کتاب تئاتر و هنر اجرا

کتاب تئاتر و هنر اجرا نوشتهٔ ادوارد گردون کریگ و آدولف آپیا و... و ترجمهٔ علیرضا امیرحاجبی است. نشر قطره این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تئاتر و هنر اجرا

کتاب تئاتر و هنر اجرا حاوی مقالاتی از کارگردانان بزرگ تئاتر و هنرهای اجرایی است؛ افرادی همچون «آلفرد ژاری»، «ریچارد شخنر»، «آنتونن آرتو»، ادوارد گردون کریگ، آدولف آپیا و... . این کتاب ۶ بخش را در بر گرفته که عنوان آن‌ها عبارت است از «پیشگامان تئاتر نوین»، «تئاتر آوانگارد»، «کرئوگرافی»، «موسیقی و تئاتر»، «تئاتر و روان‌کاوی» و «آرا و اندیشه‌های اوژینو باربا».

خواندن کتاب تئاتر و هنر اجرا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران هنر تئاتر و هنرهای اجرایی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ادوارد گردون کریگ

ادوارد گوردن کریگ در ۱۶ ژانویهٔ ۱۸۷۲ به دنیا آمد و در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ درگذشت. او یک بازیگر، کارگردان و طراح‌صحنهٔ انگلیسی بود که نظریاتی دررابطه‌با بازیگر و حضور او بر روی صحنه و لزوم جایگزین‌شدن ابرعروسک به‌جای بازیگر ارائه کرد. تفکرات او بر تئاتر مدرن تأثیر گذاشت؛ ازاین‌رو او یکی از بزرگان تئاتر جهان است؛ فردی که با تأمل در نظریاتش درمی‌یابیم در زمان حیاتش بسیار پیشرو بوده و نظریاتش غالباً مورد اقبال قرار نگرفته و امروزه که دچار فاصلهٔ زمانی با او شده‌ا‌یم، درمی‌یابیم نظرات نه‌چندان مهم آن زمانِ او، امروزه تأثیر شگرفی بر تئاتر مدرن گذاشته است. آرای او درمورد بازیگر و ابرعروسک (ابرماریونت) شهرت بسیار دارد. «تئاتر و هنر اجرا» یکی از کتاب‌های او است (نویسندگی مشترک با «آدولف آپیا»).

درباره آدولف آپیا

آدولف آپیا در یک سپتامبر ۱۸۶۲ به دنیا آمد و ۲۹ فوریهٔ ۱۹۲۸ درگذشت. او معمار، نورپرداز، نظریه‌پرداز و متخصص طراحی داخلی و اهل سوئیس است. او نگارش دربارهٔ تئاتر را به‌عنوان هنری بصری شروع کرد؛ هنری که در آن نور، سایه، اشکال و فضا اهمیت فراوان دارد. سراسر زندگی او صرف تجربه‌اندوزی دربارهٔ ویژگی‌های فنی نور شد. دلیل اصلی توجه آدولف آپیا به این مسائل تأثیر عمیقی بود که «ریچارد واگنر»، آهنگساز بزرگ آلمانی روی او گذاشته بود. او بخش‌هایی از طراحی نور و صحنهٔ «حلقه نیبلونگن» را بر عهده داشت. از آثار مکتوب او می‌توان به «موسیقی و صحنه» (۱۸۹۸) و «صحنه‌پردازی و درام واگنری» (۱۸۹۵) و «کار هنرِ پویا» (۱۹۲۱) و «تئاتر و هنر اجرا» (نویسندگی مشترک با «ادوارد گردون کریگ») اشاره کرد.

بخشی از کتاب تئاتر و هنر اجرا

«رقص از طریق چشم به درون ذهن راه می‌یابد. اگر مفهوم به وسیلهٔ کنش ابراز نشود، ذهن بی‌درنگ مفهوم را از خود می‌راند. مفهوم باید شفاف و زبان حرکات باید تا بدان حد آشنا باشد که به‌آسانی بتوان آن را فهمید. مفاهیم حرکتی، وضعیت‌های جداگانه‌ای هستند که اجازه می‌دهند تجربهٔ رقص به بخشی از وجود ما تبدیل شود. زبان مانند تمامی اجزای زندگی ما مرتب در حال تغییر و تبدیل است. احساسات و هیجانات ما پیوسته به جهات مختلف معطوف می‌شود: اشکال جدید که در آسمان ظاهر می‌شوند. موشک‌هایی که به ماه می‌روند. اصوات نوینی که به گوش می‌رسند.

اما تمام این تغییرات احساساتی مشابه را در ما برمی‌انگیزند. شما هرگز نمی‌توانید انسانیت را از کنش‌های انسانی جدا سازید. هرگز قادر به تفکیک حرکات و فعالیت‌های اطراف او نخواهید بود. اما می‌توانید آن‌چه را که باعث تنوع این کنش‌ها شده است، به‌خوبی مشاهده کنید. روش‌های متعددی جهت مشاهده وجود دارد که به انسان این اجازه را می‌دهد تا او لذت ببرد. انسان آن‌گاه که چیزها را با روش خود می‌بیند، لذت خواهد برد.

برای بسیاری از افراد سخت است بپذیرند رقص با موسیقی همان وجه اشتراکی را دارد که با سایر عناصر و تقسیم‌بندی‌های زمانی. برخی هنرمندان تا نهایت همراهی موسیقی و حرکت پیش می‌روند، همچون همراهی موسیقی با حرکت حیوانات در آثار والت دیسنی. در این‌گونه آثار موسیقی، ریتم غریزی حیوانات را نابود کرده و آنان را تبدیل به کاریکاتور می‌کند. این ریتم، ساختگی و ساختهٔ انسان است. مفهوم احساسات انسانی در هنر رقص می‌تواند به وسیلهٔ آشناسازی و زبان حرکتی بر مخاطب تأثیرگذار باشد.»