کتاب در حاشیه

کتاب در حاشیه نوشتهٔ النا فرانته و ترجمهٔ کیمیا محمددوس است. مهرگان خرد این ناداستان را روانهٔ بازار کرده است. این کتاب جستارهایی در باب لذت خواندن و نوشتن را در بر دارد.

درباره کتاب در حاشیه

کتاب در حاشیه حاوی ناداستان است. در این کتاب جستارهایی در باب لذت خواندن و نوشتن نوشتهٔ النا فرانته را می‌خوانید. «رنج و قلم»، «آکوامارین»، «تواریخ، من» و‌ «دندهٔ دانته» عنوان جستارهای این مجموعه است. در یک تقسیم‌بندی می‌توان ادبیات را به دو گونهٔ داستانی و غیرداستانی تقسیم کرد. ناداستان (nonfiction) معمولاً به مجموعه نوشته‌هایی که باید جزو ادبیات غیرداستانی قرار بگیرد، اطلاق می‌شود. در این گونه، نویسنده با نیت خیر، برای توسعهٔ حقیقت، تشریح وقایع، معرفی اشخاص یا ارائهٔ اطلاعات و به‌دلایلی دیگر شروع به نوشتن می‌کند. در مقابل، در نوشته‌های غیرواقعیت‌محور (داستان)، خالق اثر صریحاً یا تلویحاً از واقعیت سر باز می‌زند و این گونه به‌عنوان ادبیات داستانی (غیرواقعیت‌محور) طبقه‌بندی می‌شود. هدف ادبیات غیرداستانی تعلیم هم‌نوعان است (البته نه به‌معنای آموزش کلاسیک و کاملاً علمی و تخصصی که عاری از ملاحظات زیباشناختی است)؛ همچنین تغییر و اصلاح نگرش، رشد افکار، ترغیب یا بیان تجارب و واقعیات از طریق مکاشفهٔ مبتنی بر واقعیت، از هدف‌های دیگر ناداستان‌نویسی است. ژانر ادبیات غیرداستانی به مضمون‌های بی‌شماری می‌پردازد و فرم‌های گوناگونی دارد. انواع ادبی غیرداستانی می‌تواند شامل این‌ها باشند: جستارها، زندگی‌نامه‌ها، کتاب‌های تاریخی، کتاب‌های علمی - آموزشی، گزارش‌های ویژه، یادداشت‌ها، گفت‌وگوها، یادداشت‌های روزانه، سفرنامه‌ها، نامه‌ها، سندها، خاطره‌ها و نقدهای ادبی.

خواندن کتاب در حاشیه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ناداستان و علاقه‌مندان به جستار‌هایی در باب ادبیات پیشنهاد می‌کنیم.

درباره النا فرانته

گفته شده است که النا فرانته، نام مستعار نویسنده‌ای ایتالیایی است که به‌صورت ناشناس فعالیت می‌کند. آثار او که به زبان ایتالیایی نوشته شده‌اند، به زبان‌های گوناگونی ترجمه شده‌اند. النا فرانته با وجود شناخته‌شدن به‌عنوان رمان‌نویسی بین‌المللی، توانسته هویت خود را از زمان انتشار اولین رمانش در سال ۱۹۹۲ مخفی نگه دارد؛ البته حدس و گمان‌هایی دربارهٔ هویت واقعی او به وجود آمده که از اطلاعات موجود در مصاحبه‌هایش گرفته شده است. رمان «عشق پرآزار» اثر اوست. مجموعهٔ چهارگانه «ناپلی» که با نام‌های «رمان‌های ناپل» و «رمان‌های ناپلی» نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از چهار رمان به قلم این نویسندهٔ ایتالیایی است. این مجموعه زندگی دو دختر به‌ نام‌های «النا» و «لی‌لا» را به تصویر می‌کشد که از کودکی تا پیری دوستی پر فرازونشیبی با یکدیگر داشته‌اند. انتشارات لگا هر چهار جلد این مجموعه را با ترجمهٔ «فریده گوینده» روانهٔ بازار کرده است.

بخشی از کتاب در حاشیه

«چند دهه گذشت و در این سال‌ها، خوانش من از شعر تقریباً یکسان ماند و تغییری نکرد. اشاره‌ای که به جادوگران شده بود هیجان‌زده‌ام می‌کرد، باعث می‌شد خیال‌پردازی کنم و فکر کنم از نوشتاری که طلسم‌ها و افسون‌ها را در دل خود خفه می‌کند، یک «من» مؤنث بیرون آمده تا نوشته‌ای را رو کند که همه به آن نیاز دارند؛ نوشته‌ای که بازمی‌گردد تا آن‌ها را در زندگی روزمره به کمال برساند؛ تا آدم‌ها را به چیزهایی پیوند دهد که پیش‌ازاین نمی‌توانستد به آن برسند. به‌این‌ترتیب، بین تمام چیزهایی که باعث شد رمان‌های ناپلی را بنویسم، این چند خط هم به چشم می‌خورد؛ چندخطی که همیشه تخیلم را قلقلک می‌داد و چنین تصویری را در ذهنم ایجاد می‌کرد: زنی که پشت یک میز نشسته و می‌نویسد «تاریخ و من» و با این کار همه‌چیز و همه‌کس را به مبارزه می‌طلبد. نوعی رویارویی. و با همین جابه‌جایی سادهٔ کلمات و کنار هم گذاشتن آن‌ها، از دل نوشتاری که با خصومت و غضب راجع به هنر جادوگران حرف می‌زند، داستانی را بیرون می‌کشد که تنها دربارهٔ هنر و هنرمند بودن آنان است. فکر می‌کنم در گذر زمان، چهرهٔ این زن برایم تغییر کرد. دیگر زنی متعلق به گذشته‌های دور نبود، بلکه زنی امروزی بود، زنی که می‌توانستم او را ببینم. با اخم و نگاهی تیز در آپارتمانی در تورین، پشت کامپیوترش نشسته و می‌نویسد. تلاش می‌کند زنان، مادران، خواهران و دوستان -یک دوست جادوگر- مکان‌هایی در ناپل، امتحان‌های الهی کوچک، رنج فامیل‌ها و آشنایان و شصت سال تاریخ را خلق کند. تاریخ و متونی که پیش‌ازاین نوشته شده است را به دست می‌گیرد تا از میانه‌اش، آنچه می‌خواهد را جدا کند و در دل آفرینش خود جا دهد. احساس می‌کردم این زن صادق است که حقیقت را می‌گوید. حقیقتی که می‌گفت، به من مربوط می‌شد.»