کتاب شاه لیر

این روزگار، دردش همین است که کورها را دیوانه‌ها رهبری می‌کنند.

گذشت زمان آنچه را که حیله‌گری پنهان می‌دارد آشکار خواهد ساخت

دلقک: تو، عمو جان، اگر دلقک من بودی، تو را به این علت که پیش از وقت پیر شده‌ای کتک می‌زدم. لیر: چرا، چه طور؟ دلقک: نمی‌بایست، پیش از عاقل شدن، پیر بشوی.

دلقک: نمی‌بایست، پیش از عاقل شدن، پیر بشوی.

اینک عالی‌ترین نشانهٔ سبک‌مغزی آدمی؛ ما، هرگاه کارها را به کام خود نیابیم، و آن‌هم ای‌بسا که نتیجهٔ فزون‌خواهی خود ما در رفتار و کردارمان باشد، ـ گناه ناکامی‌هایمان را به گردن خورشید و ماه و ستاره می‌اندازیم؛ تو گویی رذلیم به اضطرار و دیوانه‌ایم به‌اجبار آسمانی؛ اگر پست و دزد و دغل‌کاریم، از غلبهٔ تأثیرات فلکی است، و اگر می‌خواره و دروغ‌گو و زناکاریم، از آن است که محکوم ارادهٔ زورمند سیّارگانیم؛ و این خواست خدایی است که همهٔ بدی‌ها را در ما زورچپان کرده است.

ادموند: اینک عالی‌ترین نشانهٔ سبک‌مغزی آدمی؛ ما، هرگاه کارها را به کام خود نیابیم، و آن‌هم ای‌بسا که نتیجهٔ فزون‌خواهی خود ما در رفتار و کردارمان باشد، ـ گناه ناکامی‌هایمان را به گردن خورشید و ماه و ستاره می‌اندازیم؛ تو گویی رذلیم به اضطرار و دیوانه‌ایم به‌اجبار آسمانی؛ اگر پست و دزد و دغل‌کاریم، از غلبهٔ تأثیرات فلکی است، و اگر می‌خواره و دروغ‌گو و زناکاریم، از آن است که محکوم ارادهٔ زورمند سیّارگانیم؛ و این خواست خدایی است که همهٔ بدی‌ها را در ما زورچپان کرده است.

لیر: ما، در وقت زاییده شدن، برای آن گریه و فریاد می‌کنیم که به این تماشاخانهٔ بزرگ دیوانگان آمده‌ایم.

«بر بینوایی پدرانِ ژنده‌پوش فرزندانشان کورند، اما پدرانی که کیسه‌های پر پول دارند، بچه‌ها را بر خود مهربان خواهند یافت. بخت، این روسپی رسوا، هرگز به روی گدا در باز نمی‌کند.»

گناه را تو با طلا روپوش بده، می‌بینی که نیزهٔ زورمند عدالت، بی آن‌که به آن زیانی برساند درهم می‌شکند؛ اما اگر در کهنه پاره‌ها بپوشانیش، حتی نی کوتوله‌های آفریقایی سوراخش می‌کند. هیچ‌کس گنه‌کار نیست، هیچ‌کس، می‌گویم هیچ‌کس؛ ضمانتِ همه با من. تو این را از من بپذیر، دوست من، زیرا قدرتِ آن دارم که دهانِ متهم کننده را ببندم. برای خودت چشم‌های شیشه‌ای فراهم کن و، مانند یک سیاست‌باز دغل‌کار چیزهایی را که نمی‌بینی وانمود کن که می‌بینی.