کتاب اسکار و خانم صورتی

کتاب اسکار و خانم صورتی اثری زیبا و لطیف از اریک امانوئل اشمیت، نویسنده فرانسوی- بلژیکی است. داستان درباره‌ی نامه‌هایی است که پسربچه‌ای کوچک در روزهای آخر عمرش برای خدا می‌نویسد. 

کتاب اسکار و خانم صورتی را می‌توانید با ترجمه‌ی زیبا و دلنشین معصومه صفایی‌راد بخوانید. 

درباره‌ی کتاب اسکار و خانم صورتی

اریک امانوئل اشمیت در داستان لطیف و زیبای کتاب اسکار و خانم صورتی، تصویری زیبا و صادقانه از دنیای کودکان و نوجوانان بیمار نشان داده است. پسربچه‌ی کوچکی که در بیمارستان است و روزهای آخر عمرش را می‌گذراند، شروع به نوشتن نامه برای خدا می‌کند. او در نامه‌هایش از اتفاقاتی که در طول روز برایش می‌افتد و احساساتی که دارد می‌نویسد. ارتباط اسکار و خانم صورتی، پرستار مهربانی که به صورت داوطلبانه وقتش را با بچه‌ها می‌گذراند، تاثیر زیادی در بهتر شدن حال روحی اسکار دارد. اسکار و خانم صورتی، رابطه‌ی عاطفی عمیقی برقرار می‌کنند و خانم صورتی همیشه برای اسکار داستان‌های جذاب و بامزه‌ای دارد. 

کتاب اسکار و خانم صورتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اسکار و خانم صورتی داستان کوتاهی است که خواندنش زمان کمی می‌خواهد و می‌تواند تاثیر عمیقی بر قلب تمام خوانندگانش بگذارد. خواندن این اثر برای علاقه‌مندان آثار اریک امانوئل اشمیت دلچسب است. 

درباره‌ی اریک امانوئل اشمیت 

اریک امانوئل اشمیت متولد ۲۸ مارس ۱۹۶۰ در لیون فرانسه است. او نویسنده، نمایشنامه‌نویس و کارگردان فرانسوی- بلژیکی است که در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی به خصوص در دنیای تئاتر به‌دست آورده‌ است. نمایش‌نامه‌های او در بیش از ۵۰ کشور جهان به روی صحنه رفته‌اند و جوایز متعددی از جمله جایزه تئاتر مولیر، داستان‌نویسی گنکور و آکادمی بالزاک را از آن خود کرده‌اند. او دکترای فلسفه دارد و مضامین فلسفی را به‌راحتی با داستان‌هایش می‌آمیزد. اشمیت در خانواده‌ای غیرمذهبی متولد شد و شاید این موضوع باعث شد که اهمیت دین در آثارش پررنگ باشد. در این اثر نیز که درواقع صحبت‌های قهرمان داستان با خدا است، مسیحیت نمودی ویژه دارد. اشمیت سرانجام به آیین مسیح گروید و خود را مسیحی معرفی کرد.

از میان آثار اریک امانوئل اشمیت می‌توان به موسیو ابراهیم و گل‌های قرآن، خرده جنایت‌های زن و شوهری، مهمانسرای دو دنیا، زمانی که یک اثر هنری بودم، اسکار و خانم صورتی و یک روز قشنگ بارانی اشاره کرد.  

جملاتی از کتاب اسکار و خانم صورتی

خداجونی!

من اسکارم، ده سالمه، تو خونه گربه و سگ رو آتیش زدم (فکر کنم حتی ماهی گلی هم کباب کرده باشم!) اولین‌باره که برات نامه می‌نویسم چون تا حالا به‌خاطر درس‌هام وقت نداشتم.

باید همین اول بهت بگم که من حالم از نوشتن به هم می‌خوره، وقتی که دیگه واقعاً مجبور باشم می‌نویسم؛ چون نوشتن یه چیز الکیه، یه چیز تزئینی. مثل لبخند زورکی، حلقه‌ی گل و روبان و منگوله و این چیزها؛ نوشتن یه دروغه که همه‌چیزو خوب نشون میده؛ یه کلک آدم بزرگونه‌س، مدرکش؟ بفرما، اول نامه‌م رو دوباره بخون:

«من اسکارم، ده سالمه، تو خونه گربه و سگ رو آتیش زدم (فکر کنم حتی ماهی گلی هم کباب کرده باشم!) اولین‌باره که برات نامه می‌نویسم چون تا حالا به‌خاطر درس‌هام وقت نداشتم.»

می‌تونستم خیلی راحت به‌جای این‌ها بنویسم:

«بهم میگن کله‌تخم‌مرغی، هفت‌ساله به نظر می‌رسم، به‌خاطر سرطانم تو بیمارستان زندگی می‌کنم و هیچ‌وقت نوشته‌ای برات نفرستادم چون فکر نمی‌کنم حتی وجود داشته باشی!»