کتاب ابن سینا

کتاب ابن سینا نوشتهٔ محمد دهقانی است. نشر نی این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر شما را با ابو علی سینا آشنا می‌کند.

درباره کتاب ابن سینا

کتاب ابن سینا به تاریخ و ادبیات ایران (عصر غزنوی) پرداخته است. ابن سینا، این نابغهٔ ناآرام و پُرنویس که بخش بسیاری از عمر نه‌چندان درازش در سفر یا در بحبوحهٔ زدوخوردها و ماجراهای سیاسی گذشت، پس از مرگ انگار زندگی دیگری از سر گرفت و بسیار زود راهی پایتخت‌ها و دانشگاه‌های اروپایی شد؛ چنان‌که در اوائل قرن سیزدهم میلادی، مکتبی لاتینی به نام او پدید آمد و بزرگانی چون «راجر بیکن» و «آلبرت کبیر» (آلبرتوس ماگنوس) به آثار ابن سینا توجه ویژه‌ای نشان دادند و دانشمندانی همچون «گیوم دُوِرنی» و «توماس آکویناس» از ترس نفوذ اندیشه‌های ابن سینا در میان مسیحیان اروپا خود را ناچار دیدند که به معارضه با او برخیزند و به رد و نقض آرای او بپردازند. ابن سینا موضوع اصلی این کتاب است. با او بیش از پیش آشنا شوید.

خواندن کتاب ابن سینا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد بزرگان ایران و تاریخ این کشور پیشنهاد می‌کنیم.

درباره محمد دهقانی

محمد دهقانی در ۲۵ آبان ۱۳۴۴ در اراک به دنیا آمد. تحصیلات خود را در سه مقطع دبستان، راهنمایی و دبیرستان در همان شهر به پایان رساند؛ سپس دور‌هٔ کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه چمران اهواز آغاز کرد. در سال ۱۳۶۷ نخستین ترجمهٔ او با عنوان «سیر آفاق» اثر «نیکوس کازانتزاکیس» منتشر شد. مدتی را در انستیتو پاستور ایران به کار اداری گذراند و بعد برای ادامهٔ تحصیل عازم مشهد شد و مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در سال ۱۳۷۳ از دانشگاه فردوسی مشهد دریافت کرد. در همان سال وارد دور‌هٔ دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران شد. رسالهٔ دکتری خود را در حوزهٔ تاریخ نقد ادبی معاصر در ایران با راهنمایی عبدالحسین زرین‌کوب نوشت و در سال ۱۳۷۷ از تحصیل فراغت یافت. سال بعد به تدریس در دانشگاه سمنان پرداخت و در زمستان سال ۱۳۸۰ برای تدریس به دانشگاه تهران فراخوانده شد. در سال تحصیلی ۱۳۸۴ - ۱۳۸۵ استاد مدعو دانشگاه پکن بود. نتیجهٔ این سفر علمی را بعدها با عنوان «یادداشت­‌های پکن» در مجلهٔ «نگاه نو» منتشر کرد. از آن پس، وقت خود را بیشتر صرف ترجمه و پژوهش در حوزه­‌های ادبیات و تاریخ کرد. محمد دهقانی دیپلم افتخار انجمن ادبی پارناسوس یونان را به‌مناسبت ترجمهٔ آثار کازانتزاکیس و جایزهٔ بهترین نقد کتاب در حوزهٔ تاریخ و جغرافیا را از خانهٔ کتاب ایران در سال ۱۳۹۲ دریافت کرده است.

بخشی از کتاب ابن سینا

«و همچنین است حال قوّت شوقی از انسان، و این باب یکی از جمله علل تباهی است و سبب فساد. الّا آن است که وجود این معانی ضروری است در موضعی که خیر مطلوب است اندر او. و از بهر این ضرر اندک که از او حاصل می‌شود به اضافت با آن خیر بسیار که از وجود او می‌خیزد نشایستی که نبودی، زیرا که از جمله حکمت نیست ترک خیر بسیار گفتن، از بهر آن‌که نباشد که شرّی اندک پدید آید، زیرا که در ترک خیر بسیار حصول شرّ بسیار باشد. آنگه چنان باشد که از بهر آن تا شرّی اندک حاصل نیاید شرّی بسیار حاصل کرده باشد، و این نقض حکمت است، همچنان که آتش، که رکنی از ارکان عالم کون و فساد است و در او منافع بی‌اندازه است که این‌جا در حصر نیاید، از بهر آن‌که نباید که وقتی حیوانی در وی سوخته شود یا سرای فقیری سوخته گردد، یا مثل (این) مضرّت‌های جزوی حاصل شود، آتش در وجود نیاورند. آنگه از بهر آن تا مضرّتی اندک نباشد منفعتی بدین عظیمی که قوام عالم کون و فساد بدوست در وجود نیاورند؛ آنگاه لازم آید که موجودات عالم کون و فساد اصلاً در وجود نیاورند. پس در کدام عقل فرض توان کرد که نیستی کلّی بدین اولیتر از نیستی منافع و کمال جزوی از اجزای او که به اضافت با او خود پدید نیاید؟ فتعالی الله عمّا یقول فیه الجاهلون علوّاً کبیرا. و این کلمات اگرچه در اصل نبود اما چون وقت اقتضا کرد گفته شد تا خوانندگان ما را معذور دارند.»