تیتسیانو ترتسانی

تیتسیانو ترتسانی (Tiziano Terzani) روزنامه‌نگار و نویسندهٔ برجستهٔ ایتالیایی بود که در سال ۱۹۳۸ در فلورانس به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۴ میلادی درگذشت. او یکی از معدود خبرنگاران غربی بود که سقوط سایگون و پنوم‌پن را از نزدیک شاهد بود و بیش از سه دهه از عمر خود را صرف گزارش‌گری از تحولات آسیا کرد. پس از تحصیل حقوق در دانشگاه پیزا و ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه کلمبیا در نیویورک، خبرنگار مجله‌ی آلمانی در اشپیگل شد و در شهرهایی چون سنگاپور، پکن، توکیو، بانکوک و دهلی زندگی و کار کرد. آثار او ترکیبی از گزارش‌گری دقیق، نثر ادبی و تأملات فلسفی درباره‌ی معنای زندگی، مرگ و جست‌وجوی معنویت در دنیای مدرن است. از مهم‌ترین کتاب‌های تیتسیانو ترتسانی می‌توان به پشت درِ ممنوعه، فالگیری به من گفت، نامه‌هایی علیه جنگ و پایان و نیز کتاب پایانی که آغاز من است اشاره کرد.

جایزه‌ی بین‌المللی ادبی تیتسیانو ترتسانی (Tiziano Terzani) در سال ۲۰۰۴ به ابتکار انجمن فرهنگی vicino/lontano و با همکاری همسر نویسنده، آنجلا استائوده ترتسانی و دو فرزندش، ساکسیا و فولکو بنیان‌گذاری شد. در نخستین نشست هیئت‌داوران در ۵ دسامبر ۲۰۰۴ در شهر اودینه، نویسنده و خبرنگار مشهور لهستانی به نام ریشارد کاپوشچینسکی در باب اهمیت این جایزه سخن گفت. او گفت یادِ تیتسیانو ترتسانی برایش بسیار عزیز است و گفت این نویسنده با کار روزنامه‌نگاری خود پلی میان تفاوت‌ها و تنوع‌ها ساخت و به ما آموخت چگونه دنیایی را که به‌سرعت و به‌طرزی تکان‌دهنده در حال دگرگونی است، درک کنیم. فضاهای عمومی، مدارس و کتابخانه‌هایی در ایتالیا و خارج از آن به نام تیتسیانو ترتسانی نامگذاری شده‌اند تا یاد و میراث او را گرامی بدارند. تیتسیانو ترتسانی در سال‌های پایانی عمر در خلوت کوه‌های هیمالیا به مراقبه و نوشتن پرداخت و تا آخرین لحظه روحیه‌ای جست‌وجوگر و صلح‌طلب داشت.