کتاب آدمکش کور

کتاب آدمکش کور نوشتهٔ مارگارت اتوود و ترجمهٔ مینا امیری است. انتشارات باران خرد این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این رمان کانادایی برندهٔ جایزهٔ من بوکر در سال ۲۰۰۰ و جایزهٔ همت در سال ۲۰۰۱ بوده است.

درباره کتاب آدمکش کور

در کتاب آدمکش کور می‌خوانیم که «آیریس چیس» و خواهرش «لورا» در شهری کوچک در جنوب انتاریو و بدون مادر بزرگ شده‌اند. در بخشی از این رمان، آیریس به‌عنوان یک پیرزن، وقایع و روابط دوران کودکی، جوانی و میانسالی خود را به یاد می‌آورد؛ از جمله ازدواج ناخوشایند خود با یک تاجر در تورنتو به نام «ریچارد گریفن». بخش دوم کتاب دربارهٔ «الکس توماس»، نویسندهٔ داستان‌های علمی و تخیلی است که رابطه‌ای مبهم با خواهران دارد. این رمان، روایت دیگری را هم در دل خود دارد؛ یک داستان علمی - تخیلی که توسط همتای تخیلی الکس روایت می‌شود. این رمان به‌شکل مکاشفه‌ای تدریجی نوشته شده است که هم جوانی و هم پیری آیریس را روشن می‌کند و هم اتفاقات زندگی آن‌ها قبل از جنگ جهانی دوم را تعریف می‌کند. لورا و آیریس در خانه‌ای به نام «آویلیون» زندگی می‌کنند. مادر آن‌ها در جوانی می‌میرد و «رنی»، سرپرستشان، مسئولیت کامل دختران را بر عهده می‌گیرد. این رمان از حوادث واقعی الهام گرفته است و داستان قتل و ارتباط خارج از خانواده و خودکشی‌ را روایت می‌کند و خواننده را مرحله‌به‌مرحله به کشف معما می‌برد.

جایزهٔ بین‌المللی بوکر که پیش‌تر به نام «من بوکر» شناخته می‌شد، یک جایزهٔ ادبی به‌میزبانی کشور انگلستان است که هر ۲ سال یک‌بار به یک نویسندهٔ زنده از هر ملیتی تعلق می‌گیرد؛ نویسنده‌ای که آثارش به انگلیسی یا ترجمه‌شده به انگلیسی باشد. این جایزه برای خلاقیت، توسعه و مشارکت کلی یک نویسنده در صحنهٔ جهانی و به‌نوعی برای به‌رسمیت‌شناختن آن نویسنده و مجموعهٔ آثار اوست که اهدا می‌شود. جایزهٔ نقدیِ بوکر، به‌طور مساوی، میان نویسنده و مترجم تقسیم می‌شود. رمان کانادایی آدمکش کور به قلم مارگارت توود، برندهٔ جایزهٔ من بوکر در سال ۲۰۰۰ و جایزهٔ همت در سال ۲۰۰۱ بوده است.

خواندن کتاب آدمکش کور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر کانادا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره مارگارت اتوود

مارگارت اِلنور اتوود در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۳۹ در اتاوا در ایالت اونتاریوی کانادا به دنیا آمد. او شاعر، داستان‌نویس، منتقد ادبی، فعال سیاسی و فمینیست سرشناس کانادایی است. مارگارت اتوود بارها برای دریافت جوایز ادبی متعدد نامزد شده و بارها نیز جوایزی را دریافت کرده است؛ همچنین یکی از بنیان‌گذاران بنیاد نویسندگان کانادا و نیز از متولی‌های بنیان‌گذاری جایزهٔ شعر گریفین است. اتوود دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات انگلیسی، فلسفه و زبان فرانسوی است. از نوجوانی دریافت که به نویسندگی علاقه دارد. در بیشتر آثارش، زنانی را نمایش می‌دهد که مقهور پدرسالاری هستند؛ همچنین می‌کوشد توجه‌ها را به‌سمت فشار اجتماعی ناشی از ایدئولوژی پدرسالار جلب کند. برخی از آثار مارگارت اتوود عبارتند از:

رمان:‌ «زن خوراکی»، «سرگذشت ندیمه»، «آدمکش کور»، «اوریکس و کریک» و «سال سیلاب».

مجموعه داستان کوتاه: «دختران رقاص»، «جنایت در تاریکی» و «استخوان‌های خوب و جنایت‌های ساده».

مارگارت اتوود کتاب‌هایی نیز به‌عنوان شعر («گفتارهایی برای دکتر فرانکشتاین»)، کتاب‌هایی در زمینهٔ ادبیات کودکان («حیوان خانگی آنا») و کتاب‌های غیرداستانی («در دنیاهای دیگر: علمی - تخیلی و تخیل انسان») نوشته و منتشر کرده است. از رمان «سرگذشت ندیمه» نوشتهٔ اتوود برای تولید فیلم سینمایی اقتباس شده است. فیلم سینمایی «سرگذشت ندیمه» (The Handmaid's Tale) در ژانر علمی - تخیلی و به‌کارگردانی «فولکر اشلوندورف» در سال ۱۹۹۰ میلادی منتشر شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم را هارولد پینتر، نمایشنامه‌نویس مشهور انگلیسی از رمان مارگارت اتوود اقتباس کرد و نوشت. مجموعهٔ تلویزیونی (سریال) آمریکایی «سرگذشت ندیمه» یا «قصهٔ ندیمه» در ژانر تراژدی و پادآرمان‌شهری از اواخر سال ۲۰۱۶ میلادی، تولید خود را آغاز کرد. سازندهٔ این سریال اقتباسی «بروس میلر» بوده است.

بخشی از کتاب آدمکش کور

«امروز صبحانهٔ متفاوتی خوردم. ترکیبی از غلات که مایرا برایم آورده بود تا به قول خودش قوت بگیرم. او نوشته‌های روی پاکت‌ها را به‌شدت باور می‌کند. روی شیشه با حروف برجسته رنگی نوشته شده است. این غلات از بهترین ذرت و گندم تهیه شده و با غلات دیگری ترکیب شده‌اند. اسم غلات را نوشته است. ولی چه تلفظ‌های سختی دارند. آدم را به یاد ایام قدیم و کارهای صوفیانه می‌اندازد. دانه‌هایی که در قبرهای مردمان ما قبل تاریخ در اهرام مصر کشف شده‌اند و اینک دوباره به کشت آن‌ها پرداخته‌اند. شاید بعضی از نهادها آن‌ها را تأیید کنند ولی از نظر من هرگز قابل اعتماد نیستند. پشت جعبه تصویری از یک رودهٔ نرم صورتی رنگ چاپ شده است و حکایت از این دارد که با خوردن آن سمومی که در بدنتان است، به‌راحتی دفع می‌شوند. روی جعبه نیز یک صورتک نقش و نگاردار سبز رنگ است. حتم دارم کسانی که این تصویر را برای چاپ انتخاب کرده‌اند. نمی‌دانسته‌اند که این تصویر ماسکی است که سرخ‌پوستان ازتک، به‌صورت مردگانشان می‌زدند و با آن مرده را خاک می‌کردند.»