کتاب سلحشور نور

پائولو کوئلیو ( - ۱۹۴۷)، نویسنده معاصر برزیلی است. «سلحشور نور» داستانی نمادین با لحنی شاعرانه است که با گفت وگوی زنی زیبا، که «جامه‌ای متفاوت دارد»، با کودکی جست‌وجوگر آغاز می‌شود. زن از کودک می‌خواهد که به ساحل دریا برود و در آن جزیره‌ای را مشاهده کند که دارای معبد عظیم و ناقوس‌های بی‌شمار است اما کودک هر چه جست و جو می‌کند، چنین معبدی را نمی‌بیند و حتی صدای ناقوسی را هم نمی‌شنود. او پس از چندی با رویاهای کودکانه خویش گمان می‌برد که صدای ناقوس‌های معبد را شنیده است و از این رو شادمان می‌شود و دیگر سال‌های سال آن ساحل را ترک می‌گوید. او که اینک به مردی بالغ بدل شده دوباره به کنار ساحل می‌آید و آن زن را با همان هیئت و زیبایی مشاهده می‌کند که منتظر او بوده است. زن در این هنگام دفتری به او می‌دهد و به او می‌گوید: «بنویس، یک سلحشور نور نگاه کودک را میزان می‌داند، زیرا، کودکان قادرند دنیا را [معصومانه] بدون نیش و نوش ببیند، پس، سلحشور هرگاه بخواهد شایستگی و اعتماد یک نفر را بسنجد با نگاه یک کودک به او می‌نگرد». و مرد از او می‌پرسد: سلحشور نور کیست؟ و او چنین پاسخ می‌دهد:« آن کس که قادر به درک معجزه باشد و به خاطر باورهایش تا پای مرگ بجنگد و ...صدای ناقوس‌های فروخفته در دل دریا را بشنود».

درباره نویسنده کتاب

پائولو کوئیلو در سال ۱۹۴۷ متولد شد و امروز به‌عنوان یکی از پرخواننده‌ترین نویسندگان معاصر شناخته می‌شود. او با سبک خاص خود که در آن نمادپردازی و روایت روان ترکیب شده، توانسته میلیون‌ها نفر را در سراسر دنیا تحت‌تأثیر قرار دهد. آثارش اغلب با درون‌مایه‌های معنوی و روان‌شناسانه نوشته شده و موضوعاتی همچون ایمان، امید و عشق در آن‌ها پررنگ است. کوئیلو علاوه بر فعالیت‌های ادبی، از سال ۲۰۰۷ به‌عنوان سفیر صلح سازمان ملل نیز مسئولیت اجتماعی مهمی بر عهده دارد.

مهم‌ترین کتاب او، کتاب کیمیاگر پائولو کوئیلو، نقطه عطفی در کارنامه‌اش محسوب می‌شود. این رمان تاکنون به زبان‌های بی‌شماری ترجمه و میلیون‌ها نسخه از آن منتشر شده است. داستان کیمیاگر تنها یک روایت ساده نیست؛ بلکه نمادی از سفر درونی انسان برای دستیابی به آرزوها و حقیقت زندگی است. در کنار این اثر ماندگار، رمان‌هایی مانند «بریدا» و «کوه پنجم» نیز بخش مهمی از دنیای ادبی کوئیلو را تشکیل می‌دهند.