کتاب بره‌ای که گرگ شد

«بره‌ای که گرگ شد» مجموعه داستان‌های کوتاه طنزی به قلم عزیز نسین(۱۹۹۵-۱۹۱۵)، طنزپرداز ترکیه‌ای با ترجمه‌ای از ثمین باغچه‌بان(۱۳۸۶-۱۳۰۴) است.

در یکی از داستان‌های کوتاه این کتاب به نام «بره‌ای که گرگ شد» می‌خوانیم:

روزگاری، در اونجایی که شرق و غربش به هم می‌چسبیدند و شمال و جنوبش به هم نمی‌رسیدند، چوپونی با گوسفندها و سگ‌هایش زندگی می‌کرد.

اونجا دیاری بود ورای جاهای دیگه: آبش چنون بود که گلاب، خاکش چنون بود که طلا، کوه و دشتش لاله بود و چمن، بیابونش گل بود و گلشن. باغ‌هاش چنون بود که باغ بهشت، و هواش تا دلت بخواد سبک بود و سبک، روشن بود و روشن...

اما چه سود؟... چه سود که چوپون اون دیار سوای چوپونای دیگه بود: دل نداشت که رحم داشته باشد، رحم نداشت که مروت داشته باشد، نه آه به دل سنگش کارگر بود و نه ناله، و نه صدای گریه و زاری رو می‌شنید...، اگر هم می‌شنید این گوشش در بود و اون گوشش دروازه...

چوپون اون دیار نه مثل چوپونای دیگه نی هفت‌بند داشت و نه چماق چوپونی. به جای نی هفت‌بند سوت شکاربونی داشت و به جای چماق چوپونی تازیانه خارنشون به دست می‌گرفت...

چوپون اون دیار شیر گوسفندهارو می‌دوشید، پوستشونو پوستین می‌کرد و می‌پوشید، پشمشونو می‌چید و می‌فروخت، گوشتشونو می‌پخت و می‌خورد، دل و جیگرشونو به سیخ می‌کشید، مغز استخوناشونو می‌مکید، پشکلشونو می‌سوزوند، استخونای خالیشونم دور نمی‌ریخت و به یه کاری می‌زد...

خلاصه...، دار و ندار و هستی و نیستی چوپونه از گوسفندهاش بود، اما چوپون بی‌رحم نه گوسفندهاشو دوست داشت، نه قدرشونو می‌دونست و نه دل سنگش براشون می‌سوخت...

صبح و ظهر و شب، روزی سه نوبت میش‌های بره‌دارو می‌دوشید، اما هر چی می‌دوشید باز کمش بود.