کتاب به امید دیدار در آن دنیا

کتاب به امید دیدار در آن دنیا (The Great Swindle) نوشته پی یر لومتر، در روزهای پایانی جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد و سرنوشت دو سرباز فرانسوی را دنبال می‌کند که در میانه‌ی کشتار، با خیانتی از سوی افسر خود روبه‌رو می‌شوند و از دل مرگ، به زندگی برمی‌گردند. این اثر در مرز ژانرهای رمان جنگی، جنایی و ماجراجویانه حرکت می‌کند و همزمان به نقد جامعه‌ی پس از جنگ، مناسبات طبقاتی و صنعت قهرمان‌سازی می‌پردازد. این داستان برنده‌ی جایزه گنکور را نشر ماهی با ترجمه مهستی بحرینی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به امید دیدار در آن دنیا

کتاب به امید دیدار در آن دنیا اثری از پی یر لومتر است که از نخستین صفحه، خواننده را به دل میدان‌های گل‌آلود و خون‌آلود جنگ جهانی اول می‌برد و از همان‌جا، ریشه‌های یک ماجرای طولانی انتقام، فریب و بقا را می‌کارد. داستان با حمله‌ای ظاهراً تشریفاتی برای تصرف ارتفاع ۱۱۳ شروع می‌شود؛ حمله‌ای که برای افسر بلندپرواز، ستوان دولنی‌پرادل، فرصتی برای ترقی است و برای سربازان عادی، فقط یک کشتار بی‌معنا در چند قدمی آتش‌بس.

پی یر لومتر با جزئیات دقیق، فضای سنگرها، ترس از خفگی زیر خاک، بوی تعفن اجساد و خستگی روانی سربازان را تصویر کرده و در کنار آن، جاه‌طلبی طبقاتی و بی‌رحمی سلسله‌مراتب نظامی را به نمایش می‌گذارد. کتاب به امید دیدار در آن دنیا ساختاری چندبخشی دارد و از دل همین صحنه‌ی آغازین، سرنوشت آلبر مایار، صندوقدار خجالتی بانک و ادوارد پریکور، نقاش خوش‌اقبال و ثروتمند، را در سال‌های پس از جنگ دنبال می‌کند.

رمان در فصل‌های متعدد، از میدان نبرد تا بیمارستان‌های صحرایی، از خانه‌های بورژوایی تا ادارات دولتی و فضاهای فاسد بازسازی و یادمان‌سازی جنگ را نشان می‌دهد. لومتر هم به گذشته‌ی خانوادگی و طبقاتی شخصیت‌ها می‌پردازد و هم به سازوکارهایی که از رنج سربازان، مدال، مجسمه و قراردادهای پرسود می‌سازد. داستان در عین روایت ماجرایی پرکشمکش، تصویری تند از جامعه‌ای ارائه کرده که قهرمانانش را قربانی می‌کند و بعد، نام‌شان را بر سنگ‌ها حک می‌کند.

خلاصه داستان به امید دیدار در آن دنیا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان به امید دیدار در آن دنیا بر محور دو سرباز فرانسوی، آلبر مایار و ادوارد پریکور، شکل می‌گیرد که در روزهای آخر جنگ، قربانی جاه‌طلبی افسر خود، ستوان دولنی‌پرادل، می‌شوند. آلبر در حمله‌ای بی‌فایده به ارتفاع ۱۱۳ به درون گودالی پر از گل پرتاب و زیر آوار خمپاره زنده‌به‌گور می‌شود، اما ادوارد، با پایی خردشده، او را از زیر خاک بیرون می‌کشد و خود نیز بر اثر اصابت ترکش، به‌شدت مجروح می‌شود.

در ادامه، رمان به سال‌های پس از جنگ می‌رود؛ جایی که این دو، با بدنی آسیب‌دیده و هویتی جراحت‌خورده، در جامعه‌ای که مشغول جشن پیروزی و ساختن یادمان‌های باشکوه است، برای بقا، انتقام و بازتعریف زندگی خود نقشه می‌کشند. کتاب از خلال این مسیر، به قیمت واقعی جنگ برای بازماندگان می‌پردازد.

چرا باید کتاب به امید دیدار در آن دنیا را بخوانیم؟

این رمان تصویری خشن، جزئی‌نگر و درعین‌حال انسانی از جنگ و سال‌های پس از آن ارائه کرده است؛ تصویری که هم میدان نبرد را نشان می‌دهد و هم پشت‌صحنه‌ی قهرمان‌سازی و فساد اداری را. کتاب به امید دیدار در آن دنیا امکان همراهی با دو شخصیت به‌یادماندنی را فراهم می‌کند که از دل مرگ، به‌ سوی نوعی زندگی تازه و طرحی جسورانه پیش می‌روند.

خواندن کتاب به امید دیدار در آن دنیا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

به امید دیدار در آن دنیا به دوستداران رمان‌های پرکشمکش با پس‌زمینه‌ی جنگ و کسانی که به نقد اجتماعی و طبقاتی در قالب داستان توجه دارند، پیشنهاد می‌شود.

درباره پی یر لومتر

پی یر لومتر (Pierre Lemaitre) (متولد ۱۹۵۱)، داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی است. لومتر پیش از شروع نویسندگی، به عنوان مدرس ادبیات فعالیت می‌کرد. او بخش عمده‌ای از شهرت اولیه‌ی خود را مدیون رمان‌های جنایی، به‌ویژه مجموعه‌رمان‌هایی با محوریت شخصیت کارآگاه کامیل ورهوفن، است که با استقبال دوستداران ادبیات پلیسی روبرو شد. «الکس» و «به امید دیدار در آن دنیا» از دیگر آثار این نویسنده هستند که جوایز زیادی مثل گنکور را برای او به ارمغان آوردند و جایگاهش را تثبیت کردند.

