بریده‌هایی از کتاب خون خرگوش

«زندگی فقط همین صد سال اولش یه‌کم سخته، بعد دیگه خوب می‌شه.»

توی راحتی و آسایش که همه می‌تونن زندگی کنن. مرد اونه که بتونه تو تاریکی و سختی و بدبختی زندگی کنه

چرا آدم‌های آشنا ترسناک‌تر از غریبه‌ها هستند؟

«از هیچی نترس، از هیچی. اگه از هیچی نترسی شاد و خوشحال زندگی می‌کنی. تمام راه‌ها به روت باز می‌شه.»

«این مهربونی کار دستت می‌ده، دخترهٔ بینوا. روزگار از این شب سیاه‌تر و زشت‌تره.

دلش می‌خواست او هم می‌توانست راحت بخوابد. خوابی پُر از آرامش، خوابی که همه‌چیز را از بین می‌برد و بیدار که می‌شد دیگر هیچ گذشته‌ای نبود. هیچ دردی، هیچ رنجی.

جانی که نمی‌دانست این‌همه سخت است که او را تا این‌جا می‌آورد

«از هیچی نترس، از هیچی. اگه از هیچی نترسی شاد و خوشحال زندگی می‌کنی.