کتاب چرا کشورها شکست میخورند

کتاب چرا کشورها شکست می‌خورند نوشتهٔ دارون عجم‌ اوغلو و جیمز ا. رابینسون با ترجمهٔ علی حبیبی در انتشارات نور علم چاپ شده است.

درباره کتاب چرا کشورها شکست می‌خورند

کتاب چرا کشورها شکست می‌خورند به بحث دربارهٔ تفاوت‌های گسترده در درآمد و سطوح زندگی می‌پردازد که کشورهای ثروتمند جهان، از جمله ایالات متحدهٔ آمریکا، بریتانیای کبیر و آلمان را از کشورهای فقیری چون کشورهای زیر صحرای آفریقا، آمریکای مرکزی، و آسیای جنوبی، متمایز می‌سازد.

مطالب کتاب به زبانی ساده و غیرفنی و داستان‌گونه ارائه شده است که همین امر مانع از گرفتارشدن خواننده در مباحث تخصصی در حوزهٔ علم اقتصاد و مباحث سیاسی شده و وی را به مطالعهٔ کتاب علاقه‌مند می‌سازد. ویژگی دیگر کتاب مطالعهٔ گستردهٔ تاریخ توسعهٔ سیاسی و اقتصادی کشورها و مناطق مختلف جهان است که الزامات دستیابی به رشد اقتصادی پایدار و ثروت‌آفرینی را به‌ شکلی ملموس و قابل‌فهم تشریح کرده و عواملی را که توسعهٔ اقتصادی و سیاسی برخی کشورها و شکست کشورهای دیگر، را در پی داشته به‌خوبی به تصویر کشیده است.

کتاب چرا کشورها شکست می‌خورند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

برای آن دسته از اساتیدی که وظیفهٔ تدریس درس توسعه اقتصادی را در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی بر عهده دارند و نیز برای دانشجویان رشته‌های اقتصاد، جامعه‌شناسی و علوم سیاسی، این کتاب می‌تواند به‌عنوان یک منبع تکمیلی استفاده شود. 

بخشی از کتاب چرا کشورها شکست می‌خورند

«افزون بر تمرکز نیروی کار و نهاد میتا، تولِدو نهاد اِنکومیندا را نیز با «مالیات سرانه»، یعنی پرداخت سالانه مقدار ثابتی نقره توسط هر یک از مردان بزرگسال، استحکام بخشید. این اقدام برنامه دیگری برای وارد کردن اجباری مردم به بازار کار و کاهش دستمزدهای پرداختی زمینداران اسپانیایی بود. نهاد دیگر، که ریپارتیمینتو دو مِرچانسیاس نامیده می‌شد، در دوره اشغالگری تولِدو تکامل یافت. ریپارتیمینتو، یا «توزیع کالاها»، که از فعل رِپارتیر در زبان اسپانیایی، به معنی «توزیع کردن»، گرفته شده بود، شامل اجباری کردن فروش کالا به افراد محلی به قیمت‌های تعیین شده توسط اسپانیایی‌ها می‌شد. سرانجام، تولِدو اقدام به ایجاد نهاد دیگری به نام تراخین - به معنی «بار بردن» - نمود، که از مردم بومی به عنوان جایگزینی برای حیوانات بارکش، برای جابه‌جا کردن انواع کالا، مانند شراب یا دانه کاکائو یا پارچه، در معاملات پرخطر اشراف اسپانیایی استفاده می‌کرد.

در سراسر مستعمرات اسپانیا در قاره آمریکا، نهادها و ساختارهای اجتماعی مشابهی ایجاد شد. پس از مرحله نخست چپاول، و طمع طلا و نقره، اسپانیایی‌ها دست به ایجاد شبکه‌ای از نهادها زدند، که به منظور بهرهکشی از مردم بومی طراحی شده بود. شبکه کامل اِنکومیندا، میتا، رِپارتیمینتو، و تراخین، برای نگه‌داشتن زندگی مردم بومی در سطح حداقل معیشت، و اختصاص درآمد مازاد آن‌ها به اسپانیایی‌ها، طراحی شده بود. این هدف، با سلب مالکیت زمین‌های بومیها، مجبور کردن آن‌ها به کار، پرداخت دستمزدهای پایین، وضع مالیات بالا، و دریافت قیمت‌های بالا برای کالاهایی که کسی حاضر به خرید نبود، تحقق یافت. درحالی‌که این نهادها ثروت زیادی برای پادشاهی اسپانیا به ارمغان آورد و اشغال‌گران و بازماندگان آن‌ها را بسیار ثروتمند ساخت، اما آمریکای لاتین را به نابرابرترین قاره جهان تبدیل کرد و توانمندی‌های اقتصادی این قاره را به‌شدت نابود کرد.»