌بار، با پنجره‌هاى نیمه‌باز، زهره آن نداشتند که آوایى برآورند، به شتاب غذا مى‌خوردند و از ترس آن که نتوانند آشفتگى خود را نهان دارند، از نگریستن به یکدیگر پرهیز مى‌کردند. پس از آن، بى‌درنگ از هم جدا مى‌شدند. کریستف، در پى کارهاى خود مى‌رفت، امّا، همین که یک دم آزاد مى‌شد، باز مى‌گشت، و نهانى به خانه مى‌خزید و با سر پنجه به اتاقش پا به اتاقک زیر شیروانى مى‌رفت. آن‌گاه در را مى‌بست، گوشه‌اى روى یک صندوق، یا بر لبه پنجره مى‌نشست و بى‌اندیشه بر جاى مى‌ماند و از زمزمه ناگفتنى خانه کهنى که با آواى ناچیز پا مى‌لرزید، سرشاد مى‌شد. همانند خانه، دل در بر کریستف مى‌لرزید. زمزمه‌هاى درون و برون، آواى تخته‌هاى کف اتاق، و آواهاى ناپیدا و آشنا را، هراسان، به کمین مى‌نشست. همه آن‌ها را باز مى‌شناخت. بى‌خود مى‌شد، تصویرهاى گذشته، به اندیشه‌اش هجوم آورده بودند؛ از این کرختى‌اش رها نمى‌شد، مگر به آواى ساعت سن مارتن که به یاد او مى‌آورد که بار دیگر وقت رفتن است.»