درباره مهستی بحرینی

مهستی بحرینی (متولد ۱۳۱۷)، نویسنده، شاعر و مترجم است. او فارغ‌التحصیل دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است و کتاب‌های متعددی را از ادبیات فرانسه ترجمه کرده است؛ آثاری همچون «اعترافاتِ» ژان‌ ژاک روسو، «مادام بوآری»، «هستی و نیستی»، «سبیل» «اسطوره‌ی سیزیف» و «عصیانگر». «در کسوت ابر» مجموعه‌شعر مهستی بحرینی است.

جوایز و افتخارات کتاب به امید دیدار در آن دنیا

• برنده‌ی جایزه‌ی گنکور (سال ۲۰۱۳)
• برنده‌ی جایزه‌ی CWA International Dagger (سال ۲۰۱۶)
• برنده‌ی جایزه‌ی Premio Elba (سال ۲۰۱۴)
• نامزد جایزه‌ی Europese Literatuurprijs (سال ۲۰۱۵)

اقتباس‌ها از کتاب به امید دیدار در آن دنیا

در سال ۲۰۱۷ فیلمی فرانسوی به همین نام از روی این رمان اقتباس شد. کارگردان این اثر آلبر دوپنتل بود و در آن، خود دوپنتل، نائول پرز بیسکایارت و لوران لافیت نقش‌های اصلی را ایفا می‌کردند. فیلم با استقبال خوبی از سوی منتقدین مواجه شد و توانست جایزه‌ی سزار بهترین فیلم‌نامه، بهترین بازیگر و بهترین کاگردان را به دست آورد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب به امید دیدار در آن دنیا منتشر شده است؟

• کتاب دیدار به قیامت، ترجمه‌ی مرتضی کلانتریان، نشر آگاه
• کتاب به امید دیدار در آن دنیا، ترجمه‌ی پرویز شهدی، نشر به سخن

بخشی از کتاب به امید دیدار در آن دنیا

«آن‌هایی که گمان می‌کردند جنگ به‌زودی به پایان می‌رسد مدت‌ها بود همگی مرده بودند، و درست به سبب جنگ مرده بودند. ازاین رو آلبر، در ماه اکتبر، شایعه آتش‌بس را زیاد جدی نگرفت. همان‌قدر که برای این شایعه اعتباری قائل نشد، تبلیغات آغاز جنگ را هم باور نکرده بود، تبلیغاتی که از جمله بر این مطلب تأکید داشت که گلوله‌های آلمانی‌ها از بس سست هستند، مثل گلابی‌های لهیده روی یونیفورم سربازان پخش می‌شوند، طوری که قهقهه فوج‌های فرانسوی به هوا بلند می‌شود. در این چهار سال، آلبر چه بسیار دیده بود کسانی را که با اصابت یک گلوله آلمانی به تنشان از خنده مرده بودند.

آلبر به‌خوبی می‌دانست که باورنکردن نزدیکی آتش‌بس به‌خصوص از اعتقاد به جادو مایه می‌گیرد: هرچه بیش‌تر در انتظار صبح باشیم، برای خبرهایی که آن را اعلام می‌کنند اعتبار کم‌تری قائل می‌شویم و این راهی برای باطل‌کردن تقدیر بد است. بااین‌همه، روزبه روز چنین خبرهایی هرچه انبوه‌تر از راه می‌رسید و همه‌جا تکرار می‌شد که به‌راستی جنگ دارد به پایان می‌رسد. حتی سخنرانی‌هایی را می‌خواندند که باورکردنی نبود، سخنرانی‌هایی درباره ضرورت بازگرداندن سربازان مسن‌تر که سال‌ها بود در جبهه جنگ معطل مانده بودند. هنگامی که سرانجام آتش‌بس به چشم‌اندازی پذیرفتنی مبدل شد، امید به جان به در بردن از جنگ رفته‌رفته در فکر بدبین‌ترین آدم‌ها هم رخنه کرد. درنتیجه، دیگر کسی برای حمله به دشمن شوری نشان نمی‌داد. می‌گفتند قرار است صدوشصت وسومین لشکر پیاده به زور اسلحه از موز عبور کند. هنوز هم عده‌ای از دست‌وپنجه نرم‌کردن با دشمن سخن می‌گفتند، اما به طور کلی، از دید پایین‌دستی‌ها، امثال آلبر و همقطارانش، از هنگام پیروزی متفقین در فلاندر، آزادسازی لیل، هزیمت اتریشی‌ها و تسلیم ترک‌ها، تب وتاب سربازان بسیار کم‌تر از افسران بود. حمله موفق ایتالیایی‌ها، عملیات انگلیسی‌ها در تورنه و امریکایی‌ها در شایتون، همه و همه، خبر از آن می‌داد که آن‌ها دست بالا را دارند. سرکرده‌های یگان به‌سرعت وارد عمل شدند و مرز مشخصی به وجود آمد، مرزی میان آن‌هایی که مانند آلبر با کمال میل حاضر بودند همان‌جا با سازوبرگشان آسوده‌خاطر منتظر پایان جنگ بنشینند و وقتشان را به سیگارکشیدن و نامه‌نگاری بگذرانند و آن‌هایی که در این اشتیاق می‌سوختند که در این واپسین روزها نیز کمی خودشان و بُش‌ها را تکه‌پاره کنند.»