نظرات کاربران درباره کتاب خون خرگوش

خونن خرگوش روایت یک داستان اجتماعی در طبقات پایین جامعه ست. داستان در شهر کرمان اتفاق افتاده. هر چند در داستان اشاره ای نمی شود ولی کلمات خاص و نام خیابان ها محلات گویا ست. سبک نگارش که گاهی روای اول شخص و گاهی سوم شخصه دوست داشتم. سعی شده بود گفتگو ها با زبان محلی نوشته بشه که اگر توضیحات کلمات خاص لینک بود خواندن متن راحت می شد که متاسفانه لینک نبود. و نکته ای که به نظرم کمی داستان رو ضعیف می کرد یکی سبک تکراری شنیدن داستان زندگی آدمهای قصه بود و دیگری توصیفات پیچیده بود که از روانی داستان می کاست. این کتاب رو بیشتر از همه به اهالی استان کرمان توصیه می کنم که از خوندنش لذت بیشتری خواند برد.

کتاب خون خرگوش روایت تلخ از زندگی قشری از جامعه کنونی ماست. شیوه روایت رو خیلی دوست داشتم. شخصیتها خیلی عمق داشتند. تصویرها زنده بودند. انگار که صحنه های یک فیلم از جلوی چشم ما میگذرند. بسیار جذاب بود. دستمریزاد آقای زنگی‌آبادی.

آقای زنگی آبادی طوری داستان دختر زباله گرد و اطرافیانش رو روایت میکنه که خواننده مسخ میشه، لحظه ای نمی توان کتاب رو زمین گذارد مگر برای پاک کردن اشک چشم یا تازه کردن نفسی از این همه تلخی زندگی فریبا. عجب قلم قوی ی ی . زنده باد آقاب نویسنده !

خیلی داستان جذاب و در عین حال غمگینی داشت😭😭😭فقط یه سوال برام پیش اومد ، فریبا با نجیبو ازدواج کرد ؟ 🥲😪

روایتی روان و بی‌پرده از فقر و نابرابری، بی‌عدالتی، تنهایی، امید و ناامیدی

کتابی بسیار عالی که با قلمی تحسین برانگیز معضلاتی مثل اعتیاد, نژادپرستی, قتل‌های ناموسی و زباله گردی رو بیان می‌کنه👌نویسنده از گویش کرمانی استفاده کرده که به جذابیت کار و همراهی خواننده با شخصیتهای داستان کمک زیادی کرده👏کتابی تاثیر گذار و عمیق که ریشه های جهل و فقر را از خانواده تا جامعه در بستری تاریک و تکان دهنده روایت میکند👌

مطمئنا از دسته کتابایی نبود که بخوام توصیه کنم. چرا؟ اولا آدم وقتی کتابیو می خونه کاملا دستش میاد طرف چقد نویسندس. من کتابای دیگه ایشونو نخوندم ولی حداقل درمورد این کتاب می تونم بگم در قد و قواره یک نویسنده نسبتا عالی اصلا ظاهر نشدن. سیاه نمایی افراطی داره، بیاید صادق باشیم واقعا برخی قسمت ها باورپذیر نبود، توصیف کردن هنری می خواد که همچنان که داستان رو پر و پیمون می کنه اما حوصله خواننده رو سر نبره و این کتاب بعضی جاها توصیفات زیاده از حد و حوصله سر بر داره، و البته مهم تر از همه کاش این رو برخی درک کنند که کتاب جای به نمایش گذاشتن فحش هایی نیست که در چهل پنجاه سال عمرتون یاد گرفتید! این زیاده روی در نوشتن حرف های رکیک و سخیف ضعف نویسنده رو نشون میده (هر چیزی حدی داره. تاکید می کنم هر چیزی). در یک کلام نخوانید.