
کتاب طاهره، طاهرهی عزیزم
۳٫۵
(۵۱)
خواندن نظراتمعرفی کتاب طاهره، طاهرهی عزیزم
«طاهره، طاهرهی عزیزم» مجموعه نامههای غلامحسین ساعدی(۱۳۶۴-۱۳۱۴) به طاهره کوزهگرانی است.
در بخشی از مقدمه ناشر بر این کتاب میخوانیم:
انتشار نامهها و نوشتههایی از اینگونه، آنهم در سرزمین ما، همیشه همراه با دودلی بودهاند. هیچیک از ما تمایلی بهانتشار نامههای عاشقانهمان نداریم. شاید بسیاری از ما تمایلی بهانتشار نامههای خانوادهگیمان هم نداشته باشیم. همهی ما نوشتههایی، در جایی دور از دسترس دیگران داریم، که نمیخواهیم کسی آنها را ببیند.
نامههای این کتاب بخشی از زندگی یکی از بزرگترین نویسندهگان این سرزمین و درنتیجه بخشی از تاریخ ادبیات معاصر ماست. از سوی دیگر این نامهها بخش بسیار خصوصی زندگی یک انسان بهنام غلامحسین ساعدی است و ناشر در تردید میان این دونکته.
طاهره و غلامحسین هرگز بههم نرسیدهاند و این عشق، بیوصل پایان یافته است. غم فراق و اندوه عشق تا زمانیکه در جهان خاکی بودهاند همراهشان بوده است. شاید این کتاب بهانه و دلیلی شود تا آندو در جهانی دیگر و یا زندگیای دیگر بههم برسند.، شاید مرهمی باشد بر اندوه عشق غلامحسین و راز پنهان طاهره، شاید...
آدم ها![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
احمد غلامی
سهگانهی خاورمیانه؛ جنگ عشق تنهاییگروس عبدالملکیان
عشق با صدای بلنداحمد پوری
پاییز فصل آخر سال استنسیم مرعشی
تهران در بعد از ظهرمصطفی مستور
لذتی که حرفش بودپیمان هوشمندزاده
جهان را به شاعران بسپاریدمحمدرضا عبدالملکیان
حفره هاگروس عبدالملکیان
فصل نان؛ داستانهای کوتاهعلیاشرف درویشیان
احتمالاً گم شدهامسارا سالار
خاطرات سوگواریرولان بارت
عاشق آزادیغاده السّمان
آوازهای فرشته بی بالمحمد شمس لنگرودی
زخمی که از زمین به ارث می بریدعطیه عطارزاده
در میمون خودم پدر بزرگمبکتاش آبتین
شبنشینی باشکوهغلامحسین ساعدی
انتری که لوطیاش مرده بودصادق چوبک
دریاروندگان جزیره آبی ترعباس معروفی

نظرات کاربران
طاهره طاهره ی عزیزم، کتابی است شامل چهل و یک نامه ی عاشقانه از غلامحسین ساعدی به «طاهره کوزه گرانی» ، که بعد از مرگ طاهره به چاپ رسیده است . این نامه ها که در طی سال های 1332
مجموعه نامههایی از غلامحسین به طاهره... آنچنان خوب نبود! اولا اینکه نامههای شخصی یک نفر، اون هم نامههاے عاشقانهاش رو چاپ کنی و بعد بگی خب آدمِ مشهوری بوده و این باعث شناخت بیشتر میشه، بنظر من اصلا کار درستی نیست. از
با اینکه آقای غلامحسین ساعدی نویسنده ی معروف و صاحب نامی هستن، ولی تا امروز کتاب های ایشون رو نخوندم، اما در مورد نامه های ایشون به خانمِ طاهره ؛ باید بگم که بیشتر به یک توهمِ عشق می موند. یه جور
خیلی ساده و صمیمی بود مخصوصا اون نامه ای که سیصد بار توش نوشته بود طاهره نسخه کاغذی نامه ها هم اسکن میشد بهتر بود.
طاهره، تصویر متفاوتی از غلامحسین ساعدی رو برای من پررنگ کرد. جنبه هایی در رفتار و کردار این آدم یافتم که تا پیش از این برام غریبه بود. طاهره شبیه یک عاشقانه آرام از نادر یا نامه های شاملو به آیدا
چقدر تلخ بود .... 😔😔😔😔 عشق یکطرفه خیلی سخته😔😔 البته زیاد نمیشد فهمید دقیقا رابطشون چطوری بوده چون جواب نامه ها نبود
از طاهره جوابی بین نامه های کتاب نبود اما عشق طاهره عمیق تر بود اونقدر عمیق که حتی لبهای خودش نمی تونستند فریادش بزنند در مقابل ساعدی من رو یاد پسر بچه پر شر و شوری میندازه که در اوایل
ساعدی چه عقیدهی احمقانهای راجعبه درس خوندن طاهره داشته مخم سوت کشید کتابای دیگشو خونده بودم فکر میکردم روشنفکر این گوهرمراد ولی وقتی اون نامههاشو خوندم فهمیدم اسکلی بیش نبوده متاسفانه تمام باورهام فروریخت :)
عشقی زیبا و رویایی
بعد لز خوندنش خب عذاب وجدان داشتم بابت خوندن نامه های شخصی ساعذی به معشوقهاش منتها.. شیرین و دلگرم کننده بودم اگه بازهم برگردم عقب این کتاب یا نامه هارو میخونم 🫣🤍